ŞİİRLERİMİZ

	SENİ ÖZLEYECEĞİM ŞEHİR Ey güzel şehir , canım şehir, Bu akşam efkarlısın biraz. İçinde bir sıkıntı mı var ? Yoksa sen de mi üzgünsün? Benim gibi buruk musun? Sanki ufukta ayrılık var Yüzün eskisi gibi değil Gülmüyorsun baktıkça sana. Rüzgarlar bile tatlı tatlı esmiyor Güneş ise zamanla terk ediyor bizi Yağmur desen çok şiddetli yağıyor Dolu dolu geçen mesut günler Nasıl da gelip geçiyor yıllar Bak ayrılık geldi de çattı Bu seninle geçecek son sene Güzel günler geçirsek seninle Son kez göreceğim caddelerini Son defa gezeceğim her yerini Gelmez gelemez eski günler geri Elveda şehrim özleyeceğim seni. Sen kalbimde açan ilk çiçektin Son da sen olmalıydın Kalbimde büyük olmuştu payın Senin yerini almayacak hiç bir yer. Seni özleyeceğim şehir Caddelerini ,dükkanlarını , insanlarını Hatta o sıradan yollarını. Sokakta gezdiğim günler Geri gelir mi bilmem. Ayrılık beni 12'den vurdu Geri dönülür mü bilmem. Veda ederken ellerim titreyecek Duvarlarına son kez dokunacağım Gözlerimde iki damla yaş Son kez daha sana bakacağım. Sen benim ilk göz ağrımsın, Korkma seni unutmayacağım. Sen benim evim gibiydin Her köşesini bildiğim , sevdiğim Gözlerimi seninle açıp sabahları , Gece tekrar seninle yumduğumu Alıştığım insanları görmeyeceğimi Düşünüyorum da gözlerim doluyor. Seni özleyeceğim şehir. Beraber büyümüştük tozlu yolunda Oyun oynamıştık parklarında . Bazen gülmüştük bazen ağladık da Yalnız dert ortağım sendin benim . Unutmam unutamam ömrüm boyunca Hakkın çok vardı çocukluğumda Bütün ömrüm feda olsun taşında toprağında Geri döneceğim günü bekle şehrim. O zaman da gözlerimden yaş gelecek Ama bu sefer üzüntüden değil Sevinç göz yaşları olacak.		BİR GURBETÇİNİN DİLİNDEN Senden ayrılmak o kadar zor ki Ellerim uzanmıyor son kez. Veda bile edemiyorum, Her yerim titriyor üşüyorum, İçim parçalanıyor gidemiyorum. Toprağına son kez tutunuyorum Beni al dercesine çaresiz Fakat o ellerini geri çekiyor Doya doya veda edemiyorum Gözüm uçakta gönlüm sende Ayağımın biri gidiyor biri dönüşte. Gözlerimin çukurlarına su dolmuş Birden patlayıveriyor habersizce Fışkırıyor delice durmaksızın Akıyor akıyor akıyor... Durmak bilmiyor bir türlü Belli ki o da çok üzgün O da ağlıyor bana , benim gibilere Fakat ne çare hayat böyle Bir ekmek mi bir ekmek mi Bunu yaptıran bana??? Beni kollarından fırlatıp atan sebep Ey acımasız ey zalim toprak Beni vur, beni öldür, beni yağmala Beni yak, beni kavur, beni kül et Ama bana bunu yapma sakın O sıcacık kollarından mahrum etme Şu ağlayan gözlere bak Giden mutsuz, kalan umutsuz Onları düşün beni düşünmezsen Vatan hasretini düşün Cennet ülkeme bir bak Bensiz ne yapar yapayalnız Ben olmadan nasıl yeşerir yapraklar Nasıl güneş daha güzel gülümser Bana üzüntüsünden solmaz mı yaprak Açar mı hiç çiçek renk renk Duysana beni zalim ayrılık Benim için değil diyorum Ülkem için yarınım için Geleceğin umutları için Artık senden isteğim yoktur Bu benim ilk arzumdu Son da olacak Eğer dileğim olmazsa ki Türk evladı Türküm diye Nasıl övünecek Gidip el kapısına kul mu olacak Tuvalet temizleyip meslek mi bulacak Bir parça ekmek için hasret mi çekecek Artık dur de dur de bu özleme.
	SESSİZLİĞİN SESİ Bir ses beni çağırıyor Bana kucak açan biri var Gel diyor sanki Fakat belli belirsiz Onun yanına gitmemi istiyor O yolda gitmemi Aynı kendi gibi olmamı Gelmemi istiyor bir ses Fakat sessizliğin sesi Ne bir ışık ne bir fısıltı Ama bırakmıyor peşimi Gel diyor bana Sen de gel benimle Uzaklardan geliyor belli Beni de götürecekmiş Ayırmak istiyor anamdan babamdan Vatanımdan da ayıracak Soğuk, sessiz bir yere. Orda binlerce kişi olacakmış Bizim gibi sessiz Aynı bizim gibi dilsiz Ne bir şey yer ne de içer Bir tek mutlulukları var ki Onu beklerler her gün Her an , her saniye Bir de duysalar ,bir gelse haber İşte o zaman huzurları daim olur.		İKİ YÜZLÜ DÜNYA Yalancı dünya bana ne verdin İstemek hakkın olamaz Keder sattın gam sattın Ne yazık geri alınamaz Acı acı üstüne geldi ağlattın Gözyaşını dindiren bulunmaz Sevindirdin sevindirdin birdenbire Acı haberi kalp taşımaz Kimine bal ve kaymak yedirdin Kimi acı biberi bulunmaz İnsan oğlu bu söyler derdin Allahtan başkası şifa olamaz.
	KADER DİYELİM Her şeyin sebebi kendimiz olsak da Kendimize iyi kötü yer bulsak da Umut çemberinde oyuncak olsak da Bırakın kader diyelim Ömrümüz boyu ağlasak ya da gülsek de Gül görmeyip dikene muhtaç kalsak da İki damla yaşta teselli bulsak da Bırakın kader diyelim Serseri rüzgarın elinde uçsak da Gök gibi gürleyip güneş gibi ışısak da Derin sulara gömülüp kaybolsak da Bırakın kader diyelim Konuşmak isterken sus sesi duysam da Çevredekilerin söylediğine göre davransam da Derdimi sadece kalemle kağıda anlatsam da Bırakın kader diyelim Bağırmak isterken sesim çıkmasa da Etraftaki güzelliği görmeden mahrum olsam da Doğru sözlerime kimseleri inandıramasam da Bırakın kader diyelim Yol ayrımına gelince şaşırıp kalsam da İyi ile kötüyü bilip söyleyemesem de En yakın dostuma bile güvenemesem de Bırakın kader diyelim Soru sorup cevabını alamasam da Sessiz kaldığım için itibar görmesem de Yalan dünyaya böyle gelip böyle gitsem de Bırakın kader diyelim		GEREĞİNCE Ne mutlu ki bana Her şeyi duyuyorum Olan biteni bili Yeşili maviyi görüyorum Ne mutlu ki bana Çalışıp hakkımı alıyorum Ufak mutluluklar buluyor Seviniyorum sevindiriyorum Ne mutlu ki bana Yardıma ihtiyacım yok Kendi ayaklarım üzerinde Düşmeksizin duruyorum Ne mutlu ki bana Kötü dünyada iyiyim ereğince affediyorum Yoksa ceza veriyorum Ne mutlu ki bana Dostlarımı düşmanı biliyor Gözlerim açık dolaşıyorum İnsanları gereği kadar seviyorum
	ALLAHIM Allahım sen büyüksün sen bilirsin Cehalet içindeki zavallılara akıl ver Yolundan yürümeyenlere yol göster Seni duymayan, bilmeyen olmasın Allahım sen can verirsin alan da sensin İnsanların fikrini şaşırtma kendinden ayırma Bin günahı da olsa bir sevabını hatırla Seni anlasın, seni dinlesin ve bilsin Allahım sen teksin sen en yücesin Dünya malında mülkünde güzelliğinde bırakma Sevdiğin kullarının yanına beni de yolla Binlerce kusurum olsa da beni affedecek sensin		SEVECEN MAVİ Ben bir gemi Yalnız başına yüzen Issız bucaksız deryada Ne bir selam veren ne de... Bir güler yüz bir ışık Belki de bir ses istediğim Ne yazık ki yok... Mavinin güzel renginin Gözlerime yansıdığını hissetmek Ben de onun gibi olmak Sevecen, ılık ,hiç bir şeye aldırmayan Nice acılar görüp de Dışarıya belli etmeyen Kendince mutlu olmaya çabalayan O büyük görünüşünde Ufak ama dolu dolu sevgi taşımak Sevdiklerini yanında götürmek ister Onca insanın denizlere gömülüşü ondandır Yüzü neden güler sanırsınız???!!! Sevdikleriyle mutludur kendi çapında Yabancı yoktur aralarında Bellidir iyisi ,kötüsü... Ona değer veren içindedir. Ben de isterdim onun gibi olmak Belki bir gün Olmaz ya olursa hani... O zaman değmeyin benim mutluluğuma.
	SESSİZ KAPI AÇILACAK puslu bir akşam vakti gözlerimdeki sarhoş bakışlar elimin pervasız hareketleri ile silindi içimdeki ses bağırıyor dök içini boş satırlara kalmasın kapının arkasından bakan her şey herkes çıksın meydanlara özgürlüğünü hisset kendini boşluğa atarcasına bırak korkma düşünme bir an aklından bile geçirme sonları daha yolun başındasın ve düşün ki önünde uzun bir yol senin yürümeni bekliyor sonsuza dek gölgenle beraber ruh ve beden kardeşçe ellerini hiç bırakmasın devam ederken seni görecekler bu işte bu diyecekler parmakla gösterileceksin ektiğini biçmenin zamanıdır şimdi bütün gönderdiklerin teker teker gelecek karşılığını bulacağın tek şey olacak belki düşün ki çıkar gözetmeyen karşılık seni seven saygı duyan bir geri dönüş vedaların sessiz ama tekrar buluşmanın en ihtişamlı olduğu nadir bir gün olacak bu geri dönüş.		BİR ŞEY VAR İçimde gizlediğim Gönlümde közlediğim Görüp görüp özlediğim Bir şey var Kimselere söyleyemediğim Anlatmayı istemediğim Sürekli düşündüğüm Bir şey var Gece olup ağladığım Sabahları unuttuğum Söküp de atamadığım Bir şey var Herkeslere sorduğum Cevabını alamadığım Çare arayıp bulamadığım Bir şey var Ne sır diyebileceğim Açık açık söyleyemediğim Tahmin edip tutturamadığım Bir şey var

NELER OLUYOR

Güneşe bakıp içimi ısıtıyorum
İçimde kalan buzu eritiyorum
Sıcaklık bulunca yerimde duramıyorum
Nedir bu bilemiyorum

Yağmurda dolaşmak istiyorum
Islanmaktan ıslaklıktan korkuyorum
Şemsiye desen hiç sevmiyorum
Ne istediğimi bilemiyorum

Temiz havada dolaşmaktır arzum
Bir engel var içimdeki sesim
Ben bunları hiç hak etmiyorum
Neler olduğunu bilemiyorum

EYVALLAH

Şimdi bambaşka bir ben var bende
İstemez yenilikleri boş versene
Kurtuldum eskiden evvel allah
Gidiyorum bir ben bende eyvallah

09.10.1999/19:29

NEYİM BEN

Sıcak alevleri püsküren ateşin
İçinde eriyen karıyım ben

Masmavi serin suların içinde
Cayır cayır yananım ben

O bereketli topraklara inat
Solup giden çiçeğim ben

Koskoca gökyüzünün derinliklerinde
Sönük bir yıldızdan öte neyim ben

08.03.1999

NE GECE

O gece yatakta değil
Toprakta bulunmak
O gece dua göndermek değil
Dua beklemek
O gece
Günahlara ağlamak
Pişman olmak
Yalnız kalmak
Acı duymak
Sızlanmak
Şükretmek
Ya da
O gece
Ebediyen gözlerini yummak
Derin bir nefes alıp
Son nefesini hissetmek
İşte o gece...
Belki de sönecekti lambalar sonsuza dek...

SUSKUN SATIRLAR

Hatırladım da geçen yıl bu günü
Günlerden çarşambaydı zaman gece yarısı
Sevdamız susuyordu biz ağlıyorduk
Biz ağlıyorduk gözlerimiz karşı karşıya
Ellerimiz kenetlenmişti sanki,inadına susuyorduk
Sonra yağmur başlamıştı ağlamaya
Biz ağlıyorduk yağmur ağlıyordu doyasıya inadına
Sessizliğimiz yorulmuştu biz daha yolun başında
Çok vardı oysa sabaha ağlanacak çok şey vardı daha

Ne de çabuk olmuştu sabah ama sensiz
Ellerin ellerimdeydi hala, ama soğuk
Gözlerin daha nemliydi fakat kapalıydı
Ben kapamıştım ellerimle.
En son kuşum demiştin bana “beni unutma”
Bir de yankısını duymuştum sonra
“beni unutma”
Ben de yemin etmiştim sana
Sen duymamıştın oysa yeminimi asla, asla...
Ve seninleyim bugün günlerden yine Çarşamba
Zaman gece yarısı ellerin ellerimde desem ama...

Bugün sana öldü dediler , hayır dedim
İşte mezarı bedeni çürüdü dediler, bağırdım
O yaşıyor dedim mezarı benim
O yaşıyor ben yaşadığım sürece
benim bedenimde
Ve ben ölene kadar o benimle.
Ellerimi açtım Allah’a, gönlümü sana , yinee
Kuşum diye başladım cümleme
Bağırdım yaşadığını ispatladım herkese
İnandılar biliyor musun HE dediler.

Zamansız gidişin çok yıktı beni
İşte, sensiz yaşamayı öğrenemedim daha
Daha sensiz kaç Çarşamba kim bilir
Belki ben de yanında olmalıyım,hep seninle
Ama seni kim yaşatacak o zaman bedeninde.
Şimdi yaşıyorum seni yaşatıyorum aslında
Her Çarşamba , gece yarısı zaman
Kulağına geliyor mu bilmem birkaç mısra.
Seni şiirlere anlatıyorum önce
Sonra hep sana okuyorum o şiirleri
Bazen de en sevdiğin şarkıyı dinliyorum
Ya da bana seni anlatan şarkıyı
“Gülbebeğim”

Pek beli etmiyorum ama
Seni ne çok özlüyorum
Şimdi anlıyorum seni hala çok seviyorum.
Ne zaman ki günlerden yine Çarşamba olacak
Beni yanında bulacaksın
Ellerin ellerimde, gözlerin gözlerimde olacak yine..
Bu defa ayıramayacak bizi
Ne rüzgar, ne yağmur, ne de suskun satırlar.

ATATÜRK

Adım adım dolaştı
Nice uzun yollar aştı
Cumhuriyet kapısını açtı
O ne büyük insandı.

Yılmadı usanmadı
Doğru yoldan çıkmadı
Vatan için çalıştı
O ne büyük insandı.

Hastalık da durdurmadı
Verdiği sözleri tutmalıydı
Yıllar yavaş yavaş yıprattı
O ne büyük insandı.

Son günleri yaklaştı
Ölüm kapıya dayandı
Atatürk hala durmadı
O ne büyük insandı.

Ecel geldi çattı
Dolma bahçede yattı
Bütün dünya yas tuttu
O ne büyük insandı.