AĞLARIM

Aşkın ateşiyle yandım kül oldum,
Alemin dilinde ben bir del'oldum.
İnkar edince de kendimde buldum,
Güzelim aşkınla yanar ağlarım.

Aşkın sel oldu da deryalar doldu,
Ateşin soğudu, güllerim soldu.
Ellerim uzanıp saçlarım yoldu,
Güzelim aşkıyla yanar ağlarım.

Ben de bilmem ne haldeyim nerdeyim,
Gözyaşım akıyor, deli seldeyim.
Nazlı yar yoğise güzel nideyim,
Güzelim aşkınla yanar ağlarım.

Anlamıyor kimse "deli" diyorlar,
Def'i yok, zil kırık raks ediyorlar.
Hurafe çölünde yol gidiyorlar,
İNCE'yim aşkınla döner ağlarım.
 

10.1.1995
USTAM
Aşık zavallı sazla söylüyor,
Söyleyip de ciğerimi dağlıyor.
TV başında herkes ağlıyor,
Bu kadar dertli de söyleme ustam.

Sazıyın telleri akord tutmuyor,
Dinleyelim diye herkes yatmıyor.
Allah diyor başka kelam etmiyor,
Yarden başka yari isteme ustam.
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

 

LEYLA'YI
Bulamadım bir Leyla'yı ararım,
Sazım akort tutmaz yok ki kararım.
Gelene gidene yari sorarım,
Bulamadım o Leyla'yı nideyim.

Leyla'yı bulanlar mevla'ya erer,
Sarılır yarine gülleri derer.
Dolanır çöllerde mecnun derbeder,
Bulamadım o Leyla'yı nideyim.

Yaradanı sevdim, sevdi yarattı,
Gafillere bu dünyayı dar etti.
Kendini gizledi, sırda sır etti,
Açamadım o sırları nideyim.

İNCE'yim de deli deli gezerim,
Bazı olur deryalarda yüzerim.
Senin aşkın ile sözler dizerim,
Dizemedim aşk ipine nideyim.
 

YANARIM
Senden selam gelmiş edna kuluna,
Kurban olam o Ahmed'in yoluna.
Sakın üzülmeyin dostlar halime,
Yitirdim Leyla'yı ona yanarım.

Ben bir zaif kulum O da yaradan,
"Kün" emri gelince yüce hüdadan.
Ademi horlayan o lain şeytan,
Kandırdı beni de ona yanarım.

Bilin geçen devran geri gelmiyor,
Yanıp kül olmadan insan olmuyor.
Korkak olan her deryaya dalmıyor,
Dalamam deryaya ona yanarım.
 
 
 
 

 

KÖR İNSANIN
Beyaz nurlar akar gider,
İnsan gafil bakar gider,
Aşıkları yakar gider,
Görmez gözü kör insanın.

Hak nurunu görmek için,
Yaradanı bilmek için.
Pis kalpleri silmek için,
Kalay ister, zor insanın.

İNCE Hakkın izindeyim,
Parlayan nur gözündeyim.
Uzak değil özündeyim,
Lakin gözü kör insanın.

NOT:Bestelenmiştir.
 

GÖNÜL YARASI
Şu gönlümün yaraları,
Dinmek bilmiyor, bilmiyor.
Şimdi giydim karaları,
Allar gülmüyor, gülmüyor.

Kanayan gönül yarası,
Dinmek bilmiyor, bilmiyor.
Uzaktır yollar arası,
Sunam gelmiyor, gelmiyor.

Gönül ağlayıp coşuyor,
Dinmek bilmiyor, bilmiyor.
İNCE de hakka koşuyor,
Durmak bilmiyor, bilmiyor.
 

 

BİLMEM
Yürüsem aşkın bahrinde,
Balı tatsam yar zehrinde.
Bir ev alsam pir şehrinde,
Oturup kalsam mı bilmem?

Deli gönül gene coşma,
Ağyarın peşinden koşma.
Çıldırıp da bendi aşma,
Durup, yorulsam mı bilmem?

Aşkın beni derde koydu,
Kavlimiz acep bu muydu?
İNCE bulanık su muydu?
Akıp, durulsam mı bilmem?
 
 
 
 

 

USANMAN MI
Felekleri gezme gönül,
Alta alıp ezme gönül.
Başka güzel süzme gönül,
Hiç arlanman, usanman mı?

Dosttan gamı çekme gönül,
Keder, hüzün ekme gönül.
Hiç el ense çekme gönül,
Güreşip de yıkılman mı?

Ahu zarın nice gönül,
Kederliyim diye gönül?
Seni kurtlar yiye gönül,
Bir can içre duraman mı?

Destur deyip dur ha gönül,
Nefse bir gem vur ha gönül,
İNCE'm dosta var ha gönül,
O kapıda kalaman mı?
 

LEYLAM
Ne güzel yaratmış Leylam seni yaradan,
Görünmesin çöller aman Mecnun incinir
Güzelce yaratmış Leylam seni gülden gonca'dan,
Değmesin bülbüller aman güller incinir.

Özenmiş yaratmış Leylam Halık-ı yezdan,
Görmesin melekler aman Leylam incinir.
Usandım ey gülüm artık yetmez mi figan,
Bülbüller duymasın İNCE'm güller incinir.
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

 

ÇOK SEVERİM
Hak yoluna gidenleri,
Çok severim, çok severim.
Her farzını bilenleri,
Çok severim, çok severim.

Durmayıp da zikredeni,
Çok severim, çok severim.
Varlığını fikredeni,
Çok severim, çok severim.

Sünnetini yapanları,
Çok severim, çok severim.
Ulu emre uyanları,
Çok severim, çok severim.

Garipliğin bilenleri,
Çok severim, çok severim.
Daim Allah diyenleri,
Çok severim, çok severim

NOT:Bestelenmiştir.