ŞİİRLERİMİZ

	DAĞLAR Eğer siz de biraz merhamet varsa Dertlerim artıyor yol verin dağlar Nazlı yar çıkıpta yoluma dursa Solmasın goncagül yol verin dağlar çökmüş dayanmıyor gönlümün damı Deli, mecnun deyi kınaman beni Sağımda ardıcı solumda çamı Size tutunayım el verin daglar Ben de sizin gibi yoktan olmuşum Beli demişim de, karar vermişim Mansur misli ben de dara girmişim İpinen öldürmen dal verin daglar Mevla binbir çicek sizi süslemiş Türlü renkler verip gergef işlemiş Gelen gider olup göçe başlamış Arıya çiceği bol verin dağlar Acımadan yakıp kesip iz ettim İniş yokuş dinlemedim düz ettim İnce gönlü göyündürüp köz ettim Yanan bağrınızdan kül verin dağlar 22.1.98/sabit İnce		DOSTLARIM Ayaklar altında yol ettin beni Gelen giden ezer durur dostlarım Koydu aşkı narı kül etti beni Gece gündüz tozar durur dostlarım Tükenmez cevherdim pul etti beni özgürlüğüm alıp kul etti beni Bülbül gibi gülde dil etti beni Har içinde gezer durur dostlarım İlkbahar, yaz derken güz etti beni Gürgen ağacından saz etti beni Dillere düşürüp söz etti beni çala kalem yazar durur dostlarım Yağmur kar gibiydim dol'etti beni Has ipek dokudum çul etti beni İnce'yim itlere yal etti beni Kırk elekten süzer durur dostlarım 22.1.98/sabit İnce
	KAH Kah yanarım kah sönerim Kah pervane kah dönerim Kah ağlarım kah gülerim Kah dağlarda dumanım ben Kah deliyim kah divane Kah Yunusum kah Mevlana Kah Ethem'im kah da dana Kah Mansura ol dar'ım ben Kah sultanım kah gedayım Kah sevgili kah sevdayım Kah yarayım kah devayım Kah Eyyuba magrayım ben Kah bülbülüm kah bir gülüm Kah laleyim kah sümbülüm Kah ölümsüz kah ölüyüm Kah ebed kah ezelim ben Kah kalınım kah ince'yim Kah aydınlık kah geceyim Kah vezinim kah heceyim Kah dillerde şiirim ben 2.7.97/Sabit İnce		KİMİ Şu insan bin türlü hülyaya dalar Zerreyi katreyi sele çevirir Kimi de boşboşa fikrini yorar Harcanıp tükenmiş pile çevirir Bazıları koşar bir uğraş verir Her sözü fikriyle çamlar devirir Kimisi uslanmaz dümen çevirir Bazısı sırımı tüle çevirir çiçekler dökülür gelinir sona Dallarda meyvalar can verir cana Bir gülücük bile yeter insana Arifler manayı dile çevirir Vakit gelir yaprak solmaya başlar Uğraşıp rızkını almaya başlar Ol deyince yoklar olmaya başlar Rahmet kesilince küle çevirir Güz gelir tabiat çulunu soyar Gökteki yıldızlar duramaz kayar İnce her taşı da yerine koyar Koca kainatı sala çevirir 22.1.98
	BİR TÜRKÜ YAK Bir türkü yak... Yanık bir türkü yak Hüznünden kainat ağlasın Beni anlatsın Sen ol nağmelerde Yankılansın dağ doruklarında Saçlarının teli ile Ellerimi bağlasın Bir türkü yak Yalnızlığıma yoldaş edeyim Herkes ağlasın yanıklığına Bir türkü yak Geçmişim görüntülensin içinde Geleceğime ayna tutayım Sevgilileri unuttursun Mısralarda tek seni yutayım Bir türkü yak Sonsuzluğa uzanan bir ses Gönlümü serinleten nefes Desinler ki 'harika, çok enfes' Bir türkü yak Dudaklarım titresin O türkü dillerde gönüllerde Unutulmasın söylensin Bir türkü yak 24.3.97		BİRLİĞE YOLCULUK Ne çöllerde mataramdaki Son damlayı sebil ettim Ne dertli sazımın mızrabından Tellere eziyet ettim Ne kırk yıllık ömrümü Geçmişime geleceğe ve sonsuza Emanet ettim Bülbülün nağmesinde Dervişin nefesinde Zenginin şişkin kesesinde İltifat, itibar, kifayet, hidayet Esaret cesaret... ettim Sadece tertemiz gönlümü kirlettim Kapında tapunda yapında Hatta incecik suratında Oynadım, kıvırıp da dans ettim Aşkınla, meşkinle Ve sevdayın ateşinde Piştim yanıp kül ettim şu kocamaz gönlümü an be an biten ömrümü Ateşine pervane yaptım Beni bencilliği ve ikinciliği Bir edip birliğe gittim 24.3.97
	KURTULMUŞUM Hak nurunu gerçeklerde Gördün demek kurtulmuşum Güzelliği çiçeklerde Gördün demek kurtulmuşum Sevda alevinde sinsin Oyna ki bire gidesin Hak gerçeklerde bilesin Sordun demek kurtulmuşum Sevda ateşi yandıkça Gönül o yare kandıkça Gerçek sana inandıkça Vardın demek kurtulmuşum Gözler konuşur sevişir Seven bu sırra erişir Aşka yananlar bilişir Verdin demek kurtulmuşum Gahi sessiz gahi azgın Böyle sanma yarın yazgın Sevenlerde olmaz bozgun Erdin demek kurtulmuşum Sevda türküsü söylensin Yanık gönlümüz eğlensin İnce de hakka bağlansın yerdin demek kurtulmuşum 24.3.97-sabit ince		DOYMADIM O nasıl güzellik yaktı kavurdu Güzelliğin seyretmeye doymadım Zaman değirmenin hızlı çevirdi Biran gibi gelip geçti saymadım Aynı yere giden iki yolcuyuz Sevgiye susamış iki elçiyiz Gönül duvarına tutmuş alçıyız Gönül yollarında sesin duymadım ürkek ceylan gibi baktın yüzüme Kavurdun köz attın özün özüme Zehirli okları attın gözüme Verdiğin acıyı acı saymadım Deli rüzgar gibi estin de geçtin O kibar ellerde kefenim biçtin Gönül sarayımı izinsiz açtın Sensiz geçen ömrü ömür saymadım Kıyamadım mah yüzüne bakmadım Senin kokun yetti güller takmadım Mest oldum da has bahçeden çıkmadım İnce ince seni sevdim doymadım
	ORUÇ etiketler oruç tuttu, büyüdükçe sıfır yuttu. Fakir ekmeği unuttu, gene geldi bir ramazan. Duyun ekmekde zamlandı, vitrinde lambalar yandı. Esneyerek aç uyandı, böyle geçti bir ramazan. Zengin zenginle sofrada, mide şişkin laf tafrada, İNCE din iman ortada, öyle bitti bir ramazan.		SUSURLUK Susurlukda kamyon çarptı, bu pisliği kimler yaptı? Bu pastadan kim pay kaptı Söyle benim ak Türkiyem ah Türkiyem, vah Türkiyem kime şikayet eyliyem. caniler, eroinciler tarikatçılar, cinciler nerde arsız rüşvetçiler, Söyle benim ak Türkiyem ah Türkiyem, vah Türkiyem kime şikayet eyliyem Devletten güçlü çeteler, Vitrinlik oldu keteler, kalınlaşan o enseler, Söyle benim ak Türkiyem ah Türkiyem, vah Türkiyem kime şikayet eyliyem