2. SUNUŞ
ÇOK PARTİLİ DÖNEMDE
SEÇİM UYGULAMALARI
GİRİŞ
Yakın geçmişimize dönük bu çalışma, çok partili siyasal yaşamımızda,
14 Mayıs 1950'den günümüze kadar yapılmış olan "Milletvekili ve Cumhuriyet
Senatosu Üyeliği" seçimlerini konu almaktadır. Çalışmanın sınırlı
çerçevesi içerisinde, bu dönemde yapılmış olan seçimlerin sonuçlarıyla
birlikte, seçim sistemlerini belirleyen yasalar ve siyasal sistemin vazgeçilmez
ögeleri olan siyasal partilerle ilgili temel bilgiler de sunulmaktadır.
Geçmiş uygulamalar, yaşanmış sonuçlar; geleceğe ışık tutan değerli birikim
hazineleridir. Geçmiş, bu yanıyla toplumsal, siyasal araştırmalar için
zengin olanaklar sunan geniş bir laboratuvar niteliğindedir. Bu laboratuvar,
gelecek için çözüm arayışlarında önemli ipuçlarını içermektedir. Geçmişte
alınan sonuçlardan geleceğe yönelik mesajları çıkarabilmek, en azından
geçmişteki yanlışları yinelememek için, bu laboratuvara başvurmanın
ve ondan yeterince yararlanmanın gerekli olduğu inancındayız.
Çok partili dönemdeki seçimlere ilişkin bilgileri derleyerek birarada
sunmak ve böylece politikacıların, araştırmacıların, basının ve siyasal
yaşamı yakından izleyenlerin hizmetine sunulacak bir kaynak oluşturmak,
bizi bu çalışmaya yönelten birinci etken oldu.
Bunun yanında, gelecek için seçim sistemi arayışlarına geçmiş deneyimlerle
ışık tutabilmek isteği, çalışmayı özendiren ve incelemenin çerçevesini
belirleyen ikinci önemli etkeni oluşturdu.
Bu çalışmada, öncelikle 1950-1991 yılları arasında yapılmış olan
"Milletvekili Genel ve Ara Seçimleri" ile "Cumhuriyet Senatosu Genel
ve 1/3 Yenileme Seçimleri"ne ilişkin sayısal veriler sunulmakta, daha sonra
bu veriler çeşitli açılardan irdelenerek, değişik seçim sistemlerindeki
uygulamaların siyasal partiler sistemine etkileri ve parlamentoya yansımaları
ele alınmaktadır.
Değerlendirmelerde - iktidarı belirleyici olması nedeniyle - Milletvekili
Genel Seçim Sonuçları esas alınmış, bunun dışındaki seçimlerin - Milletvekili
Ara ve Senato Seçimlerinin - sayısal sonuçlarının verilmesiyle yetinilmiştir.
Özetle bu çalışma varolan istatistik verilerin sistematik bir biçimde
değerlendirilmesi ve bunun yanında, bu güne kadar uygulanmış
seçim sistemlerinin, siyasal yaşamımızdaki olası etkilerinin irdelenmesinden
oluşmaktadır.
Çalışmada kullanılan sayısal veriler, Devlet İstatistik Enstitüsü'nün Seçim
sonuçlarını gösteren yayınlardan - D.İ.E., 5 HAZİRAN 1977 MİLLETVEKİLİ
SEÇİM SONUÇLARI, 1978 yayın no 83* ve 20 EKİM 1991 MİLLETVEKİLİ SEÇİMİ
SONUÇLARI, 1991 yayın no 1522** - ve T.B.M.M. Kanunlar Dairesi
ile Kütüphane ve Dokümantasyon Müdürlüğü Araştırma Servisi çalışmalarından
alınmıştır.
Seçim mevzuatına ilişkin bilgiler, TBMM Kanunlar ve Kararlar Dairesi'nden,
siyasal partilere ilişkin veriler ise İçişleri Bakanlığı kaynaklarından
sağlanmıştır.
1950-1991 yılları arasında yapılmış olan seçimler için değişik seçim sistemi
uygulamalarına ilişkin hesaplamalar, Uğur Kerimoğlu tarafından yapılmış;
1983, 1987 ve 1991 seçimlerine ait sistem seçeneklerinde ise, TBMM Kütüphane
ve Dökümantasyon Müdürlüğü Araştırma Servisi'nce yapılan çalışmalardan
yararlanılmıştır.
Bu çalışmanın başlangıcından sonuç aşamasına kadar, bütün evrelerinde,
kaynak bilgileri sağlayan kurumlara ve emeği geçen kişilere teşekkürü,
yerine getirilmesi gereken zevkli bir borç sayıyorum.
Özellikle; Uğur Kerimoğlu'nun, TBMM Kütüphane ve Dökümantasyon Müdürü Hilmi
Çelik ve Araştırma Servisi Şefi Sevgi Korkut ile çalışma arkadaşlarının,
Kanun ve Kararlar Dairesi elemanlarından Nevzat Demirsoy ve İbrahim Araç'ın,
incelemenin basıma hazır hale getirilmesi çalışmalarının ağır yükünü taşıyan
Coşkun Kasapbaş'ın ve bu arada Vakıf çalışanlarının emeklerini minnetle
anıyorum.
I. BÖLÜM
GENEL BİLGİLER
Türkiye'de, 1945 yılında başlayan çok partili süreçteki demokratik serbest
seçimlerin ilki, 14 Mayıs 1950'de yapılmıştır. Cumhuriyetin kuruluşundan
beri iktidarda bulunan CHP (Cumhuriyet Halk Partisi), bu seçimleri kaybetmiş
ve ezici bir çoğunlukla seçimi kazanan DP (Demokrat Parti), iktidara gelmiştir.
1945'lerde başlamış olan çok partili demokratik yaşam -27 Mayıs 1960, 12
Mart 1971 ve 12 Eylül 1980 tarihlerinde - üç kez askeri müdahaleye maruz
kaldı. Bu müdahalelerden ikisinde - 1960 ve 1980 de - Parlamento feshedilerek
demokratik süreç kesintiye uğradı ve yeniden demokratik yaşama dönülmeden
önce, yeni anayasalar - 1961 ve 1982 Anayasaları - ve yeni seçim
yasaları düzenlendi.
12 Mart 1971 müdahalesinde ise, diğer iki müdahaleden farklı olarak Parlamento
feshedilmedi, yani parlamenter düzen kesintiye uğramadı. Ancak, seçimlere
gidilmeden önce, mevcut Anayasa ve yasalarda bir takım değişiklikler yapıldı.
1960 ve 1980 yıllarındaki kesintilerle oluşan üç dönem - Anayasal çerçeve
başta olmak üzere - kendine özgü nitelikler taşımaktadır. Bu dönemlerde
tercih edilen ve uygulanan seçim sistemleri de, dönemi yansıtan koşullara
bağlı olarak, önemli farklılıklar göstermektedir.
1- MİLLETVEKİLİ VE SENATO SEÇİMLERİ
1950 yılından bu yana, ülkemizde:
- 11 kez Milletvekili Genel Seçimi,
- 8 kez Senato Seçimi,
- 5 kez Milletvekili Ara Seçimi
yapılmıştır.
Milletvekili Genel Seçimlerinin yapıldığı tarihler:
1950, 1954, 1957, 1961,
1965, 1969,
1973, 1977, 1983, 1987 ve
1991 yıllarıdır.
Milletvekili Ara Seçimlerinin yapıldığı tarihler:
1951, 1968, 1975, 1979, 1986 yıllarıdır.
1968, 1975 ve 1979'daki Milletvekili Ara Seçimleri, o tarihlerdeki Senato
Kısmi Seçimleri ile birlikte yapılmıştır.
Senato Seçimlerinin yapıldığı tarihler ise:
1961, 1964, 1966, 1968, 1973,
1975, 1977 ve 1979 yıllarıdır.
1961'de yapılan Cumhuriyet Senatosu Seçimi, "Genel Seçim", diğerleri ise
"1/3Yenileme (Kısmi Senato) Seçimleri"dir.
(Seçim tarihlerine ilişkin ayrıntılı bilgiler Ek.1'dedir)
2. SİYASAL PARTİLER
Çok Partili Dönemde Kurulan Partiler
Cumhuriyetin kuruluşundan 1950 yılına kadar geçen dönem, ülkede Cumhuriyet
Halk Partisi'nin tek başına iktidar olduğu dönemdir.
• 1945'ten itibaren çok Partili yaşama geçilirken, ülkemizde yeni siyasal
partiler kurulmaya başlanmıştır. Bunlardan ilki, 18.07.1945'de kurulan,
Milli Kalkınma Partisi'dir. 1950'den itibaren 10 yıl iktidarda kalan Demokrat
Parti, 07.01.1946 tarihinde kurulmuştur ve kuruluş tarihi itibariyle 3.
sıradadır.
Seçimlerin yapıldığı 14 Mayıs 1950 tarihine kadar yeni kurulmuş olan 23
siyasal parti ile, parti sayısı 24'e ulaşmıştır. 1950 seçimlerine bu 24
partiden, yalnızca üçü - CHP, DP ve MP - katılmışlardır.
• 14 Mayıs 1950'den 1980 yılına kadar 66 siyasal parti daha kurulmuş, böylece
1980 yılına kadar, siyasal yaşamımızda yeralan parti sayısı 90'a ulaşmış
bulunmaktadır. Bu 90 partiden 19'u 1950-1979 arasındaki Milletvekili ve
Senato Seçimlerine katılmışlardır.
Bu partilerden bazıları birleşerek yeni bir partiye dönüşmüş, bir kısmı
kendini feshetmiş, bir kısmı da mahkeme kararıyla kapatılmıştır. 1980'deki
askeri müdahale sırasında yaşamını sürdürmekte olan 18 partinin tümü, Askeri
Yönetim tarafından, 16 Ekim 1981 tarihinde, 2533 sayılı yasayla kapatılmışlardır.
• O nedenle, bugün siyasal yaşamda yeralan partiler, 12 Eylül darbesinden
sonra demokratik yaşama dönüş süreciyle birlikte -1983 yılından itibaren-
kurulmaya başlamışlardır.
• 1980 sonrasında kurulmuş olan parti sayısı 70 olarak belirlenmiştir.
Ancak bu partilerden 18'i, - Milletvekillerinin parti değiştirmesini
önlemek üzere - 1982 Anayasası'nın 84. maddesiyle getirilen engeli aşmak
amacıyla kurulmuş "Hülle partileri"dir. Geride kalan partilerden 1'i Milli
Güvenlik Konseyi'nce, 11'i Anayasa Mahkemesi kararlarıyla kapatılmış, 8
parti kendilerini feshederek, 11 parti de birleşmeler yoluyla siyasal yaşamdan
çekilmişlerdir.
Halen siyasal yaşamımızda bulunan parti sayısı ise 21'dir. Bunlardan 10'u
parlamentoda temsil edilmektedirler.
Özet olarak, çok partili yaşamda yer alan siyasal parti sayısı 159'a ulaşmış,
bu partilerden 27'si Milletvekili ve Senato Seçimlerine girmiş, bunların
içinden 19'u da Parlamentoda temsil edilmişlerdir.
(Siyasal partilere ilişkin ayrıntılı bilgiler Ek.2'de verilmektedir.)
Siyasal Partilerin Ömrü
Siyasal yaşamımızın en uzun ömürlü partisi olan CHP'nin yaşam süresi 58
yıldır. Ancak, CHP'nin yaşı çok partili demokratik yaşamımız için anlamlı
bir gösterge oluşturmamaktadır. Çünkü CHP, cumhuriyeti ve devleti kuran
parti olarak 1923'den bu yana siyasal yaşamda yer almıştır.. O nedenle,
CHP yerine, çok partili yaşamla birlikte kurulmaya başlamış olan partilerimizin
yaşlarına bakmanın daha anlamlı olacağı kanısındayız.
CHP'nin dışındaki partilerden en uzun ömürlü olanı, CMP ve CKMP'nin
devamı olan MHP'dir. Bu partinin siyasal yaşamda kalma süresi 27
yıl 8 aydır. Adalet Partisi ise, 20 yıl 8 aylık siyasal ömrü ile 3. sıradadır.
Bugünkü siyasal yaşamda var olan partilerimizin tümü, 1980 sonrasında kurulmuş
bulunmaktadırlar. Dolayısiyle bu partilerin en uzun ömürlü olanları bile,
sadece 11 yıllık bir geçmişe sahiptir.
Yarım yüzyıla ulaşan çok partili yaşamımızdaki siyasal partilerimizin ömürlerinin
11 yıl ile sınırlı oluşu, siyasal yaşamımızdaki istikrarsızlığın önemli
bir nedeni ve aynı zamanda göstergesidir.
Seçimlere Katılan Partiler
14 Mayıs 1950'den 20 Ekim 1991'e kadar yapılmış olan Milletvekili ve Senato
Seçimlerine katılan partilerin listesi - kısaltılmış isimleri ile birlikte
- aşağıda Tablo 1'de verilmektedir.
Tablo 1.
MİLLETVEKİLİ VE SENATO
SEÇİMLERİNE GİREN PARTİLER
(1950 - 1991 Arası)
Partiler
Kuruluş
Kapanış
CHP
: Cumhuriyet
Halk Partisi
09.09.1923
16.10.1981
DP
: Demokrat
Parti
07.01.1946
29.09.1960
MP (1)
: Millet
Partisi
20.07.1948
27.01.1954
KP(*)
: Köylü
Partisi
16.05.1952
16.10.1958
CMP(*)
: Cumhuriyetçi
Millet Partisi 12.02.1954
(*)
HP
: Hürriyet
Partisi
20.12.1955
24.11.1958
CKMP(*)
: Cumhuriyetçi
Köylü
Millet Partisi
12.02.1954
(*)
AP
: Adalet
Partisi
11.02.1961
16.10.1981
YTP
: Yeni
Türkiye Partisi
13.02.1961
19.03.1973
TİP(1)
: Türkiye
İşçi Partisi
13.02.1961
20.05.1971
MP (2)
: Millet
Partisi
14.06.1962
16.10.1981
TBP
: Türkiye
Birlik Partisi
17.10.1966
16.10.1981
CGP
: Cumhuriyetçi
Güven Partisi 12.05.1967
16.10.1981
MHP(*)
: Milliyetçi
Hareket Partisi
12.02.1954
16.10.1981
DP
: Demokratik
Parti
18.12.1970
16.10.1981
MSP
: Milli
Selamet Partisi
11.10.1972
16.10.1981
TSİP
: Türkiye
Sosyalist İşçi Partisi 26.06.1974
16.10.1981
TİP(2)
: Türkiye
İşçi Partisi
01.05.1975
16.10.1981
SDP
: Sosyalist
Devrim Partisi
30.05.1975
16.10.1981
ANAP
: Anavatan
Partisi
20.05.1983
--
HP(**)
: Halkçı
Parti
25.05.1983
(**)
MDP(***)
: Milliyetçi
Demokrasi Partisi 16.05.1983
04.05.1986
DSP
: Demokratik
Sol Parti
14.11.1985
--
DYP
: Doğru
Yol Partisi
23.06.1983
--
RP
: Refah
Partisi
19.07.1983
--
SHP(**)
: Sosyal
Demokrat
Halkçı Parti
25.05.1983
--
MÇP(****)
: Milliyetçi
Çalışma Partisi
07.07.1983
(****)
İDP(*****)
:
İslahatçı Demokrasi Partisi 21.03.1984
(*****)
SP
: Sosyalist
Parti
01.02.1988
10.07.1992
(*)
: KP,
CMP'ye katılarak CKMP oldu, CKMP'de, isim değiştirerek MHP adını aldı,
(**)
: SODEP,
HP'ye katılarak SHP oldu,
(***)
: MDP,
ANAP'a katıldı,
(****)
: MÇP,
isim değiştirerek MHP adını aldı,
(*****)
: Birlik
ve Barış Patisi, IDP'ye katılarak, Millet Partisi adını aldı.
Tabloda görüleceği üzere:
• 1950-1991 yılları arasında yapılan Milletvekili ve Senato Seçimlerine
- ayrı isimlerle katılan - parti sayısı 29 olarak gözükmektedir.
• MP(1) ve MP(2) ile TİP(1) ve TİP(2) aynı isimlerle kurulmuş olmalarına
karşın, değişik tarihlerde faaliyet gösteren ayrı partilerdir.
• KP'nin CMP'ye katılması ile oluşan CKMP sonradan isim değiştirerek MHP
adıyla yaşamını sürdürmüş ve 16 Ekim 1981'de kapatılmıştır. Tablo 1'de
ayrı ayrı yer almış olan bu üç parti, tüzel kişilik açısından tek parti
sayılmaktadır.
• Halkçı Parti, SODEP ile birlişerek SHP'yi oluşturmuştur. O nedenle tüzel
kişilik açısından HP ile SHP de aynı parti sayılmaktadır.
• Bu partilerden 2'si (TSİP ve SDP) yalnızca 1979'daki "1/3 Senato Yenileme
Seçimleri"ne girmişler, bunun dışındaki seçimlere girmemişlerdir.
• Sonuç olarak, incelememize konu olan dönemde, Milletvekili ve Senato
Seçimleri'ne giren parti sayısı 27, "Milletvekili Genel Seçimleri'ne girmiş
olan parti sayısı ise 25 olarak belirlenmiştir.
3. SEÇİM YASALARI
Temel Yasalar
1950'den bu yana, seçimleri düzenleyen ve seçim sistemlerini belirleyen
5 temel yasa çıkarılmıştır.
- Temel yasaların:
• 1 adedi, "Seçimlerin Temel Hükümleri"ni düzenlemektedir.
(26.04.1961 tarih / 298 sayılı yasa)
• 3 adedi, "Milletvekili Seçimleri"ne ilişkin yasalardır.
16.02.1950 tarih / 5545 sayılı yasa,
(Liste Usulü Çoğunluk Sistemi)
25.05.1961 tarih / 306 sayılı yasa,
(Barajlı d'Hondt Sistemi)
10.06.1983 tarih / 2839 sayılı yasa,
(Çifte Barajlı d'Hondt Sistemi)
• 1 adedi "Senato Seçimleri"ni düzenlemektedir.
(24.05.1961 tarih / 304 sayılı yasa
(Liste Usulü Çoğunluk Sistemi)
Yasa Değişiklikleri
İncelememize konu olan dönemde, söz konusu Temel Yasalarda değişiklik yapan,
29 yasa daha çıkarılmıştır.
Bu değişikliklerden bir kısmı, seçim süreci ile ilgili usulleri düzenlemekte,
bir bölümü ise doğrudan seçim sistemlerini etkileyen değişiklikleri içermektedir.
Seçim sistemlerini doğrudan etkileyen yasa değişikliklerini şöyle sıralayabiliriz.
• 17.4.1964 tarih /447 sayılı yasa,
(Cumhuriyet Senatosu seçimlerinde Çoğunluk Usulünden Barajlı d'Hondt sistemine
geçiş)
• 13.2.1964 tarih /533 sayılı yasa,
(Milletvekili ve Senato seçimlerinde "Barajlı d'Hondt" sistemi yerine "Milli
Bakiye" sisteminin uygulanması,
• 20.3.1968 tarih /1036 sayılı yasa,
(Senato ve Milletvekilliği Seçimlerinde Barajsız d'Hondt sistemine dönüş)
• 28.03.1986 tarih /3270 sayılı yasa,
(Seçim çevrelerinin hesabında değişiklik, seçim çevresi barajının değiştirilmesi
ve kontenjan adaylığı uygulaması)
• 23.05.1987 tarih /3377 sayılı yasa,
(Anayasa değişikliğine paralel olarak, milletvekili sayısının 400'den 450'ye
çıkarılması, seçim çevresi barajında değişiklik yapılması)
• 24.08.1991 tarih /3757 sayılı yasa,
(Seçim çevresi barajı'nda değişiklik yapılması.)
(İncelememize esas olan dönemde çıkarılmış olan
34 seçim yasasıyla ilgili ayrıntılı bilgiler Ek.3'de verilmiştir.)
4. SEÇİM SİSTEMİ ARAYIŞLARI
Seçim sistemleri arayışlarında esas unsurun, bir önceki dönemde uygulanan
sistemin sonuçlarına karşı doğan tepkiler olduğunu söylemek yanlış olmaz.
Nitekim, 1950-1960 arasında yürürlükte olan "Çoğunluk Sistemi"nin sonuçlarına
karşı duyulan tepki, adaletli temsil faktörünü öne çıkarmış ve 1961 Anayasası
ile başlatılan yeni dönemde "Nispî Temsil Sistemi"ne geçilmiştir.
Özellikle, 1970'lerden sonraki koalisyonlar dönemiyle yaşanan istikrarsızlığı
önlemek amacıyla , 1982 Anayasası'yla yeniden başlatılan dönemde - bu kez
siyasal istikrarı, adaletli temsilden öne geçiren - "Çifte Barajlı
Nispî Seçim" uygulamaları tercih edilmiştir.
Görülüyor ki, 1950'den bu yana uygulanan Seçim Sistemleri hem tercih nedenleri,
hem de sonuçları itibariyle çok partili yaşamımızın üç ana dönemini sembolize
etmektedir.
5. UYGULANAN SEÇİM SİSTEMLERİ
1950 seçimlerinden 1991 seçimlerine kadar uygulanmış olan seçim sistemlerini
ve uygulandıkları dönemleri aşağıda sıralıyoruz.
Liste usulü çoğunluk sistemi
1950-60 arasında uygulandı
(1950, 1954, 1957 Seçimleri)
Nispî Temsil Usulü
1961 Anayasası ile başlayan dönemle birlikte, ülkemizde Nispî Temsil uygulamaları
dönemi başlamıştır.
1961 seçimlerinden itibaren Nispî Temsil sisteminin değişik uygulamalarına
tanık oluyoruz. Bunlar, uygulandıkları dönemlere göre, aşağıda sırayla
belirtilmiştir.
1960-1980 dönemi
• Barajlı d'Hondt Usulü (1961 seçimleri)
• Milli Bakiye Usulü (1965 seçimleri)
• Barajsız d'Hondt Usulü (1973, 1977 seçimleri)
1980 sonrası
- Çifte Barajlı d'Hondt Usulü (1983 seçimleri)
- Çifte Barajlı d'Hondt + Kontenjan Usulü
(1987, 1991 seçimleri)
II. BÖLÜM
SAYISAL DEĞERLER
Bu bölümde, 1950-1991 yılları arasında yapılmış olan Milletvekili ve Senato
seçimi sonuçlarına ilişkin sayısal veriler sunulacaktır.
1. MİLLETVEKİLİ VE SENATÖR SAYILARI
1950-1960 arasında uygulanan seçim yasasına göre, parlamentodaki toplam
milletvekili sayısı sabit değildi. İllerin Milletvekili sayıları, 40.000
nüfusa 1 Milletvekili düşecek biçimde hesaplanıyordu. O nedenle - nüfus
artışına paralel olarak - Milletvekili sayıları da 1950'de 487 iken, 1954'te
542'ye, 1957'de 610'a yükselmiştir.
1961'de çıkarılan yeni seçim yasasıyla, toplam Milletvekili sayısı sabitleştirilmiş
ve - 1983 seçimleri dışında - bu sayı 450 olarak belirlenmiştir.
Yalnızca 1983 seçimlerinde toplam milletvekili sayısı 400 olarak uygulandı.
1960-1980 döneminde parlamenter sistem çift meclisli olarak çalışmış, Millet
Meclisi yanında bir de Cumhuriyet Senatosu oluşturulmuştu.
Cumhuriyet Senatosu'nun seçimle gelen üyeleri 150 olarak belirlenmiştir.
Bunun yanında, Tabii Senatörler ve Cumhurbaşkanı'nca seçilen Kontenjan
Senatörleri, Senato'nun üyesi olarak görev yapmışlardır.
(Yıllara göre Milletvekili ve Senatörlerin toplam sayıları Ek.4'de; İllere
ve partilere göre dağılımı ise Ek.5'te verilmektedir.)
2. SEÇMEN SAYILARI/SEÇİME
KATILIM ORANLARI
1950'den 1991 Seçimlerine kadar seçmen sayılarındaki artışlar ile, seçime
katılma oranları Ek.6'da verilmektedir.
Seçmen Sayıları
Ek.6'da görüleceği üzere, 1950'de 8.905.743 olan seçmen sayısı,
1991'de 29.978.837'ye yükselmiştir. 41 yıllık dönemde seçmen sayısındaki
artış yaklaşık 21 milyon, artış oranı ise %337 olmuştur. 27 Mart 1994'te
yapılan "Yerel Genel Seçimler"de ise Seçmen sayısı 31.960.555'e ulaşmış
bulunmaktadır. (1950'ye göre % 359 artış)
Seçime Katılma Oranları
Ek.6'da görüleceği üzere, söz konusu 11 Genel Seçimdeki katılma
oranları % 64.3 ile % 93.3 arasında değişmektedir.
Bu verilere göre en düşük katılım - % 64.3 ile - 1969 yılında gerçekleşmiş,
en yüksek katılım ise - % 93.3 ile - 1987 yılında sağlanmıştır.
Ek.6'daki tablodan ortaya çıkan bir önemli sonuç da şudur. 1950-1961
ve 1983-1991 dönemlerindeki seçimler, katılımın genellikle yüksek olduğu
dönemlerdir. İki dönem arasında kalan 1965, 1969, 1973, 1977 seçimleri
ise düşük katılımın gerçekleştiği dönemdir. ( % 64.3 ile % 72.4 arası).
3. SEÇİM SONUÇLARI
Milletvekili Genel ve Ara Seçim Sonuçlarına ilişkin sayısal bilgileri -
Seçim tarihlerine göre - Ek'ler bölümünde sunuyoruz.
(Ek.7
ve Ek.8)
Ek.9'da ise "Senato Seçimleri"ne ilişkin sayısal bilgiler
yeralmaktadır.
Daha önce belirtildiği gibi, bundan sonraki irdeleme ve değerlendirmelerde
yalnızca "Milletvekili Genel Seçimleri" esas alınacaktır.
4. MİLLETVEKİLİ GENEL SEÇİM SONUÇLARI
Çalışmanın bu bölümünde, "Milletvekili Seçim Sonuçları" seçim yıllarına
göre, tablolar halinde özetlenmiştir. Tablolarda, partilerin seçimlerdeki
oy oranları ile, kazandıkları milletvekili sayıları verilmektedir. Bunun
yanında, partilerin parlamentodaki sandalye oranlarının belirtilmesinde
yarar görülmüştür. Partilerin Milletvekili sayılarının, Meclis'teki toplam
sandalye sayısına bölünmesi ile hesaplanan bu oran, tablolarda "Temsil
Oranı" olarak ifade edilecektir.
Bilindiği gibi, hiç bir seçim sistemi, yüzde yüz adaleti sağlayamamakta,
partilerin oy oranlarıyla, temsil oranları arasında - seçim sistemlerine
göre değişen - farklılıklar oluşmaktadır. Bu farklar, sistemin "istikrar
boyutu"yla doğru, "adaletli temsil" boyutuyla ters orantılıdır. Partilerin
temsil oranlarıyla, Oy oranları arasındaki bu farkın, uygulama sonuçları
açısından önemli bir gösterge oluşturduğu inancındayız.
O nedenle, bu farkları da belirtme gereği duyulmuştur. Bir başka
söyleyişle, "Aşkın veya Eksik Temsil"i belirten bu farkları, tablolarda
bu başlık altında ifade edeceğiz.
Oy oranından daha yüksek oranla parlamentoda temsil edilen partiler için
Aşkın Temsil, artı (+); düşük oranda temsil edilen partiler için de Eksik
Temsil eksi ( - ) bir değer olarak ifade edilmektedir.
Tablo 2.1.
1950 SEÇİMLERİ
(Liste Usulü Basit Çoğunluk Sistemi)
PARTİLER
Mv.
Oy Oranı
Temsil Oranı
Aşkın/Eksik
Sayısı
%
%
Temsil (*) %
CHP
63
39.4
13.0
-26.4
DP
420
52.7
86.2
+33.5
MP (1)
1
3.1
0.2
-2.9
BAĞIM.
3
4.8
0.6
-4.2
TOPLAM
487
100.0
100.0
±0.0
(*) Partinin Oy Oranı ile Temsil Oranı
arasındaki fark.
Aşkın Temsil (+), Eksik
Temsil (-) işaretiyle gösterilmiştir.
Tablo 2.2.
1954 SEÇİMLERİ
(Liste Usulü Basit Çoğunluk Sistemi)
PARTİLER
Mv. Sayısı
Oy Oranı Temsil
Oranı
Aşkın/Eksik
%
%
Temsil (*) %
CHP
31
35.4
5.7
-29.7
CMP
5
4.9
0.9
-4.0
DP
505
57.6
93.2
+35.6
KP
-
0.6
-
-0.6
BAĞIMSIZ.
1
1.5
0.2
-1.3
TOPLAM
542
100.0
100.0
±0.0
(*) Partinin Oy Oranı ile Temsil Oranı arasındaki
fark.
Aşkın Temsil (+), Eksik Temsil
(-) işaretiyle gösterilmiştir.
Tablo 2.3.
1957 SEÇİMLERİ
(Liste Usulü Basit Çoğunluk Sistemi)
PARTİLER
Mv. Sayısı
Oy Oranı
Temsil Oranı
Aşkın/Eksik
%
%
Temsil (*) %
CHP
178
41.0
29.2
-11.8
CMP
4
7.1
0.6
-6.5
DP
424
47.9
69.6
+21.7
HP
4
3.9
0.6
- 3.3
BAĞIMSIZ.
-
0.1
-
-0.1
TOPLAM
610
100.0
100.0
±0.0
(*) Partinin Oy Oranı ile Temsil Oranı arasındaki
fark.
Aşkın Temsil (+), Eksik Temsil
(-) işaretiyle gösterilmiştir.
Tablo 2.4.
1961 SEÇİMLERİ
(Barajlı d'Hondt Sistemi)
PARTİLER
Mv. Sayısı
Oy Oranı
Temsil Oranı
Aşkın/Eksik
%
%
Temsil (*) %
AP
158
34.8
35.1
+0.3
CHP
173
36.7
38.5
+1.8
CKMP
54
14.0
12.0
-2.0
YTP
65
13.7
14.4
+0.7
BAĞIMSIZ.
-
0.8
-
- 0.8
TOPLAM
450
100.0
100.0
±0.0
(*) Partinin Oy Oranı ile Temsil Oranı arasındaki
fark.
Aşkın Temsil (+), Eksik Temsil
(-) işaretiyle gösterilmiştir.
Tablo 2.5.
1965 SEÇİMLERİ
(Milli Bakiye Sistemi)
PARTİLER
Mv. Sayısı
Oy Oranı
Temsil Oranı
Aşkın/Eksik
%
%
Temsil (*) %
AP
240
52.9
53.3
+0.4
CHP
134
28.7
29.8
+1.1
CKMP
11
2.2
2.5
+0.3
MP (2)
31
6.3
6.9
+0.6
TİP (1)
14
3.0
3.1
+0.1
YTP
19
3.7
4.2
+0.5
BAĞIMSIZ.
1
3.2
0.2
-3.0
TOPLAM
450
100.0
100.0
± 0.0
(*) Partinin Oy Oranı ile Temsil Oranı arasındaki
fark.
Aşkın Temsil (+), Eksik Temsil
(-) işaretiyle gösterilmiştir.
Tablo 2.6.
1969 SEÇİMLERİ
(Barajsız d'Hondt Sistemi)
PARTİLER
Mv. Sayısı
Oy Oranı
Temsil Oranı
Aşkın/Eksik
%
%
Temsil (*) %
AP
256
46.5
56.9
+10.4
CGP
15
6.6
3.3
-3.3
CHP
143
27.3
31.8
+4.5
MHP
1
3.0
0.2
-2.8
MP (2)
6
3.2
1.3
-1.9
TBP
8
2.8
1.8
-1.0
TİP (1)
2
2.8
0.5
-2.3
YTP
6
2.2
1.3
-0.9
BAĞIMSIZ.
13
5.6
2.9
-2.7
TOPLAM
450
100.0
100.0
±0.0
(*) Partinin Oy Oranı ile Temsil Oranı arasındaki
fark.
Aşkın Temsil (+), Eksik Temsil
(-) işaretiyle gösterilmiştir.
Tablo 2.7.
1973 SEÇİMLERİ
(Barajsız d'Hondt Sistemi)
PARTİLER
Mv. Sayısı
Oy Oranı
Temsil Oranı
Aşkın/Eksik
%
%
Temsil (*) %
AP
149
29.8
33.1
+3.3
CGP
13
5.3
2.9
-2.4
CHP
185
33.3
41.1
+7.8
DP
45
11.9
10.0
-1.9
MHP
3
3.4
0.7
-2.7
MP (2)
-
0.6
-
-0.6
MSP
48
11.8
10.7
-1.1
TBP
1
1.1
0.2
-0.9
BAĞIMSIZ.
6
2.8
1.3
-1.5
TOPLAM
450
100.0
100.0
±0.0
(*) Partinin Oy Oranı ile Temsil Oranı arasındaki
fark.
Aşkın Temsil (+), Eksik Temsil
(-) işaretiyle gösterilmiştir.
Tablo 2.8.
1977 SEÇİMLERİ
(Barajsız d'Hondt Sistemi)
PARTİLER
Mv. Sayısı
Oy Oranı
Temsil Oranı
Aşkın/Eksik
%
%
Temsil (*) %
AP
189
36.9
42.0
+5.1
CGP
3
1.9
0.7
-1.2
CHP
213
41.3
47.3
+6.0
DP
1
1.9
0.2
-1.7
MHP
16
6.4
3.6
-2.8
MSP
24
8.5
5.3
-3.2
TBP
-
0.4
-
-0.4
TİP (2)
-
0.2
-
-0.2
BAĞIMSIZ.
4
2.5
0.9
-1.6
TOPLAM
450
100.0
100.0
±0.0
(*) Partinin Oy Oranı ile Temsil Oranı arasındaki
fark.
Aşkın Temsil (+), Eksik Temsil
(-) işaretiyle gösterilmiştir.
Tablo 2.9.
1983 SEÇİMLERİ
(Çifte Barajlı d'Hont Sistemi)
.PARTİLER
Mv. Sayısı
Oy Oranı
Temsil Oranı
Aşkın/Eksik
%
%
Temsil (*) %
ANAP
212
45.1
53.0
+7.9
HP
117
30.5
29.2
-1.3
MDP
71
23.3
17.8
-5.5
BAĞIMSIZ.
-
1.1
-
-1.1
TOPLAM
400
100.0
100.0
±0.0
(*) Partinin Oy Oranı ile Temsil Oranı arasındaki
fark.
Aşkın Temsil (+), Eksik Temsil
(-) işaretiyle gösterilmiştir.
Tablo 2.10.
1987 SEÇİMLERİ
(Çifte Barajlı d'Hont Sistemi+Kontenjan Uygulaması)
PARTİLER
Mv. Sayısı
Oy Oranı
Temsil Oranı
Aşkın/Eksik
%
%
Temsil (*) %
ANAP
292
36.3
64.9
+28.6
DSP
-
8.5
-
-8.5
DYP
59
19.1
13.1
-6.0
IDP
-
0.8
-
-0.8
MÇP
-
2.9
-
-2.9
RP
-
7.2
-
-7.2
SHP
99
24.8
22.0
-2.8
BAĞIMSIZ.
-
0.4
-
-0.4
TOPLAM
450
100.0
100.0
±0.0
(*) Partinin Oy Oranı ile Temsil Oranı arasındaki
fark.
Aşkın Temsil (+), Eksik Temsil
(-) işaretiyle gösterilmiştir.
Tablo 2.11.
1991 SEÇİMLERİ
(Çifte Barajlı d'Hont Sistemi +Kontenjan
Uygulaması)
PARTİLER
Mv. Sayısı
Oy Oranı
Temsil Oranı
Aşkın/Eksik
%
%
Temsil (*) %
ANAP
115
24.0
25.6
+1.6
RP
62
16.9
13.8
-3.1
SP
-
0.4
-
-0.4
DYP
178
27.0
39.5
+12.5
DSP
7
10.8
1.6
-9.2
SHP
88
20.8
19.5
-1.3
BAĞIMSIZ.
-
0.1
-
-0.1
TOPLAM
450
100.0
100.0
±0.0
(*) Partinin Oy Oranı ile Temsil Oranı arasındaki
fark.
Aşkın Temsil (+), Eksik Temsil
(-) işaretiyle gösterilmiştir.
III. BÖLÜM
SEÇİM SONUÇLARINA İLİŞKİN
YORUMLAR
1950- 1991 yılları arasında yapılmış olan "Milletvekili Genel Seçim Sonuçları"
toplu olarak değerlendirildiğinde ortaya çıkan önemli sonuçları bu bölümde
gözden geçireceğiz.
1. MİLLETVEKİLİ SEÇİMLERİNE GİREN VE
PARLAMENTODA TEMSİL EDİLEN PARTİLER
Çok partili dönemde, siyasal yaşamda yeralan 159 siyasal partiden yalnızca
25'i Milletvekili Genel Seçimlerine girmiş, bunların da 22'si bu
seçimler sonucunda, parlamentoda temsil edilmişlerdir.
Partilerin Seçimlere ve Parlamentoya
Giriş Sayıları
Partilerin Seçime ve parlamentoya girme sayıları, önemli bir ölçüttür.
Söz konusu 25 partinin kaçar kez seçimlere ve
parlamentoya girmiş oldukları aşağıda Tablo 3'te gösterilmiştir.
Tablo 3
PARTİLERİN SEÇİMLERE/PARLAMENTOYA
GİRİŞ SAYILARI
(1950-1991 Arasında)
Parti
Seçimlere
Parlamentoya
Parti
Seçimlere
Parlamentoya
Girişi
Girişi
Girişi
Girişi
Girişi
CHP
8 kez
8 kez
MSP 2
kez 2
kez
MHP
7 kez
7 kez
DP**
2 kez
2 kez
(CMP, CKMP)
DYP
2 kez
2 kez
AP
5 kez
5 kez
RP
2 kez
2 kez
DP*
3 kez
3 kez
DSP
2 kez
1 kez
YTP
3 kez
3 kez
HP***
1 kez
1 kez
CGP
3 kez
3 kez
MP (1) 1 kez
1 kez
ANAP
3 kez
3 kez
MDP
1 kez
1 kez
SHP
3 kez
3 kez
KP
1 kez
-
MP(2)
3 kez
2 kez
TİP(2)
1 kez
-
TİP(1)
2 kez
2 kez
İDP
1 kez
-
TBP
2 kez
2 kez
MÇP
1 kez
-
SP
1 kez
-
DP*
Demokrat Parti
MP(1) 1954'de kapatılan
DP**
Demokratik Parti
MP(2) 1962'de kurulan
HP***
Hürriyet Partisi
TİP(1) 1971'de kapatılan
TİP(2) 1975'de kurulan
Tablodan çıkan sonuçlar şunlardır.
En çok seçime giren parti olan CHP;
• 1950/1980 yılları arasındaki dönemde bütün seçimlere girmiş ve 16 Ekim
1981 tarihinde 2533 Sayılı Yasa ile kapatılmıştır.
İkinci sıradaki parti olan MHP;
• (CMP ve CKMP)'nin devamı olarak 1954'den 1980'e kadar yapılmış olan bütün
seçimlere girmiş ve yine 16 Ekim1981'de kapatılmıştır.
Üçüncü sıradaki parti olan AP;
• 1961/1980 yılları arasındaki bütün seçimlere girmiş ve 16 Ekim 1981 tarihinde
2533 sayılı yasayla kapatılmıştır.
Dördüncü sıradaki partilerden;
• DP*, 1950-60 arasındaki bütün seçimlere girmiş,
• YTP, CGP, MP(2) 1960-80 arasında değişik seçimlere girmiş,
• ANAP ve SHP, 1980 sonrasındaki bütün seçimlere girmiş bulunmaktadır.
Beşinci sıradaki partilerden;
• TİP(1), TBP, DP**, MSP, DSP, DYP, RP ikişer kez seçimlere girmişlerdir.
Altıncı sıradaki partilerden;
• MP(1), HP (Hürriyet Partisi), MDP, KP, TİP(2), İDP, MÇP ve SP ise,
birer kez seçimlere girmişlerdir.
Parlamentoya giremeyen partiler;
• 1950-1991 arasında yapılan seçimlere giren partilerden beşi - KP, TİP
(2), MÇP, İDP ve SP - parlamentoya girememişlerdir.
Seçimlere Giren ve Parlamentoda
Temsil Edilen Partiler
Çok partili dönemde seçimlere katılmış ve parlamentoda temsil edilmiş olan
partilerin sayısı, seçim yıllarına göre, Tablo 4'te gösterilmiştir.
Tablo 4
1950-1991 ARASINDA
SEÇİME/PARLAMENTOYA GİREN PARTİLER
Seçime Giren
Parlamentoya Giren
1950
3 Parti
3 Parti
CHP, DP, MP(1))
CHP, DP*, MP(1)
1954
4 Parti
3 Parti
CHP, CMP, DP, KP
CHP, CMP, DP*
1957
4 Parti
4 Parti
CHP, CKMP, DP, HP
CHP, CMP, DP*, HP
1961
4 Parti
4 Parti
AP, CHP, CKMP, YTP
AP, CHP, CKMP, YTP
1965
6 Parti
6 Parti
AP, CHP, CKMP, MP (2), AP*, CHP, CKMP,
MP(2)
TİP(1), YTP
TİP (1), YTP
1969
8 Parti
8 Parti
AP, CGP, CHP, MHP
AP*, CGP, CHP, MHP
MP (2), TBP, TİP (1), YTP MP(2), TBP,
TİP (1), YTP
1973
8 Parti
7 Parti
AP, CGP, CHP, DP, MHP AP, CGP, CHP,
DP, MHP,
MP(2) MSP, TBP
MSP, TBP
1977
8 Parti
6 Parti
AP, CGP, CHP, DP, MHP AP, CGP,
CHP, DP, MHP,
MSP, TBP, TİP(2)
MSP
1983
3 Parti
3 Parti
ANAP, HP, MDP
ANAP*, HP, MDP
1987
7 Parti
3 Parti
ANAP, DSP, DYP, IDP,
ANAP*, DYP, SHP
MÇP, RP, SHP
1991
6 Parti
5 Parti
ANAP, RP, SP, DYP,
ANAP, RP, DYP,
DSP, SHP
DSP, SHP
(*) Tek başına iktidar çoğunluğunu kazanan parti
Bu tabloda görüldüğü üzere, 11 Genel Seçimin 6'sında, seçimlere katılan
partilerin tümü Parlamentoya girebilmişlerdir. (1950, 1957, 1961, 1965,
1969, 1983 seçimleri)
Diğer 5 seçimde, seçimlere katılan partilerden bir kısmı parlamento dışında
kalmışlardır.
Böylece:
1954'de
KP
1987'de
DSP, IDP, MÇP, RP
1973'de
MP(2)
1991'de
SP
1977'de
TBP ve TİP(2)
parlamento dışında kalmışlardır.
Dönemlere göre parti sayıları şu gelişmeyi göstermektedir.
• Çoğunluk siseminin uygulandığı dönemde, (1950-1960) seçimlere ve
parlamentoya giren parti sayısı 4 ile sınırlı kalmıştır.
•- Nispî Temsil'in; "Barajlı d'Hondt", "Milli Bakiye" ve "Barajsız d'Hondt"
usulü uygulamalarında (1960-1980) seçime ve parlamentoya giren partilerin
sayıları 8'e kadar çıkmıştır.
•- 1983 Seçimlerinde - Milli Güvenlik Konseyi'nin müdahalesi nedeniyle
- yalnızca 3 parti seçime girebilmiştir.
• 1987'den itibaren seçime giren partilerin sayısı yeniden yükselmektedir.
• 1987'de uygulanmaya başlayan, Çifte Barajlı Nispî Temsil Usulüne, Çoğunluk
Sistemi'nin katkısını getiren Kontenjan uygulaması sonucunda parlamentoya
giren parti sayısı 3'e düşmüştür.
• Parlamentoya giren parti sayısı 1991'de 5'e yükselmiştir. Ancak, Parlamentoya
giren parti sayısındaki bu çoğalma -seçim sisteminden ziyade - siyasal
istikrarsızlığın sağda ve solda yarattığı bölünmelerin sonucudur.
2- TEK PARTİNİN İKTİDARIYLA SONUÇLANAN
SEÇİMLER
1950'den bu yana, değişik sistemlerle yapılmış olan 11 Genel Seçimin 7'si,
tek başına bir partinin iktidar çoğunluğuyla sonuçlanmıştır.
Bu partiler; 1950-1960 döneminde DP (üç kez), 1960-1980 döneminde AP (iki
kez) ve 1980 sonrasında ANAP (iki kez). Üç partinin ortak yanı, siyasal
yelpazenin sağında yer almış olmalarıdır.
Söz konusu partiler, iktidar çoğunluğunu, 6 seçimde % 40'ın üzerinde oy
oranlarıyla sağlamış, yalnızca 1987'de ANAP % 36.3 oy oranıyla tek başına
iktidar olabilmiştir.
Durum aşağıda, Tablo 5'te özetlenmiş bulunmaktadır.
Tablo 5
TEK PARTİNİN İKTİDARIYLA
SONUÇLANAN SEÇİMLER
Parti Oy Oranı
Mv..Sayısı
Seçim Sistemi
1950
DP %
52.7
420
Basit Çoğunluk
1954
DP %
57.6
505
Basit Çoğunluk
1957
DP %
47.9
424
Basit Çoğunluk
1965
AP %
52.9
240
Nispî Seçim (M.Bakiye)
1969
AP %
46.5
256
Nispî Seçim
(Barajsız d'Hondt)
1983
ANAP % 45.1
212
Nispî Seçim
(Çifte Barajlı d'Hondt)
1987
ANAP % 36.3
292
Nispî Seçim
(Çifte Barajlı d'Hondt+Kontenjan
3) SİYASAL PARTİLERİN, OY ORANLARI SIRALAMASI
İnceleme konusu Milletvekili Genel Seçimlerine girmiş olan ve % 5'in üzerinde
oy alan partilerin oy oranlarını, Tablo 6'da -büyüklüklüklerine
göre - sıralıyoruz.
Tablo 6
% 5 'İN ÜZERİNDE OY ALAN PARTİLERİN
OY ORANLARINA GÖRE SIRALAMASI
Parti
Seçim
Oy Oranı
Parti
Seçim
Oy Oranı
Yılı
%
Yılı
%
DP(*)
1954
57.6
DYP 1991
27.0
AP
1965
52.9
SHP 1987
24.8
DP(*)
1950
52.7
ANAP 1991
24.0
DP(*)
1957
47.9
MDP 1993
23.3
AP
1969
46.5
SHP 1991
20.8
ANAP
1983
45.1
DYP
1987
19.1
CHP
1977
41.3
RP(***) 1991
16.9
CHP
1957
41.0
CKMP 1961
14.0
CHP
1950
39.4
YTP
1961
13.7
AP
1977
36.9
DP(**) 1973
11.9
CHP
1961
36.7
MSP 1973
11.8
ANAP
1987
36.3
DSP 1991
10.8
CHP
1954
35.4
MSP 1977
8.5
AP
961
34.8
DSP 1987
8.5
CHP
1973
33.3
RP
1987
7.2
HP
983
30.5
CMP 1957
7.1
AP
1973
29.8
CGP 1969
6.6
CHP
1965
28.7
MHP 1977
6.4
CHP
1969
27.3
MP(2) 1975
6.3
CGP
1973
5.3
(*) Demokrat Parti
(***) RP+MÇP+IDP'den oluşan
(**) Demokratik Parti
ittifakın toplam oyu
Partilerin oy oranları incelendiğinde, aşağıdaki temel hususlar göze çarpmaktadır:
1) • 3 seçimde % 50 oy oranı
aşılmıştır.
1950 ve 1954'de DP, 1965 seçimlerinde AP % 50'nin üzerinde oy almışlardır.
• Birinci sırayı alan partilerin oy oranları, 4 seçimde % 40 ile % 50 arasındadır.
1957'de DP, 1969'da AP, 1977'de CHP ve 1983 seçimlerinde ANAP'ın oy oranları
bu büyüklükler arasındadır.
• 3 seçimde ise, birinci sırayı alan partilerin oy oranları, % 30 ile %
40 arasında yer almıştır.
1961 ve 1973'de CHP ve 1987 seçimlerinde ANAP bu sınırlar arasında
oy almışlardır.
• 1991 seçimlerinde, birinci sırayı alan partinin oy oranı % 30'un altında
kalmıştır.
1991 seçimlerinde birinci sırayı alan DYP'nin oy oranı % 27.0 olmuştur.
2) Seçimlerde birinci sırayı alan partilerin oy oranları sıralamasında
ilk 6 sırayı, siyasal yelpazenin sağındaki partiler almaktadır. (DP,
AP ve ANAP)
7. sırada ise siyasal yelpazenin solundaki CHP gelmektedir.
3) 1950'den bu yana yapılmış olan 11 seçimin:
• 8'inde sağ partiler 1. sırayı almışlardır.
(DP, AP, ANAP ve DYP)
• 3'ünde ise, siyasal yelpazenin solundaki Cumhuriyet Halk Partisi en yüksek
oyu alan parti konumundadır.
4) Sağ partilerin, birinci sırayı aldıkları seçimlerdeki oy oranları %
27.0 ile % 57.6 arasında değişmektedir.
Birinci sırada yer almayı sağlayan en az oy oranı, 1991 seçimlerinde %
27.0 ile DYP'nin; en yüksek oy oranı da 1954 seçimlerinde % 57.6 ile DP'nindir.
• Sol partilerin birinci sırada yer aldıkları seçimlerdeki oy oranları
ise, % 33.3 ile % 41.3 arasında değişmektedir.
CHP, 1973 seçimlerinde % 33.3, 1977 seçimlerinde % 41.3 oranındaki oylarıyla
birinci sırada yer almıştır.
4- OY ORANLARI/TEMSİL ORANLARI
ARASINDAKİ İLİŞKİ (Aşkın /Eksik Temsil)
II. Bölümde - Seçim Sonuçlarını özetleyen tablolarda - partilerin "Oy Oranları
- Temsil Oranları"nı ifade eden Aşkın / Eksik Temsil değerleri verilmişti.
Şimdi, ülkemizde 1950'den bu yana yapılmış olan Milletvekili Genel Seçimlerinin
sonuçları, "Aşkın veya Eksik Temsil"i ifade eden "Oy Oranları - Temsil
Oranları" açısından irdelenecektir.
1950- 1960 Dönemi
(Liste Usulü Çoğunluk Sistemi)
Uygulanan seçim sistemi nedeniyle bu dönem, (Aşkın / Eksik Temsil)'in en
büyük olduğu dönemdir.
Dönemin, bu açıdan en kazançlı partisi Demokrat Parti, en çok kaybı olan
parti ise Cumhuriyet Halk Partisi'dir.
Tablo 7.1
1950-1960 DÖNEMİ
(Liste Usulü Çoğunluk Sistemi)
AŞKIN / EKSİK TEMSİL
(Temsil Oranı - Oy Oranı)
Kazanç
Kayıp
%
%
1950 Seçimleri
DP +33.5
CHP - 26.4
1954 Seçimleri
DP + 35.6
CHP - 29.7
1957 Seçimleri
DP + 21.7
CHP - 11.8
1960- 1980 Dönemi
(Nispî Temsil)
Bu dönemde uygulanan seçim sistemi adaletli temsil ilkesini önde tuttuğu
için, Aşkın / Eksik Temsil diye tanımladığımız değerler, doğal olarak,
düşük düzeyde kalmıştır.
Barajlı d'Hont Sistemi
Bu sistemle yapılan 1961 seçimlerinde Aşkın/Eksik Temsil oranları % 2'nin
altında kalmıştır.
Durum aşağıdaki tabloda belirtilmiştir.
Tablo 7.2
1960-1980 DÖNEMİ
(Barajlı d'Hondt Sistemi)
AŞKIN / EKSİK TEMSİL
(Temsil Oranı - Oy Oranı)
Kazanç
Kayıp
%
%
1961 Seçimleri
CHP
+ 1.8
CKMP -2.0
YTP
+ 0.7
AP
+ 0.3
Milli Bakiye Sistemi
Adaletli temsil ilkesini en çok gözeten sistem olarak, bu seçimlerde (Oy
Oranları - Temsil Oranları) en düşük düzeye inmiştir. Bir başka ifade ile,
partilerin oy oranları ile parlamentoya soktukları Milletvekili oranları
birbirine çok yakındır.
Bütün partiler, oy oranlarından fazla Milletvekili oranına sahip olmuşlardır.
Partiler kazançta, bağımsızlar ise kayıptadır.
En yüksek kazanç oranı, +1.1 ile CHP'dedir.
Durum aşağıdaki tabloda gösterilmiştir.
Tablo 7.3
1960-1980 DÖNEMİ
(Milli Bakiye Sistemi)
AŞKIN / EKSİK TEMSİL
(Temsil Oranı - Oy Oranı)
Kazanç
Kazanç
%
%
1965 Seçiml
CHP +
1.1 AP
+ 0.4
MP
+ 0.6
CKMP + 0.3
YTP
+ 0.5
TİP + 0.1
Barajsız d'Hondt Sistemi
1969, 1973, 1977 seçimlerinde uygulanmış olan bu sistemde ortaya çıkan
durum aşağıda gösterilmiştir.
Tablo 7.4
1960-1980 DÖNEMİ
(Barajsız d'Hont Sistemi)
AŞKIN / EKSİK TEMSİL
(Temsil Oranı - Oy Oranı)
Kazanç
Kayıp
%
%
1969 Seçimleri
AP
+ 10.4
CGP -3.3
1973 Seçimleri
CHP
+ 7.8
MHP -2.7
1977 Seçimleri
CHP
+ 6.0
MSP -3.2
1980 Sonrası
(Çifte Barajlı d'Hondt Sistemi)
Bu dönemde uygulanan seçim sistemi, Nispî Temsilin (Barajsız d'Hondt)'un
öngördüğü adaletli temsil unsurunu getirdiği çifte barajla zayıflatmış,
istikrar boyutunu öne çıkarmıştır.
O nedenle (Aşkın/Eksik Temsil) değerleri yeniden yüksek düzeylere çıkmaktadır.
Özellikle, 1987'de yapılan seçim yasası değişikliği ile getirilmiş olan
kontenjan uygulaması, sisteme bir ölçüde çoğunluk faktörünün etkilerini
de kattığından, birinci sıradaki partiler, milletvekili sayısında daha
da avantajlı duruma geçmişlerdir.
Bu dönemdeki Aşkın/Eksik Temsil değerlerini aşağıdaki tablolarda özetliyoruz.
Tablo 7.5
1980 SONRASI
(Çifte Barajlı d'Hondt Sistemi)
AŞKIN / EKSİK TEMSİL
(Temsil Oranı - Oy Oranı)
Kazanç
Kayıp
%
%
1983 Seçimleri
ANAP + 7.9
MDP - 5.5
HP
- 1.3
Tablo 7.6
1980 SONRASI
(Çifte Barajlı d'Hondt+Kontenjan Uygulaması)
AŞKIN / EKSİK TEMSİL
(Temsil Oranı - Oy Oranı)
Kazanç
Kayıp
%
%
1987 Seçimleri
ANAP + 28.6
DSP - 8.5(*)
DYP
- 6.0
1991 Seçimleri
DYP +12,5
DSP - 9.2
(*) DSP, ülke barajını aşamadığından oylarının
tamamı zayi olmuştur.
1991 seçimlerinde sağda ve solda bölünmeler sonunda oyların dağılımı sürecine
girilmiş ve partilerin oy oranları ilk defa % 30'un altına inmiş bulunmaktadır.
Sandalye oranları ile oy oranları arasındaki farkın 1987 seçimine göre
yeniden küçülme eğilimine girmesinin temel nedeni budur.
5. PARTİLERİN ALDIKLARI OYLARLA,
ÇIKARDIKLARI MİLLETVEKİLİ SAYILARI
ARASINDAKİ İLİŞKİ
Seçim sonuçları incelenirken, iki husus, sürekli olarak tartışma konusu
olmaktadır.
Bunlardan birincisi, parlamentoda temsil edilemeyen oyların miktarıdır.
İkincisi de partilerin aldıkları oylarla, çıkardıkları milletvekili sayıları
arasındaki ilişkidir. Başka bir deyişle, siyasal partilerin seçimlerde
kaçar oyla birer milletvekili çıkarabildikleridir.
Seçim sistemlerinin adaletli temsil boyutuna ilişkin tartışmalarda, bu
sayılar önemli bir gösterge olarak alınmaktadır. Yeri gelmişken söyleyelim
ki, bu konuda ortaya çıkan sayısal değerler, yalnızca seçim sistemleriyle
değil, parti oylarının ülke düzeyine dağılış biçimiyle de yakından ilgilidir.
Konunun önemi gözönüne alınarak, bugüne kadar yapılmış olan seçimler için,
bu açıdan yapılan hesaplar sonucunda Tablo 8 düzenlenmiştir.
Tabloda; sırasıyla, partilerin çıkardıkları milletvekillerinin her biri
için aldıkları "en az ve en çok oy sayıları" ile "parlamentoda temsil edilemeyen
oylar" verilmektedir.
Kıyaslamalara bir anlam kazandırmak üzere, her seçimde kullanılan geçerli
oyların Meclis'teki toplam sandalye sayısına bölünmesiyle bulunan "bir
milletvekiline düşen ortalama oy" sayıları da tabloya eklenmiştir.
Tablo 8
MİLLETVEKİLİ BAŞINA DÜŞEN OY SAYILARI
(En az / En çok / Ortalama)
Parlamentoda
Temsil
Edilemiyen
Ortalama
En Az
En Çok Oy Oranı (%)
1. Liste Usulü
Çoğunluk
1950
16.533
10.098
250.414
0.0
1954
16.497
10.201
101.990
0.6
1957
14.981
10.312
163.016
0.1
2. Barajlı d'Hondt
1961
22.536
21.414 26.210
0.8
3. Milli Bakiye
1965
20.683
18.237
20.505
0.0
4. Barajsız d'Hondt
1969
20.199
16.522
275.091
0.0
1973
23.830
19.300
121.759
0.6
1977
32.949
28.808
274.484
0.6
5. Çifte Barajlı d'Hondt
1983
43.378
36.948
56.858
1.1
6. Çifte Barajlı d'Hondt
+ Kontenjan Uygulaması
1987
53.759
29.809 77.746
19.8
1991
54.258
37.082
374.901 0.5
Tabloda görüleceği üzere:
• Parlamentoda temsil edilmeyen oyların, genellikle düşük düzeyde kaldığı
görülmektedir. 1987 Seçimleri dışında, bu oyların toplam oylar içerisindeki
payı, % 0.0 ile % 1.1 arasında değişmektedir.
• 1950, 1965 ve 1969 seçimlerinde bu oran sıfıra düşmektedir.
• 1987'de, parlamentoda temsil edilmeyen oyların oranı % 19.8 gibi bir
düzeye yükselmiştir. Bunun da nedeni; DSP'nin 2.044.576, RP'nin 1.717.425
ve MÇP'nin 701.538 oy almalarına karşın - % 10 ülke barajının altında kaldıkları
için- parlamentoya hiç temsilci sokamamış olmalarıdır.
• Milletvekili başına alınmış olan en az ve en çok oyların ortalama oy
sayısıyla kıyaslanmaları halinde aşağıdaki sonuçlar çıkmaktadır.
• Ortalama değere en yakın sayılar sırasıyla 1961 ve 1965 seçimlerinde
görülmektedir.
• Ortalama değerden uzaklaşma açısından en uçtaki örnekler 1950, 1969,
1991 seçimleridir.
• Üç değişik sistemde yapılmış olan bu seçimlerde, partilerin milletvekili
çıkardıkları en az ve en çok oylar arasındaki matematik ilişki aşağıda
gösterilmiştir.
-1950 seçimleri (Liste Usulü Çoğunluk)
DP 10.098 oyla, MP 250.414 oyla 1 milletvekili çıkarmış,
(250.414 / 10.098 = 24.80 misli fazla oyla)
- 1969 Seçimleri (Barajsız d'Hondt)
AP 16.522 oyla, MHP 275.091 oyla 1 milletvekili çıkarmış, (275.091 /16.522
= 16.65 misli fazla oyla)
- 1991 seçimleri (Çifte Barajlı d'Hondt + Kontenjan)
DYP 37.082 oyla, DSP 374.901 oyla 1 milletvekili çıkarmış, (374.901
/ 37.082 = 10.11 misli fazla oyla)
6. İKTİDAR VE ANA MUHALEFET PARTİLERİNİN
MİLLETVEKİLİ ÇIKARAMADIĞI İLLER
Seçimler sonucunda parlamentoda kazanılan sandalyelerin coğrafi dağılımına
da bakmakta yarar görüyoruz. Buradaki gösterge, en azından dönemin iktidar
ve Ana Muhalefet Partilerinin ülke düzeyinde ne kadar yaygın ölçüde Parlamentoda
temsil edilebildiğidir.
Partilerin - coğrafi temsil açısından - parlamentodaki etkinlikleri,
genel oy oranlarına, oylarının ülke düzeyindeki dağılımına ve seçim sistemine
bağlıdır.
Aşağıda Tablo 9'da üç dönemdeki durum, -İktidar ve Ana Muhalefet Partilerinin
milletvekili çıkaramadığı iller esas alınarak - özetlenmektedir.
Tablo 9
PARTİLERİN MİLLETVEKİLİ
ÇIKARAMADIĞI İL SAYILARI
1)1950-60 Dönemi
2)1960-80 Dönemi
1950 DP CHP
1961 CHP AP
12 50
8 23
1954 DP CHP
1965 AP CHP
7 62
2 2
1957 DP CHP
1969 AP CHP
20 46
2 4
3)1980 Sonrası
1973 CHP AP
1983 ANAP HP
4 4
4 15
1977 CHP AP
1987 ANAP SHP
2 1
2 30
1991 DYP ANAP
21 35
Tabloda görüldüğü üzere:
• Coğrafi temsil etkinliğinin en zayıf olduğu dönem 1950- 1960 dönemidir.
Buradaki temel etken,seçim sistemidir.
CHP - % 35.4 - 41.0 arasındaki oy oranlarına karşın, 46 ile 62 arasında
değişen sayıdaki ilde milletvekili çıkaramamıştır.
• 1960-1980 arasındaki seçimler, coğrafi temsildeki dağılımın en dengeli
olduğu dönemi simgelemektedir. Burada hem 1. ve 2. partilerin oy oranlarının
yüksekliği, hem de Seçim sisteminin ortak etkileri görülmektedir.
• 1980 sonrasında coğrafi temsil etkinliği yine zayıflamakta, yani İktidar
ve Ana Muhalefet Partilerince parlamentoda temsil edilmeyen il sayıları
yeniden artış göstermektedir.
Burada da seçim sistemiyle getirilmiş olan Çifte Baraj'ın etkisi, ana nedendir.
Bunun yanında , 1991 seçimlerinde partilerin oy oranlarının % 30'ların
altında kalmış olması, ikinci etkeni oluşturmaktadır.
IV. BÖLÜM
DEĞİŞİK SEÇİM SİSTEMLERİNE
GÖRE SENARYOLAR
Bugüne dek yapılmış olan seçimlerde, değişik seçim sistemlerinin
uygulanması halinde, bunun siyasal yaşamımızdaki yansımaları hep merak
edilegelmiş ve sürekli tartışma konusu olmuştur.
Bu tartışmalara ışık tutabilmek amacıyla, bu bölümde 1950'den bu yana yapılmış
seçimlerde alınan oylar, değişik seçim sistemlerine göre değerlendirilerek
ortaya çıkan sonuçlar irdelenecektir. Bu amaçla düzenlenen senaryolarda
ortaya çıkacak sonuçların, geleceğe yönelik seçim sistemi arayışlarında
önemli katkılar sağlayacağı inancındayız.
Çalışmanın başlangıcında açıkladığımız gibi, çok partili demokratik yaşamımızda
- 14 Mayıs 1950 seçimleriyle başlayan - üç ana döneme göre aşağıdaki senaryolar
düzenlenmiştir.
1- 1950-1960 DÖNEMİ İÇİN SENARYOLAR
Bu dönemde, bilindiği gibi "Liste Usulü Çoğunluk Sistemi" yürürlükteydi.
Dönem boyunca, iktidarda bulunan DP ile Ana Muhalefet Partisi konumunda
olan CHP'nin, seçimlerdeki "Oy oranlarıyla, Parlamentodaki Temsil Oranları'
arasında lehte ve aleyhte büyük farklılıklar oluştuğunu önceki bölümlerde
görmüştük.
Bu dönem için, aşağıdaki senaryolar uygulanacaktır.
Barajsız d'Hondt Seçeneceği
Bu dönemdeki üç seçimin - 1950, 1954, 1957 - sonuçlarına, 1960 sonrasında
yürürlüğe giren Barajsız d'Hondt Sistemi uygulanarak, bu uygulama sonuçlarının
Parlamentoya yansıması halinde ortaya çıkacak tablonun ne olacağı araştırılmıştır.
Çifte Barajlı d'Hondt Seçeneği
Bilindiği gibi, 1980'e kadar yürürlükte olan Seçim Sistemlerinde, her il
bir seçim çevresi olarak tanımlanmaktaydı. 1980'den sonra uygulanan sistemde
ise, bir çok il ayrıca seçim çevrelerine bölünmüş olduğu için, 1980'den
önce yapılmış olan seçimlere bu sistemin uygulamasının zorlukları gözönüne
alınarak, yalnızca % 10 ülke barajının uygulanması halinde hangi partilerin
parlamento dışında kalacağı, hangilerinin parlamentoda temsil edilebileceği
belirlenmiştir. Bu sınırlı irdelemenin bile, seçim sistemlerinin partilere
etkisi ve parlamentoya yansıması açısından, önemli bir gösterge oluşturacağı
kanısındayız.
2- 1960 - 1980 DÖNEMİ İÇİN SENARYOLAR
1961 seçimlerinde Barajlı d'Hondt Sistemi yürürlüğe konulmuş, 1965
yılı Seçimlerinde Milli Bakiye sistemi uygulanmış, 1969, 1973 ve 1977 seçimlerinde
Barajsız d'Hondt Usulüne dönülmüştür.
Dönem için uygulanacak senaryolar, aşağıda belirtilmiştir.
Barajsız d'Hondt Seçeneceği
Barajlı d'Hondt sistemiyle yapılan 1961 seçimleri ile, Milli Bakiye Usulü'yle
yapılmış olan 1965 seçim sonuçlarına Barajsız d'Hondt seçeneği uygulanmıştır.
Liste Usulü Çoğunluk Seçeneceği
Bu dönemdeki seçimlere de Çoğunluk Usulü uygulanarak sonuçlar buna göre
hesaplanmıştır.
Çifte Barajlı d'Hondt Seçeneği
1960-1980 arasında yapılmış olan seçimlere, % 10 Ülke Barajı uygulandığı
takdirde, Parlamento dışında kalacak partiler belirlenmiştir.
3- 1980 SONRASI DÖNEMİ İÇİN SENARYOLAR
Çifte Barajlı d'Hondt Sistemi'nin uygulandığı bu dönemde yapılmış olan
üç seçimin (1983, 1987, 1991) sonuçlarına, Milli Bakiye Sistemi dışındaki,
bütün seçim sistemleri uygulanmıştır.
4- TÜRK SİSTEMİ
1961'den 1991 yılına kadar yapılmış olan Milletvekili Seçimlerine ilişkin
senaryolara, Prof. Dr. Hikmet Sami Türk tarafından önerilen ve "Türk
Sistemi" olarak anılan sistemin iki varyantı (çarpma ve bölme) eklenmiş
ve elde edilen sonuçlar ilgili tabloların seçenekler bölümüne eklenmiştir.
Her seçim için uygulanacak senaryolar aşağıda Tablo 10'da toplu olarak
gösterilmiştir.
Tablo 10
SEÇİM SİSTEMLERİNE GÖRE SENARYOLAR
MEVCUT SİSTEM
SENARYOLAR
Liste Usulü Çoğunluk
- Barajsız d'Hondt
(1950, 1954, 1957)
- % 10 Ülke Barajı
Barajlı d'Hondt
- Liste Usulü Çoğunluk
(1961)
- % 10 Ülke Barajı
- Türk Sistemi
Milli Bakiye
- Barajsız d'Hondt
(1965)
- Liste Usulü Çoğunluk
- % 10 Ülke Barajı
- Türk Sistemi
Barajsız d'Hondt
- Liste Usulü Çoğunluk
(1969, 1973, 1977)
- % 10 Ülke Barajı
- Türk Sistemi
Çifte Barajlı d'Hondt
- Liste Usulü Çoğunluk
(1983)
- Barajsız d'Hondt
- 1987 Sistemi
- 1991 Sistemi
- Türk Sistemi
Çifte Barajlı d'Hondt
- Liste Usülü Çoğunluk
+ Kontenjan Usulü Uygulaması) - Barajsız d'Hondt
(1987, 1991)
- 1983 Sistemi
- 1987 Sistemi
- 1991 Sistemi
- Türk Sistemi
1950'den bu yana yapılmış olan Milletvekili Seçimlerinde partilerin, aldıkları
oylara göre, değişik Seçim Sistemlerindeki senaryolarda kazanacakları sandalye
sayılarını gösteren senaryoların sonuçları aşağıdaki tablolarda verilmektedir.
Tablo 11.
SENARYO 1.1
1950 SEÇİMLERİ
(Barajsız d'Hondt ve % 10 Ülke Barajı
Seçenekleri)
|
CHP |
DP |
MP |
BAĞ. |
| Seçim sonucu |
Oy Or%
Mv.Say |
39.4
63 |
52.7
420 |
3.1
1 |
4.8
3 |
| SEÇENEKLER |
| Barajsız d'Hondt |
Mv.Say. |
203 |
273 |
8 |
3 |
| % 10 Ülke Barajını
Aşan
Partiler(*) |
|
(*) |
(*) |
- |
- |
Tablo 11.2
SENARYO 1.2
1954 SEÇİMLERİ
(Barajsız d'Hondt ve % 10 Ülke Barajı Seçenekleri)
|
CHP |
DP |
CMP |
KP |
BAĞ |
| Seçim sonucu |
Oy Or%
Mv.Say |
35.4
31 |
57.6
505 |
4.9
5 |
0.6
- |
1.5
1 |
| SEÇENEKLER |
| Barajsız d'Hondt M.Vekili Sayısı |
|
199 |
321 |
12 |
9 |
1 |
| % 10 Ülke Barajını
Aşan Partiler(*) |
|
(*) |
(*) |
- |
- |
- |
Tablo 11.3
SENARYO 1.3
1957 SEÇİMLERİ
(Barajsız d'Hondt ve % 10 Ülke Barajı Seçenekleri)
|
CHP |
DP |
CMP |
HP |
BAĞ |
| Seçim sonucu |
Oy Or%
Mv.Say |
41.0
178 |
47.9
424 |
7.1
4 |
3.9
4 |
-
- |
| SEÇENEKLER |
| Barajsız d'Hondt M.Vekili
Sayısı |
263 |
315 |
26 |
6 |
- |
| % 10 Ülke Barajını
Aşan Partiler(*) |
(*) |
(*) |
- |
- |
- |
Tablo 11.4
SENARYO 2.1
1961 SEÇİMLERİ
(Liste Usulü Çoğunluk ve % 10 Ülke Barajı
Seçenekleri)
| |
AP |
CHP |
CKMP |
YTP |
BAĞ |
| Seçim
sonucu |
Oy Or%
Mv.Say |
34.8
158 |
36.7
173 |
14.0
54 |
13.7
65 |
0.8
- |
| SEÇENEKLER |
| Barajsız
d'Hondt |
Mv.Say. |
158 |
181 |
50 |
61 |
- |
| Liste
Usulü Çoğunluk |
Mv.Say. |
216 |
120 |
37 |
77 |
- |
%
10 Ülke Barajını
Aşan Partiler(*) |
|
(*) |
(*) |
(*) |
(*) |
- |
Türk
Sistemi |
Bölme
Yöntemi |
Mv.Say. |
167 |
172 |
46 |
65 |
- |
| Çarpma
Yöntemi |
Mv.Say. |
155 |
192 |
41 |
62 |
- |
Tablo11.5
SENARYO 2.2
1965 SEÇİMLERİ
(Barajsız d'Hondt, Liste Usulü Çoğunluk ve
%10 Ülke Barajı Seçenekleri)
| |
AP |
CHP |
CKMP |
MP(2) |
TİP(1) |
YTP |
BAĞ |
| Seçim
Sonucu |
Oy Or.%
Mv.Say. |
52.9
240 |
28.7
134 |
2.2
11 |
6.3
31 |
3.0
14 |
3.7
19 |
3.2
1 |
| SEÇENEKLER |
|
|
|
|
|
|
|
|
| Barajsız
d'Hondt |
Mv.Say. |
278 |
143 |
2 |
16 |
2 |
8 |
1 |
| Liste
Usulü
Çoğunluk |
Mv.Say. |
429 |
17 |
- |
3 |
- |
1 |
- |
| %10
Ülke Barajını Aşan Partiler(*) |
|
(*) |
(*) |
- |
- |
- |
- |
- |
| Türk Sistemi |
Bölme Yöntem |
Mv.Say. |
317 |
124 |
1 |
8 |
- |
- |
- |
| |
Çarpma
Yöntemi |
Mv.Say. |
298 |
146 |
- |
6 |
- |
- |
- |
Tablo 11.6
SENARYO 2.3
1969 SEÇİMLERİ
(Liste Usulü Çoğunluk ve %Ülke Barajı Seçenekleri)
| |
AP |
CGP |
CHP |
MHP |
MP(2) |
TBP |
TİP(1) |
YTP |
BAĞ |
| Seçim
Sonucu |
Oy Or.%
Mv.Say. |
46.5
256 |
6.6
15 |
27.3
143 |
3.0
1 |
3.2
6 |
2.8
8 |
2.8
2 |
2.2
6 |
5.6
13 |
| SEÇENEKLER |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Liste
Usulü
Çoğunluk |
Mv.Say. |
404 |
1 |
29 |
- |
3 |
- |
- |
1 |
12 |
| %10
Ülke Barajını Aşan Partiler(*) |
|
(*) |
- |
(*) |
- |
- |
- |
- |
- |
- |
| Türk
Sistemi |
Bölme Yöntemi |
Mv.Say. |
313 |
6 |
127 |
- |
- |
- |
- |
- |
4 |
| Çarpma
Yöntemi |
Mv.Say. |
284 |
7 |
157 |
- |
- |
- |
- |
- |
2 |
Tablo 11.7
SENARYO 2.5
1977 SEÇİMLERİ
(Liste Usulü Çoğunluk ve %10 Ülke Barajı Seçenekleri)
| |
AP |
CGP |
CHP |
DP |
MHP |
MP(2) |
MSP |
TBP |
BAĞ |
| Seçim
Sonucu |
Oy Or.%
Mv.Say. |
29.8
149 |
5.3
13 |
33.3
185 |
11.9
45 |
3.4
3 |
0.6
- |
11.8
48 |
1.1
1 |
2.8
6 |
| SEÇENEKLER |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Liste
Usulü
Çoğunluk |
Mv.Say. |
147 |
11 |
257 |
16 |
- |
- |
11 |
- |
3 |
| %
Ülke Barajını Aşan Partiler(*) |
|
(*) |
- |
(*) |
(*) |
- |
- |
(*) |
- |
- |
| Türk
Sistemi |
Bölme Yöntemi |
Mv.Say. |
170 |
9 |
209 |
25 |
- |
- |
33 |
- |
4 |
| Çarpma
Yöntemi |
Mv.Say. |
171 |
9 |
212 |
24 |
- |
- |
30 |
- |
4 |
Tablo 11.8
SENARYO 2.5
1977 SEÇİMLERİ
(Liste Usulü Çoğunluk ve %10 Ülke Barajı Seçenekleri)
| |
AP |
CGP |
CHP |
DP |
MHP |
MSP |
TBP |
TİP(2) |
BAĞ |
| Seçim
Sonucu |
Oy Or.%
Mv.Say. |
36.9
189 |
1.9
3 |
41.3
213 |
1.9
1 |
6.4
16 |
8.5
24 |
0.4
- |
0.2
- |
2.5
4 |
| SEÇENEKLER |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Liste
Usulü
Çoğunluk |
Mv.Say. |
167 |
- |
269 |
- |
- |
12 |
- |
- |
2 |
| %
10 Ülke Barajını Aşan Partiler(*) |
|
(*) |
- |
(*) |
- |
- |
- |
- |
- |
- |
| Türk
Sistemi |
Bölme Yöntemi |
Mv.Say. |
202 |
- |
227 |
- |
4 |
15 |
- |
- |
2 |
| Çarpma
Yöntemi |
Mv.Say. |
202 |
- |
232 |
- |
2 |
12 |
- |
- |
2 |
Tablo 11.9
SENARYO 3.1
1983 SEÇİMLERİ
(Bugüne kadar uygulanan Seçim Sistemleri Seçenekleri)
| |
ANAP |
HP |
MDP |
BAĞ. |
| Seçim
Sonucu |
Oy or.%Mv.Say. |
45.1
212 |
30.5
117 |
23.3
71 |
1.1
- |
| SEÇENEKLER |
|
|
|
|
|
| Barajsız
d'Hont |
Mv.Say. |
189 |
124 |
87 |
- |
| 1987
Seç.Sistemi |
Mv.Say. |
237 |
107 |
56 |
- |
| 1991
Seç. Sistemi |
Mv.Say. |
223 |
114 |
63 |
- |
| Liste
Us. Çoğunluk |
Mv.Say. |
326 |
58 |
16 |
- |
| Türk
Sistemi
|
Bölme Yöntemi |
Mv.Say. |
236 |
114 |
50 |
- |
| Çarpma
Yöntemi |
Mv.Say. |
224 |
127 |
49 |
- |
Tablo 11.10
SENARYO 3.2
1987 SEÇİMLERİ
(Bugüne Kadar Uygulanan Seçim Sistemleri Seçenekleri)
| |
ANAP |
DYP |
SHP |
DSP |
RP |
IDP |
MÇP |
BAĞ |
| Seçim
Sonucu |
Oy Or.%
Mv.Say. |
36.3
292 |
19.1
59 |
24.8
99 |
8.5
- |
7.2
- |
0.8
- |
2.9
- |
0.4
- |
| SEÇENEKLER |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Barajsız
d'Hont |
Mv.Say. |
206 |
96 |
128 |
7 |
13 |
- |
- |
- |
| 1983
Seç.Sistemi |
Mv.Say. |
278 |
67 |
105 |
- |
- |
- |
- |
- |
| 1991
Seç.Sistemi |
Mv.Say. |
294 |
54 |
102 |
- |
- |
- |
- |
- |
| Liste
Us Çoğunluk |
Mv.Say. |
373 |
18 |
50 |
6 |
3 |
|
- |
- |
| Türk
Sistemi
|
Bölme Yöntemi |
Mv.Say. |
251 |
73 |
113 |
4 |
9 |
- |
- |
- |
| Çarpma
Yöntemi |
Mv.Say. |
242 |
69 |
126 |
4 |
9 |
- |
- |
- |
Tablo 11.11
SENARYO 3.3
1991 SEÇİMLERİ
(Bugüne kadar uygulanan Seçim Sistemleri Seçenekleri)
| |
ANAP |
DYP |
SHP |
DSP |
RP |
SP |
BAĞ |
| Seçim
Sonucu |
Oy Or.%
Mv.Say. |
24.0
115 |
27.0
178 |
20.8
88 |
10.8
7 |
16.9
62 |
0.4
- |
0.1
- |
| SEÇENEKLER |
|
|
|
|
|
|
|
|
| Barajsız
d'Hont |
Mv.Say. |
119 |
135 |
100 |
27 |
69 |
- |
- |
| 1983
Seç.Sistemi |
Mv.Say. |
121 |
160 |
90 |
13 |
66 |
- |
- |
| 1987
Seç.Sistemi |
Mv.Say. |
124 |
168 |
86 |
8 |
64 |
- |
- |
| Liste
Us Çoğunluk |
Mv.Say. |
92 |
214 |
80 |
- |
64 |
- |
- |
| Türk
Sistemi |
Bölme Yöntemi |
Mv.Say. |
114 |
156 |
98 |
16 |
66 |
- |
- |
| Çarpma
Yöntemi |
Mv.Say. |
124 |
160 |
96 |
10 |
60 |
- |
- |
V. BÖLÜM
SENARYOLARIN YORUMU
1- 1950 - 1960 DÖNEMİ
Bu dönem, "Liste Usulü Çoğunluk Sistemi"nin uygulandığı dönemdir.
• CHP, 1950, 1954 ve 1957'de sırasıyla % 39.4, % 35.4 ve % 41.0 oy almasına
rağmen, Parlamentodaki sandalye sayıları ancak 63, 31 ve 178 olabilmiştir.
• 1957 seçimlerinde CHP ile DP arasındaki oy farkı % 6.9'a düştüğü zaman
bile, bu partilerin milletvekili sayıları 178 ve 424'dü. Yani % 6.9'luk
bir oy farkına karşın bu iki partinin milletvekili sayıları arasındaki
fark (424 - 178) = 246 olmuştu.
• Bugünkü partilere göre oldukça yüksek sayılacak oy oranlarıyla bile,
CHP'nin temsil edilemediği il sayısı oldukça yüksektir. Gerçekten CHP;
1950'de % 39.4 oy oranıyla 50 ilde,
1954'de % 35.4 oy oranıyda 62 ilde,
1957'de % 41.0 oy oranıyla 46 ilde
temsil edilme olanağına sahip olamamıştır.
• 1950-60 arası, parti ilişkilerinde sürekli gerilimin yaşandığı
bir dönemdir. Seçim Sisteminin parlamentoya son derece adaletsiz biçimde
yansıyan sonuçları, bizce o dönemdeki siyasal gerilimi artıran faktörlerin
en önemlilerinden birisi olmuştur.
Barajsız d'Hondt Uygulaması
Adalet unsurunu önde tutan nispî seçim uygulamaları sonuçlarının, partilerin
oy oranlarını daha adil bir biçimde yansıttığı bilinmektedir. Gerçekten
1950-1960 arasında "Barajsız d'Hondt" sistemi uygulanmış olsaydı, Cumhuriyet
Halk Partisi, Parlamentoda:
1950'de 63 yerine 203 Milletvekiliyle,
1954'de 31 yerine 199 Milletvekiliyle,
1957'de 178 yerine 263 Milletvekiliyle,
temsil edilmiş olacaktı.
• Nispî Seçim uygulanması halinde - Milletvekili Sayıları azalmakla birlikte
- Demokrat Parti'nin her üç seçimde de yine tek başına iktidar olabileceği,
görülmektedir.
Durum aşağıda belirtilmektedir.
DP'nin Çıkaracağı
Salt Çoğunluk
Mv. Sayısı
1950'de
487/2+1 = 244
273
1954'de
542/2+1 = 272
321
1957'de
610/2+1 = 306
315
• Bir başka çarpıcı sonuç ta şudur:
Nispî Seçim Sistemi - Barajsız d'Hondt - uygulandığı takdirde, 1957'de
muhalefetin toplam Milletvekili sayısı; (CHP+CMP+HP) = 295 olacaktı. Böylelikle
Millet Meclisi'nde iktidarın muhalefete sayı üstünlüğü 238 yerine, sadece
20 olacaktı.
• Barajsız d'Hondt uygulamasıyla Parlamentoda temsil edilen parti sayıları
1950 ve 1957 seçimlerinde değişmemekte, 1954'te ise 3'den 4'e çıkmaktadır.
Bu seçenekte Parlamentoda temsil edilebilen partiler, Tablo 12'de gösterilmiştir.
Tablo 12
1950-1960 DÖNEMİ
BARAJSIZ D'HONDT
PARLAMENTOYA GİREN PARTİLER
Seçim Sonuçlarına Barajsız
d'Hondt
Göre Durum
Seçeneği
1950
3 Parti
3 Parti
CHP, DP*, MP(1)
CHP, DP*, MP(1)
1954
3 Parti
4 Parti
CHP, DP*, CMP
CHP, DP*, CMP, KP
1957
4 Parti
4 Parti
CHP DP*, CMP, HP
CHP, DP*, CMP, HP
(*) Tek Başına İktidar Çoğunluğunu sağlayan Parti
% 10 Ülke Barajı Uygulaması
Çifte Barajlı d'Hondt Sistemi uygulansaydı, o dönemde parlamentoya girmiş
bulunan partilerden üçü - MP(1), CMP ve HP - Parlamentoya giremeyeceklerdi.
Bu seçenekte parlamentoya giren parti sayıları azalacak ve iki partili
sisteme dönülmüş olacaktı.
Tablo 13
1950-1960 DÖNEMİ
%10 ÜLKE BARAJI SENARYOSU
PARLAMENTOYA GİREN PARTİLER
Seçim Sonuçlarına %10 Ülke
Barajı
Göre Durum
Seçeneği
1950
3 Parti
2 Parti
CHP, DP*, MP(1)
CHP, DP*
1954
3 Parti
2 Parti
CHP,DP*, CMP
CHP, DP*
1957
4 Parti
2 Parti
CHP, DP*, CMP,HP
CHP, DP*
(*) Tek başına iktidar çoğunluğunu sağlayan Parti
2- 1960 - 1980 DÖNEMİ
Bu dönem, Nispî Seçim uygulamasının egemen olduğu dönemdir.
• 1965 ve 1969 seçimlerinde, Adalet Partisi tek başına iktidar olmuş,bunun
dışında, siyasal yaşama, koalisyonlar egemen olmuştur.
• 1961, 1973 ve 1977 seçimlerinde ise CHP 1. sırayı almasına karşın, tek
başına iktidar olacak kadar sandalye kazanamamıştır.
Liste Usulü Çoğunluk Seçeneği
1960- 1980 döneminde yapılmış olan seçimlerde, Nispî Seçim yerine Çoğunluk
Sistemi'nin uygulanması halinde aşağıdaki sonuçlar ortaya çıkmaktadır.
• 1961 Seçimlerinde
CHP yerine AP 1.sıraya gelerek, Milletvekili sayısını 158'den 216'ya çıkaracak
ancak, tek başına iktidar olamayacaktı.
CHP'nin sandalye sayısı 173'den 120'ye düşecek,
CKMP 37, YTP 77 Milletvekilliği kazanacaktı.
• 1965 Seçimlerinde
AP, kazanmış olduğu 240 sandalye yerine 429 Milletvekiliyle yine tek başına
iktidar olacaktı.
CHP 134 sandalye yerine 17 Milletvekilliği kazanabilecek,
MP(2) 3, YTP 1 Milletvekilliği kazanacak,
CKMP, TİP(1) Parlamento dışında kalacaklardı.
• 1969 Seçimlerinde
AP, 256 sandalyeyi arttırarak 404 Milletvekiliyle tek başına iktidar olacak,
CHP'nin Milletvekili sayısı 143'den 29'a düşecek,
MP(2) 3, CGP 3, YTP 1 Milletvekilliği kazanacak,
MHP, TBP, TİP(1) Parlamento dışında kalacaklardı.
• 1973 Seçimlerinde
CHP, 185 yerine, 257 sandalye kazanarak tek başına iktidar olacak,
AP ise 149 sandalye yerine 147 Milletvekilliği kazanacak,
DP 16, MSP 11 milletvekili çıkaracak.
MHP, MP(2), TBP Parlamento dışında kalacaklardı.
• 1977 Seçimlerinde
CHP 213 sandalyeyi arttırarak 269 Milletvekiliyle tek başına iktidar olacak,
AP, 189 yerine 167 sandalyeye düşecek,
MSP, 24 yerine 12 sandalyeye düşecek,
CGP, DP ve MHP Parlamento dışında kalacaklardı.
1960/1980 döneminde, Çoğunluk Sistemi seçeneğiyle parlamentoya girebilen
partiler, aşağıda Tablo 14'de gösterilmiştir.
Tablo 14
1960 -1980 DÖNEMİ
ÇOĞUNLUK SİSTEMİ UYGULAMASINDA
PARLAMENTOYA GİREN PARTİLER
Seçim Sonuçlarına
Çoğunluk Usulü
Göre Durum
Seçeneceği
1961
4 Parti
4 Parti
AP, CHP, CKMP, YTP
AP,CHP, CKMP, YTP
1965
6 Parti
4 Parti
AP*, CHP, CKMP, MP(2),
AP*, CHP, MP(2),YTP
TİP(1),YTP
1969
8 Parti
5 Parti
AP*, CGP, CHP,MHP, MP(2) AP*, CGP,CHP,
MP(2),YTP
TBP, TİP(1), YTP
1973
7 Parti
5 Parti
AP, CGP,CHP, DP, MHP,
AP, CGP, CHP*, DP, MSP
MSP, TBP
1977
6 Parti
3 Parti
AP, CGP, CHP, DP,MHP,MSP AP, CHP*, MSP
(*) Tek başına iktidar çoğunluğunu sağlayan parti
% 10 Ülke Barajı Uygulaması
1960-1980 döneminde % 10 Ülke Barajı uygulansaydı, aşağıdaki sonuçlar ortaya
çıkacaktı.
• 1965, 1969, 1977 seçimlerinde yalnızca iki parti - AP, CHP- parlamentoya
girecekler ve iki parti ağırlıklı sistem yürürlükte olacaktı.
• CGP, TBP, TİP(1) dönem boyunca parlamento dışında kalacaklardı.
• 1973 ve 1977'de CHP tek başına iktidar olacak, böylece dönem boyunca
yapılmış 5 seçimden 4'ü bir partinin tek başına iktidarıyla sonuçlanmış
olacaktı.
Bu seçenekte parlamentoya giren parti sayıları, aşağıdaki tabloda belirtilmiştir.
(Tablo 15)
Tablo 15
1960 -1980 DÖNEMİ
%10 ÜLKE BARAJI UYGULAMASINDA
PARLAMENTOYA GİREN PARTİLER
Seçim Sonuçlarına
%10 Ülke Barajı
Göre Durumu
Seçeneği
1961 de
4 Parti
4 Parti
AP, CHP, CKMP, YTP
AP,CHP, CKMP, YTP
1965 de
6 Parti
2 Parti
AP*, CHP, CKMP, MP (2), AP*,
CHP
Tİ(1)P,YTP
1969 da
8 Parti
2 Parti
AP*, CGP, CHP,MHP, MP(2), AP*,CHP
TBP, TİP(1), YTP
1973 de
7 Parti
4 Parti
AP, CGP,CHP, DP,
AP, CHP*, DP, MSP
MHP, MSP, TBP
1977 de
6 Parti
2 Parti
AP, CGP, CHP, DP,MHP
AP, CHP*
MSP
(*) Tek başına iktidar çoğunluğunu sağlayan parti
Barajsız d'Hont Seçeneği
1961 ve 1965 seçim sonuçlarına Barajsız d'Hondt Seçeneği uygulandığında
Meclis'teki sandalye sayılarında ortaya çıkan farklılıkların, Parlamentoya
giren parti sayısı ile tek başına iktidar olan partileri etkilemeyecek
boyutta olduğu görülmektedir.
1961 seçimlerinde:
AP'nin sandalye sayısı sabit kalmakta, CHP 8 sandalye kazanmakta ve CKMP
ile YTP 4'er sandalye kaybetmektedir.
1965 seçimlerinde:
AP 38, CHP 9 sandalye kazanmakta, CKMP 9, MP
15, TİP 12 ve YTP 11 milletvekilliği kaybetmektedir.
3- 1980 SONRASI
Çifte Barajlı d'Hondt Usulü, sistemin istikrar boyutunu güçlendirmiş, 1983
ve 1987'de tek partinin - Anavatan Partisi'nin - iktidarı sağlanmıştır.
Üstelik 1987'deki değişikliklerle getirilen Kontenjan Uygulaması, çoğunluk
sisteminin etkisini de bir ölçüde sisteme kattığından ötürü, % 36.3
oranında oy alan bir partinin iktidarı elde etmesini kolaylaştırmıştır.
Barajsız d'Hont Seçeneği
Bu uygulamadaki önemli sonuçları şöyle sıralayabiliriz.
• Barajsız d'Hondt uygulamasında tek başına iktidarı sağlayabilen parti
yoktur. Yani böyle bir uygulama 1983'den itibaren koalisyonlar dönemini
başlatacaktı.
• 1983 ve 1991'de parlamentoya giren parti sayısı değişmemekte, 1987'de
3'den 5'e çıkmaktadır.
Bu seçenekte parlamentoya girecek partilerin sayısındaki değişim, Tablo
16'da gösterilmiştir.
Tablo 16
1980 SONRASI
BARAJSIZ d'HONDT SEÇENEĞİNDE
PARLAMENTOYA GİREN PARTİLER
Seçim Sonuçlarına
Barajsız d' Hondt
Göre Durum
Seçeneği
1983 de
3 Parti
3 Parti
ANAP*, HP, MDP
ANAP, HP, MDP
1987 de
3 Parti
5 Parti
ANAP*, DYP, SHP
ANAP, DYP, SHP, DSP, RP
1991 de
5 Parti
5 Parti
ANAP, DYP, DSP, RP, SHP ANAP, DYP, DSP, RP,
SHP
(*) Tek başına iktidar çoğunluğunu sağlayan Parti
Çoğunluk Sistemi Seçeneği
1983 ve 1987'de iktidar değişmemektedir.
1987'de parlamentoya giren parti sayısı artmaktadır.
Sağda ve solda bölünmelerin yaşandığı ve partilerin oylarının % 30'un altına
düştüğü 1991 seçimlerinde "Çoğunluk Sistemi Seçeneği"nde bile, hiçbir parti
tek başına iktidar olacak çoğunluğu sağlayamaktadır.
Çoğunluk sistemi uygulandığında, parlamentoya giren partilerin sayısındaki
değişim Tablo 17'deki gibi olacaktı.
Tablo 17
1980 SONRASI
ÇOĞUNLUK SİSTEMİ SEÇENEĞİNDE
PARLAMENTOYA GİREN PARTİLER
Seçim Sonuçlarına
Çoğunluk Sistemi
Göre Durum
Seçeneği
1983 de
3 Parti
3 Parti
ANAP*, HP, MDP
ANAP*, HP, MDP
1987 de
3 Parti
5 Parti
ANAP*, DYP, SHP
ANAP*, DYP, SHP, DSP, RP
1991 de
5 Parti
4 Parti
ANAP, DYP, DSP, RP, SHP ANAP, DYP,
RP, SHP
(*) Tek başına iktidar çoğunluğunu sağlayan Parti
Diğer Seçenekler
1983, 1987 ve 1991 seçimlerinde uygulanan Seçim Sistemleri Seçeneklerinin
ayrı ayrı uygulanmaları halinde birbirine yakın sonuçlar alınmaktadır.
Ancak, 1987'de uygulanan sistemde büyük partilerin etkinliklerini arttırdıkları
görülmektedir.
4-TÜRK SİSTEMİ
Türk sistemiyle elde edilen sonuçlar incelendiğinde şu husus gözlenmektedir.
Partilerin oylarının parlamentoya yansıma oranları açısından Türk Sistemi,
Barajsız d'Hondt ile Çifte Barajlı d'Hondt arasında bir yerde olup, adalet
açısından Barajsız d'Hondt'a, etkinlik açısından Çifte Barajlı d'Hondt
usulüne yakın sonuç vermektedir.
1961, 1991 arasındaki seçimlere Türk Sistemi uygulandığında ortaya çıkan
sonuçlar aşağıda Tablo 18'de verilmiştir.
Tablo 18
1961/1991 SEÇİMLERİ
TÜRK SİSTEMİ SEÇENEĞİNDE
PARLAMENTOYA GİREN PARTİLER
Seçim Sonuçlarına
Göre Durum
Türk Sistemi
1961
4 Parti
4 Parti
AP, CHP, CKMP, YTP
AP, CHP, CKMP, YTP
1965
6 Parti
4 Parti
AP*, CHP, CKMP, MP(2)
AP*, CHP, CKMP, MP(2)
TİP(1), YTP
1969
8 Parti
3 Parti
AP*, CGP, CHP, MHP,
AP*, CGP, CHP
MP(2), TBP, TİP(1), YTP
1973
7 Parti
5 Parti
AP, CGP, CHP, DP,
AP, CGP, CHP, DP, MSP
MHP, MSP, TBP
1977
6 Parti
4 Parti
AP, CGP, CHP, DP,
AP, CHP*, MHP, MSP
MHP, MSP
1983
3 Parti
3 Parti
ANAP*, HP, MDP
ANAP*, HP, MDP
1987
3 Parti
5 Parti
ANAP*, DYP, SHP
ANAP*, DYP, SHP, DSP, RP
1991
5 Parti
5 Parti
ANAP, DYP, DSP,
ANAP, DYP, DSP, RP, SHP
RP, SHP
(*) Tek başına iktidar çoğunluğu kazanan parti
5- SEÇİM SİSTEMLERİNE GÖRE
TOPLU DEĞERLENDİRME
Dönemlere göre uygulanmış olan senaryoların sonuçlarını - bu kez
de değişik seçim sistemlerine göre - toplu olarak gözden geçirmekte
yarar görüyoruz
Tablo 19
1950-1991
LİSTE USULÜ ÇOĞUNLUK SİSTEMİNDE
PARLAMENTOYA GİREN PARTİLER
Seçim Sonuçlarına
Liste Usulü Çoğunluk
Göre Durum
1950
3 Parti
CHP, DP*, MP(1)
1954
3 Parti
CHP, DP*, CMP
1957
4 Parti
CHP, DP*, CMP, HP
1961
4 Parti
4 Parti
AP, CHP, CKMP, YTP AP,
CHP, CKMP, YTP
1965
6 Parti
4 Parti
AP*, CHP, CKMP, MP(2) AP*, CHP, MP(2), YTP
TİP(1), YTP
1969
8 Parti
5 Parti
AP*, CGP, CHP, MHP AP*,
CGP, CHP, MP(2), YTP
MP(2), TBP, TİP(1), YTP
1973
7 Parti
5 Parti
AP, CGP, CHP, DP,
AP, CGP, CHP*, DP, MSP
MHP, MSP, TBP
1977
6 Parti
3 Parti
AP, CGP, CHP, DP,
AP, CHP*, MSP
MHP, MSP
1983
3 Parti
3 Parti
ANAP*, HP, MDP
ANAP*, HP, MDP
1987
3 Parti
5 Parti
ANAP*, DYP, SHP
ANAP*, DSP, DYP, RP, SHP
1991
5 Parti
4 Parti
ANAP, DYP, DSP, RP ANAP,
DYP, RP, SHP
SHP
(*) Tek başına iktidar çoğunluğunu kazanan
parti
Tablo 20
1950-1991
BARAJSIZ d'HONDT SİSTEMİNDE
PARLAMENTOYA GİREN PARTİLER
Seçim Sonuçlarına
Barajsız d'Hondt
Göre Durum
1950
3 Parti
3 Parti
CHP, DP* MP(1)
CHP, DP*, MP(1)
1954
3 Parti
4 Parti
CHP, DP*, CMP,
CHP, DP*, CMP, KP
1957
4 Parti
4 Parti
CHP, DP*, CMP, HP
CHP, DP*, CMP, HP
1961
4 Parti
4 Parti
AP, CHP, CKMP, YTP
AP, CHP, CKMP, YTP
1965
6 Parti
6 Parti
AP*, CHP, CKMP,MP(2)
AP*, CHP, CKMP, MP(2)
TİP(1), YTP,
TİP(1), YTP,
1969
8 Parti
AP*, CGP, CHP, MHP
MP(1), TBP, TİP(1), YTP
1973
7 Parti
AP, CGP, CHP, DP,
MHP, MSP,TBP
1977
6 Parti
AP, CGP, CHP, DP,
MHP, MSP
1983
3 Parti
3 Parti
ANAP*, HP, MDP
ANAP, HP, MDP
1987
3 Parti
5 Parti
ANAP*, DYP, SHP
ANAP, DSP, DYP, RP, SHP
1991
5 Parti
5 Parti
ANAP, DYP, DSP, RP
ANAP, DSP, DYP, RP, SHP
SHP
(*) Tek başına iktidar çoğunluğunu kazanan
parti
Tablo 21
1950-1991
% 10 ÜLKE BARAJI UYGULAMASINDA
PARLAMENTOYA GİREN PARTİLER
Seçim Sonuçlarına
% 10 Ülke Barajı
Göre Durum
1950
3 Parti
2 Parti
CHP, DP* MP(1)
CHP, DP*
1954
3 Parti
2 Parti
CHP, DP*, CMP,
CHP, DP*
1957
4 Parti
2 Parti
CHP, DP*, CMP, HP
CHP, DP*
1961
4 Parti
4 Parti
AP CHP, CKMP, YTP
AP, CHP, CKMP, YTP
1965
6 Parti
2 Parti
AP*, CHP, CKMP,
AP*, CHP
TİP(1), YTP, MP(2)
1969
8 Parti
2 Parti
AP*, CGP, CHP, MHP
AP*, CHP
MP(2), TBP, TİP(1), YTP
1973
7 Parti
4 Parti
AP, CGP, CHP, DP,
AP, CHP*, DP, MSP
MHP, MSP, TBP
1977
6 Parti
2 Parti
AP, CGP, CHP, DP,
AP, CHP*
MHP, MSP
1983
3 Parti
ANAP*, HP, MDP
1987
3 Parti
ANAP*, DYP, SHP
1991
5 Parti
ANAP, DYP, DSP, RP, SHP
(*) Tek başına iktidar çoğunluğunu kazanan
parti
Tablo 19, 20, 21 incelendiğinde şu sonuçlar ortaya çıkmaktadır.
1950 - 1991 Arasında Parlamentoya Giren Partiler
İncelememize konu olan 11 Milletvekili Seçiminde - çeşitli seçim sistemlerine
göre - parlamentoya giren parti sayılarındaki değişim, aşağıda tablo 22'de
özetlenmiştir.
Tablo 22
DEĞİŞİK SEÇİM SİSTEMLERİNE GÖRE
PARLAMENTOYA GİREN PARTİ SAYISI (1950
- 1991)
- Mevcut Seçim Sonuçlarına göre
: 19 parti
-Bütün seçimlerde Liste Usulü Çoğunluk
Uygulanması halinde
:17 Parti
- Bütün seçimlerde Barajsız d'Hondt
uygulanması halinde
: 20 Parti
- Bütün seçimlerde % 10 Ülke Barajı
uygulanması halinde
: 13 Parti
Tek Başına İktidar Çoğunluğunu
Sağlayan Partiler
Değişik senaryolara göre, tek başına iktidar çoğunluğunu sağlayan
parti sayıları aşağıdaki tabloda gösterilmiştir.
Tablo 23
TEK BAŞINA İKTİDAR ÇOĞUNLUĞUNU
SAĞLAYAN PARTİLER (1950 - 1991)
- Mevcut Seçim Sonuçlarına göre
: 7 parti
- Bütün seçimlerde Liste Usulü Çoğunluk
Uygulanması halinde
: 9 Parti
- Bütün seçimlerde Barajsız d'Hondt
uygulanması halinde
: 5 Parti
- Bütün seçimlerde % 10 Ülke Barajı
uygulanması halinde
: 9 Parti
VI. BÖLÜM
SONUÇ
Çok partili yaşamımızın başlangıç tarihi olan 1945 yılından bu yana,
49 yıl geçmiş bulunmaktadır(*). Bir başka söyleyişle, ülke olarak çok partili
siyasal yaşamdaki birikimimiz yarım yüzyılını doldurmak üzeredir.
Yarım yüzyıllık dönemde yapılmış olan seçimlerin sonuçları üzerinde
yaptığımız bu çalışmada ortaya çıkan temel noktaları özetleyerek, sunuşumuzu
bağlamak istiyoruz.
Çok Sayıda Parti Kurulmuş,
Ama Seçimlere Az Sayıda
Parti Katılmıştır
1945 yılından günümüze kadar, siyasal yaşamda varolan parti sayısı 159'a
ulaşmıştır. Bu partilerden 18'i milletvekillerinin parti değiştirmelerini
sağlamak üzere, biçimsel nitelikte kurulmuş olan "Hülle Partileri"(**)
dir. Geriye kalan 141 siyasal parti, yarım yüzyıllık bir süre için, yine
de olması gereken sayının üzerinde gözükmektedir.
Bu partilerden yalnızca 27'si, bu dönemde yapılan Milletvekili ve Cumhuriyet
Senatosu Seçimleri'ne katılmışlar, seçime katılan partilerden, parlamentoda
temsil edilme olanağını bulanların sayısı ise 22'de kalmıştır.
Ortalama Iki Yılda
Bir Seçim Yapılmıştır
1950-1991 arasında geçen sürede, Cumhuriyet Senatosu üyelerini ve Milletvekillerini
belirlemek amacıyla 24 seçim - Milletvekili, Senato Genel, Ara ve
1/3 Yenileme Seçimleri - yapılmış bulunmaktadır.
Söz konusu seçimlerden bazılarının, aynı tarihlerde birarada yapılmış olmaları
nedeniyle, bu 24 seçim için, 18 kez seçim sandığına gidilmiştir. Böylelikle,
1950 ile 1991 seçimleri arasında geçen 41 yıllık süre içerisinde, ortalama
2 yılda bir seçim yapıldığı görülmektedir.
Her Seçim Öncesinde
Seçim Yasası Değiştirilmektedir
Çok partili yaşam süresince, seçimlerle ilgili olarak çıkarılmış olan yasaların
sayısı 34'e ulaşmıştır.
Dönem boyunca, her seçim öncesi yasa değişikliği yapmanın neredeyse gelenek
haline geldiği ve seçim başına ortalama 2 yasanın düştüğü anlaşılmaktadır.
Dönem Boyunca,
Ağırlıklı Olarak
"Nispî Temsil" Uygulanmıştır
Bugüne kadar yapılmış Milletvekili Genel Seçimlerinden 3'ünde Çoğunluk,
8'inde ise Nispî Temsil Usulü uygulanmıştır.
1950, 1954 ve 1957'de yapılan üç seçimde "Liste Usulü Çoğunluk" sistemi
uygulanmış, 1961 seçimlerinden itibaren "Nispî Temsil"e dönülmüştür.
1961 - 1991 arasındaki 8 seçim, "Nispî Temsil"in değişik usulleriyle -
Barajlı d'Hondt, Milli Bakiye, Barajsız d'Hondt,Çifte Barajlı d'Hondt ve
Çifte Barajlı d'Hondt +Kontenjan Usulü - yapılmış bulunmaktadır.
Seçimlerin Önemli Bir Bölümü
Sağ Partilerin Üstünlüğüyle Sonuçlanmıştır
Çok partili dönemdeki Milletvekili Genel Seçimleri - hem kazanılan seçim
sayısı, hem de ulaşılan oy yüzdeleri açısından - çoğunlukla sağ partilerin
üstünlüğü ile sonuçlanmıştır.
Söz konusu seçimlerin 8'inde sağ partiler birinci sırayı almış, siyasal
yelpazenin solunda yer alan partilerden CHP yalnızca 3 seçimde - 1961,
1973, 1977 - birinci sıraya gelebilmiştir.
Seçimlerde alınan en yüksek oy oranları açısından da sağ partiler, ön sıradadır.
Bu partiler içerisinde, bütün seçimlerde en yüksek oyu alan parti - 1954'deki
% 57.6 oranıyla - DP'dir. Bunun yanında sağ partiler iki kez daha - 1950'de
DP ve 1965'de AP - % 50'nin üzerinde oy almışlardır. Sol partilerin ulaşmış
olduğu en yüksek oy oranı ise, % 41.3'tür ve CHP tarafından 1977 seçimlerinde
sağlanmıştır.
11 Seçimin 7'si Tek Partinin
Iktidarıyla Sonuçlanmıştır
İncelememize konu olan 11 Milletvekili Genel Seçiminin 7'si bir partinin
tek başına iktidarıyla sonuçlanmış bulunmaktadır. Bu 7 seçimin 3'ü "Liste
Usulü Çoğunluk", 4'ü ise, Nispî Temsil'in değişik usulleri ile -
1'i "Milli Bakiye", 1'i "Barajsız d'Hondt", 1'i Çifte Barajlı d'Honndt
ve 1'i"Çifte Barajlı d'Hondt+Kontenjan Usulü" - yapılmıştır.
Söz konusu 7 seçimde DP (Demokrat Parti) 3 kez, AP (Adalet Partisi) 2 kez,
ANAP (Anavatan Partisi) 2 kez iktidar çoğunluğunu sağlamışlardır. Bu üç
partinin ortak özelliği, siyasal yelpazenin sağında yer almış olmalarıdır.
Bir başka söyleyişle, çok partili dönemde, sol partilerden hiç biri, tek
başına iktidar olacak çoğunluğu yakalayamamışlardır.
Adalet Unsurunu En Çok
Öne Çıkaran Uygulama
"Milli Bakiye Sistemi" Olmuştur
Ülkemizde uygulanmış olan seçim sistemleri içerisinde, adaletli temsili
en ileri ölçüde gerçekleştireni, 1965 seçimlerinde uygulanan "Milli
Bakiye Sistemi" olmuştur. Bu sistemle yapılmış seçimlerde, partilerin almış
oldukları oy oranlarıyla, parlamentodaki temsil oranları eşit sayılabilecek
kadar birbirine yakındır.
Adaletli Temsil açısından, 1961'de "Barajlı d'Hondt Sistemi"yle yapılmış
olan seçimlerin sonuçları, ikinci sırada yer almaktadır.
Istikrar (Fayda) Unsurunu
En Çok Öne Çıkaran Uygulama
"Liste Usulü Çoğunluk Sistemi"dir
İstikrar (fayda) unsurunu öne çıkarma açısından "Liste Usulü Çoğunluk Sistemi"
ön sıradadır. Bu açıdan, "Kontenjan Uygulamalı Çifte Barajlı d'Hondt Sistemi"
ikinci sırayı almaktadır.
Meclis'teki sandalye oranıyla partinin oy oranı arasındaki farklılığı ifade
eden "Aşkın Temsil Oranı", nın bu sistemlerin birincisinde -1957 seçimlerinde
- % 35.6, ikincisinde ise -1987 seçimlerinde - % 28.6 düzeyine kadar çıktığını
ve böylece kimi partilerin Parlamentoda gerçek oy güçlerinin üzerinde,
kimi partilerin de gerçek oy güçlerinin altında temsil edildiklerini ve
kimi partilerin ise hiç temsil edilmediklerini gözlüyoruz.
"Çoğunluk" Ve "Çifte Barajlı d'Hondt"
Sistemleri Parlamentoya Giren Parti
Sayısını Azaltmakta, Tek Partinin
Iktidarını Kolaylaştırmaktadır
Söz konusu 11 seçimin tümünde"Liste Usulü Çoğunluk Sistemi" uygulansaydı,
parlamentoya giren partilerin sayısı azalarak, 20'den 18'e düşecek ve 7
yerine 9 kez tek partinin iktidarı gerçekleşmiş olacaktı. Bu uygulama,
1973 ve 1977 seçimlerinde, bir sol partinin -CHP'nin- iktidar olmasına
yolaçacak, yalnızca 1961 ve 1991 seçimleri koalisyonla sonuçlanmış olacaktı.
Bütün seçimlerde, % 10 Ülke Barajı'nın uygulanması halinde ise, parlamentoya
giren partilerin sayısı 13'e kadar inmektedir.
"Barajsız d'Hondt Sistemi"
Tek Partinin Iktidarını
Güçleştirmektedir
"Barajsız d'Hondt Sistemi" , adaletli temsil unsurunu öne çıkarıp, fayda
unsurunu gözardı ettiği için, doğal olarak bir partinin tek başına iktidar
olmasını zorlaştırmaktadır.
Nitekim, 1950'den itibaren yapılan bütün seçimlerde "Barajsız d'Hondt Usulü"nün
uygulanması halinde, tek partinin iktidar çoğunluğunu kazanacağı seçim
sayısı 7'den 5'e inmekte, diğer 6 seçim ise, koalisyonlarla sonuçlanmaktadır.
Seçim Sistemi,
Siyasal Istikrarı Sağlayan
Etkenlerden Yalnızca Birisidir
Bir ülkede siyasal istikrarın sağlanması yalnızca seçim sistemlerine bağlı
değildir. Ülkede siyasal istikrarın birden çok boyutu vardır ve seçim sistemleri,
bu boyutlardan yalnızca birini ama, önemli birini temsil etmektedir.
Diğer koşulları oluşturulmamış ise siyasal istikrarın, yalnızca seçim sistemleriyle
sağlanması mümkün değildir. Seçim sistemleriyle, olsa olsa mevcut istikrarın
bozulmaması, güçlendirilmesinin sağlanması söz konusudur. Konuya böyle
yaklaşmak gerektiğine inanıyoruz.
1950-1991 arasındaki seçim sonuçlarına bu açıdan bakılınca şu gerçekler
görülmektedir:
• İncelememize esas olan 11 Genel Seçimden 7'si bir partinin tek başına
iktidarıyla sonuçlanmıştır. Bu sonuçlara, 5 değişik sistem uygulamasıyla
- Liste Usulü Çoğunluk, Milli Bakiye, Barajsız d'Hondt, Çifte Barajlı d'Hondt,
ve Kontenjan Uygulamalı Çifte Barajlı d'Hondt - ulaşılabilmiştir.
Demek ki, değişik sistem uygulamaları tek başına iktidar çıkarılmasına
engel olamamıştır.
• Adaletli Temsile ağırlık veren ve istikrarı gözardı eden Milli Bakiye
Uygulaması, bir partinin tek başına iktidar çoğunluğunu sağlamasının en
zor olduğu sistemdir.. Buna karşın, bu usulle yapılmış olan 1965
seçimlerinde, AP (Adalet Partisi) tek başına iktidar olabilmiştir.
Şu halde, seçim sisteminin adalet unsurunu olağanüstü ölçüde öne çıkarıp,
fayda unsurunu önemli derecede gözardı etmesi halinde bile bir parti tek
başına iktidar çoğunluğunu sağlayabilmiştir.
• Tek parti ikidarını sağlamaya çok elverişli bir sistem olan "Çifte Barajlı
d'Hondt Sistemi"nin uygulandığı 1991 seçimlerinde -fayda unsurunu arttıran
kontenjan usulüyle sistemin güçlendirilmesine karşın- hiç bir parti tek
başına iktidar olacak sandalyeye sahip olamamıştır. Yani istikrar boyutu
en ileri derecede olan sistemlerden birisinin gücü, o seçimlerde hiç bir
partiye tek başına iktidar çoğunluğu sağlamaya yetmemiştir.
Partiler, Kendi Durumlarına
Uygun Düşecek Seçim Sistemi
Arayışı Içindedirler
Çok partili yaşama girdiğimizden bu yana, ülkedeki seçim sistemi arayışlarının,
sürekli olarak gündemde kaldığını ve çok sayıda değişik sistemin uygulandığını
görüyoruz.
Seçim sistemi arayışlarında ve yasa çıkarma girişimlerinde siyasal partilerimizin
objektif davranışlar içerisinde bulunduklarını söyleyebilmek mümkün
değildir.
Yarım yüzyıllık bir dönemde uygulanan çok farklı seçim sistemlerine karşın,
hâlâ sistem arayışı içinde oluşumuz - seçim yasalarının hazırlanışında
gerekli olduğuna inandığımız - partilerarası uzlaşma yoksunluğundan ve
çoğunluğu elde bulunduran partilerin, öncelikle kendilerine yarayacağına
inandıkları değişiklikleri gerçekleştirmek istemelerinden kaynaklanmaktadır.
Çok partili dönemi kapsayan yarım yüzyıllık siyasal yaşamımız, bunun çok
sayıda örnekleriyle doludur.
Son Söz
Seçim sistemleri, öncelikle ülkenin siyasal partiler sistemini etkilemektedir.
Ülkeyi kimlerin yöneteceğini belirleyen seçimler, aynı zamanda anayasaları
yapacak, ya da değiştirecek çoğunluğun bileşimini de tayin etmektedirler.
O nedenle, seçim sistemlerinin en az anayasalar kadar önem taşıdığına inanıyoruz.
Geçmiş deneyimlerimiz, seçim sistemi arayışları için zengin örneklerle,
derslerle doludur. Yaşanmış olan seçim sonuçları ve IV. Bölüm'deki senaryolar,
değişik seçim sistemlerinin uygulanması halinde alınan sonuçların siyasal
partiler sistemimizi ve iktidarların belirlenmesini, dolayısıyla ülkenin
kaderini nasıl etkilediğini göstermektedir.
Siyasal yaşamımızın sağlıklı dengelere oturabilmesi için, geçmiş deneyimlerden
yararlanan - ve Adaletli Temsil ve İstikrar boyutlarını gerekli ölçülerde
içeren - kalıcı bir seçim sistemine ihtiyaç vardır.
Böyle bir sistem, siyasal partileri - kısa vadeli yararlarını ikinci plânda
tutabilen - bir uzlaşma arayışına zorlamaktadır. Bu da partiler için
özveri anlamına gelmektedir.
Seçim sistemlerinin siyasal yaşamdaki yeri ve ülkenin kaderindeki etkisi
gözönünde tutulunca, elde edilecek sonucun, katlanılacak özveriye değeceğine
inanıyoruz. |