DUYDUN MU

ANADOLU HECECİLERİ-4

ABDURRAHİM KARAKOÇ

1932 yılının Nisan ayında dünyaya geldi. Küçük yaşlarda şiire merak sardı.. Çünkü Dedesi, Babası, Kızkardeşleride şiir yazarlar. İ1k yazdığı Şiirleri 2 kitap oIacak hacimde iken beğenmeyip yaktı 1958 yılında buIunduğu kasabada belediye mesul muhasibi olarak memuriyete girdi. 1981 Mart ayında emekli oldu.. Şiirlerinde esas unsur insandir. Serdengeçti, Töre-Devlet, Ocak, Yeni Düşünce, Yenisey yayınları oIarak şimdiye kadar 6 şiir kitabı, bir tanede makalelerinden derlenen nesir kitabı çıktı. Bir nesir kitabı dizgide bulunuyor ve yeni çıkacak son şiir kitabı ile ,,Çoban ile Sohbetler" isimli nesir kitabının önümüzdeki günlerde basılması için çalısılmaktadır. 1985 yılından beri gazetecilik yapmaktadır.. Bilhassa VUR EMRI adlı kitap günümüz şairlerinin hiç birisine nasip olmayan kabulü görmüştür. Evli ve 3 çocuk babasıdır. 1984 Ekim ayından bu yana Ankara'da ikamet ediyor. Anasam üyesidir.

İKİ KERE İKİ

Iki kere iki dört ediyorsa,
Ben de seni seviyorum, darılma!
Bir de her gecenin sabahı varsa,
Ben de seni seviyorum, darılma!

Durup dinlenmeden akarsa pınar,
Her kışın ardından gelirse bahar,
Balıkların suyu sevdiği kadar!
Ben de seni seviyorum, darılma!

Bakma öyle geçmiyorum sırayı.
Varsın kader bozar, bozsun arayı.
Aç ekmeği sever, fakir parayı,
Ben de seni seviyorum darılma!

BAYRAMLAR BAYRAM OLA

Güneş yükselmeden kuşluk yerine
Bir adam camiden döndü evine
Oturdu sessizce yer minderine

Kızı bayram dedi, yalın ayaklı
Adam bayram dedi, tam ağlamaklı.

Eli öpüldükçe dili burkuldu ,
Konuşmak istedi dili tutuldu,
Güç bela ağzından bir off kurtuldu,

Oğlu bayram dedi sırtı yamalı,
Adam “he ya” dedi gözü kapalı.

Düşündü kış yakın evde odun yok,
Tenekede yağ yok, çuvalda un yok.
Yok yoka karışmış tuz yok, sabun yok,

Avrat bayram dedi eğdi başını,
Adam “evet” dedi sıktı dişini.

Çalışsa ne iş var, ne cepte para,
Dağ oldu içinde büyüyen yara.
Dikti gözünü karşı duvara,

Takvim bayram dedi silindi yazı,
Adam “öyle” dedi bağrında sızı.

Döndürse yönünü herhangi dosta,
Dul yaralı, yetim hasta.
Aylar, yıllar,günler erirken yasta,

Yer gök bayram dedi ağzını açtı,
Adam bayram dedi evinden kaçtı.

DUYDUN MU?

Karagözlüm, kavuşmayı beklerken,
Ayrılığın vakti geldi duydun mu?
Beraberce diktiğimiz çiçekler,
Açılmadan önce soldu duydun mu?

İçimde acıdan ırmaklar çağlar,
Gözlerim yaş dolu, gönlüm kan ağlar.
Tatlı hatıralar, sıcak sevdalar
Hakıkatsiz rüya oldu duydun mu?

Kara talih ile olunmaz yarış,
Eğer küskün isen gitmeden barış,
Belki son ayrılık, belki son görüş,
Kavlimiz yarıda kaldı duydun mu?

Çok olur dağların karı - kıcısı
Böyle imiş alnımızın yazısı
Bu mevsimsiz ayrılığın acısı
Ok vurdu sinemi deldi, duydun mu?

KARAKOÇ'um, kalbim yara, dilim lâl,
Ömrümün ufkunu sardı bir melâl
Beslediğim umut, kurduğum hayal
Içime ateşler saldı duydun mu?

KARA HABER

Ellerin yurdunda çiçek açarken
Bizim ile kar geliyor gardaşım.
Bu hududu kimler çizmiş gönlüme?
Dar geliyor, dar geliyor gardaşım.

Güzel olmuş sıra sıra söğütler,
Dağ ardında unutulmuş şehitler.
Hürriyete seymen giden yiğitler,
İki gidip, bir geliyor gardaşım.

Üç aylık bebekler tutuldu taşa,
Düşmanlar geriden eyler temâşa.
Yaratan böylesin vermesin başa,
Zor geliyor, zor geliyor gardaşım.

İSYANLI SÜKUT

Gitmişti makama arz-ı hal için,
"Bey" dedi yutkundu, eğdi başını.
Bir azar yedi ki oldu o biçim,

"Şey" dedi yutkundu, eğdi başını.

Kapıdan dört büklüm çıktı dışarı,
Gözler çakmak çakmak, benzi sapsarı....
Bir baktı konağa alttan yukarı,
"Vay" dedi yutkundu, eğdi başını.

Çekti ayakları kahveye vardı,
Açtı tabakasın, sigara sardı.
Daldı... neden sonra garsonu gördü,
"Çay" dedi, yutkundu eğdi başını.

İçmedi, masada unuttu çayı;
Kalktı ki garsona vere parayı,
Uzattı çakmağı ve sigarayı,
"Say" dedi yutkundu, eğdi başını.

Döndü gözlerinde bulgur bulgur yaş,
Sandım canevime döktüler ataş.
Sordum "memleket neresi gardaş"
"Köy" dedi, yutkundu eğdi başını.

Yürüdü, kör-topal çıktı şehirden,
Ağzına küfürler doldu zehirden;
Salladı dilini............. vazgeçti birden,
"Oy" dedi yutkundu, eğdi başını.

MİHRİBAN

“Unutmak kolay mı?" deme
Unutursun Mihriban'ım.
Düğün, bayram gelsin hele
Unutursun Mihriban'ım.

Zaman erir kelep kelep,
Meyva dalında kalmaz hep.
Unutturur bir çok sebep ,
Unutursun Mihriban'ım.

Yıllar sineme yaslanır,
Hatıraların paslanır.
Bu deli gönlün uslanır,
Unutursun Mihriban'ım.

Süt emerdin gündüz - gece,
Unuttun ya, büyüyünce...
Ve işte tıpkı öylece,
Unutursun Mihriban'ım.

Gün geçer azalır sevgi,
Değişir her şeyin rengi.
Bugün değil, yarın belki,
Unutursun Mihriban'ım.

Düzen böyle bu gemide,
Eskiler yiter yenide,
Beni değil, sen, seni de
Unutursun Mihriban'ım

BİZ NE BİLEK BEYİM

Yalan dolan ile devran sürmeyi