RÜYA Senin sevdan ile yattım yatağa Ağız Allah dedi,diş Allah dedi Rüya alemiydi, koştum ilaha Gönül Allah dedi, döş Allah dedi Allah diye avaz avaz  bağırdım Her şeyi işittim değil sağırdım Derelere,yamaçlara bağırdım Dağlar Allah dedi, taş Allah dedi Adın andım coştu vadi dereler Ağaçlar dal eğdi, açtı laleler Koyunlar, ceylanlar, bütün sürüler Canlı Allah dedi, kuş Allah dedi Canlanmıştı doğa, açmıştı çiçek Süslemiş çevreyi her yer rengarenk İmrendim arıya döndü kelebek Dolu Allah dedi, boş Allah dedi Bu gafil çölkuşu düştü nidaya Göz yaşlarım akar kuru sevdaya Elim bağlayınca ulu hüda’ya Gövde Allah dedi, baş Allah dedi AŞIK ÇÖLKUŞU - 16/03/1998	OĞLUM Zorluklarla ilkokulu bitirdim Bana yazık oldu sen oku oğlum Sizin için baba ocağ’ yitirdim Bana yazık oldu sen oku oğlum Başarmak çok kolay ilk şartın azim Her şeyimle varım deme ne lazım Doğru ol pes etme kınalı kuzum Bana yazık oldu sen oku oğlum Çekilmezsin bazen yüreğin katı Büyüğe saygılı ol tut nasihatı Kaçırma eline geçen fırsatı Bana yazık oldu sen oku oğlum Hiç görmek istemem gözlerinde yaş Zeki insanlarla ol sarmaş dolaş İpsize soysuza olma arkadaş Bana yazık oldu sen oku oğlum Çölkuşu der etme hasedi kini Hayalı imanlı ol bırakma dini İmkanın yerinde yaşın çok yeni Bana yazık oldu sen oku oğlum AŞIK ÇÖLKUŞU - 09/02/1991
DURAN DALKILIÇ 01.09.1968 Bünyan Karakaya kasabası doğdu. İlkokulu kasabada okudu. Ortaokulu Kayseri 50. yıl Dedeman ortaokulunda, liseyi Kayseri Lisesinde okudu. Açık öğretim İktisat Fakültesi 3.sınıfta tahsiline devam etmekte. Evli ve iki erkek çocuk babasıdır. Kayseri'de ikamet etmekte ve Uhud Gıda LTD. ŞTİ.'de Ülker satış plasiyeri olarak çalışmaktadır. Şiire 1984'de başladı. Gazetelerde şiirleri yayınlandı. ANASAM üyesidir. ZAMAN Rüzgarla savrulur goncalar,güller, Güle hasret ölür öten bülbüller, Maziye karışır yaşanan günler, Zaman bu her şeyi siler götürür. Kaybolur umudun ışığın söner. Ömrünün baharı,hazana döner. Kaderin cilvesi senide yener. Hayat bu her şeyi alır götürür. 03,01,1989  DURAN DALKILIÇ	NEREYE Bırakıp ta beni mahzun hallerde, Candan sevdiğim o, yarim ellerde, Benimse bu halim şimdi dillerde, Nereye gençliğim,nereye böyle. Bıraktın artık sen,beni bir yana, Yazıktır,günahtır,şu mahzun cana, Sitemkar oldum bak,şimdi ben sana, Nereye gençliğim,nereye böyle. Yalnız kaldım şimdi,tek bir başıma, Bakmadın gözümden,akan yaşıma, Gariban yazdırdın,mezar taşıma, Nereye gençliğim,nereye böyle. 12,02,1991 DURAN DALKILIÇ
SONUNDA Samimi duyguyla gönülden seven, Sevdiği insana kalbini veren, Seviyorum sevgilim seni diyen, Gerçek bir sevgili buldum sonunda. Hüzün çiçeklerim bir bir soluyor. Baktıkça gönlüme huzur doluyor. Bitti zindan gece sabah oluyor. Gerçek mutluluğu buldum sonunda. 21,01,1992 DURAN DALKILIÇ	BAŞKADIR Sevgiyi anlatır tün tatlı sözler. İnsan sevdiğini her zaman özler. Belki gelir diye yolunu gözler. Hasret bir başkadır,özlediğinde... Dünyada arasan eşi bulunmaz. Ne para ne pulla satın alınmaz. Elmas ne ki onla kıyaslanamaz. Kıymet bir başkadır,bilindiğinde... Karakış bitiyor bahar geliyor. Gönlümdeki gonca güle dönüyor. Belli ki halinden oda seviyor. Sevmek bir başkadır,sevildiğinde... 22,01,1992 DURAN DALKILIÇ
MAHKUM Parmaklıklar arkasında, Dört duvarın arasında, Uzanmış sırt üstü yatar, Kırık-dökük ranzasında. Seller gibi taşman şimdi, Cahilliğe düşman şimdi, Düşününce bir an şimdi, Yaptığına pişman şimdi. Yatar gün sayarak orda, Yüreği yanıyor korda, Selvi boylu,al yazmalı, Bekleyeni var dışarda. Sevdiği onu bekliyor, Ziyaretine geliyor, Güçlüklere katlanıpda, Derdine bin dert ekliyor. Günü bitince çıkacak. Sevdiğine kavuşacak. Güzel bir düğün yapıpda, Mutluluğundan coşacak. 24,01,1992 DURAN DALKILIÇ	SEYRETTİN Mİ? Gözü yaşlı bulutlar, Islatırken toprağı. Seyrettin mi sevgilim, Düşerken bir yaprağı. Rüzgarlarla savrulan, Bir yaprak misaliyim. Sensiz ben bu dünyada, Garip bir avareyim. 15,12,1988 DURAN DALKILIÇ NE OLUR Sende benim gibi alsan kalemi, Birkaç satır mektup yazsan ne olur. Seviyorum seni desen mektup da, Bütün hep dünyalar,hep benim olur. 20,12,1988 DURAN DALKILIÇ
AH ŞU KIZLAR Takılırsın hep peşine, Uykuda girer düşüne, Rastlanmaz ki bir eşine. Ah şu Kızlar,ah şu Kızlar. Dilinde adın andırır, Hiç kıskanmaz,kıskandırır, Mecnun misali yandırır, Ah şu Kızlar,ah şu Kızlar. Kal dersin yanında kalmaz. Yemin edersin inanmaz. İnsafı yoktur acımaz. Ah şu Kızlar,ah şu Kızlar. Sanma nazı bir gün biter. Dedirir sana da yeter. Hayallerin yıkar gider. Ah şu Kızlar,ah şu Kızlar. 10,01,1989 DURAN DALKILIÇ	NE BİLİR ELLER İnsanı yaşatan umuttur derler, Sevgiye susamış coşar gönüller, Aldanır dururlar bu genç yaşıma, Çektiğim dertleri ne bilir eller. 13,02,1989  DURAN DALKILIÇ BENİM DÜNYAM Karardıkça kararır,benim bu dünyam. Gündüzler içinde,gece gibiyim. Alemin dilinden,bir an düşmeyen, Anlamını yitirmiş,hece gibiyim. 23,11,1989 DURAN DALKILIÇ
SELAMLAR SİZE İlim ve irfanın siz bülbülleri Eğitim kadrosunun eşsiz gülleri Bilgiyle dolduran boş gönülleri, Adsız kahramanlar, selamlar size. Hepinizin adı öğretmen geçer Fidan elinizde yapraklar açar. Ölü gönüllere hayatlar saçar, İlim pınarları, selamlar size. Fidanı elinde kırmadan büken Okulda yıllarca kan ter döken İlim tarlasından ayrığı söken Azimli insanlar, selamlar size. Derdi olsa bile gülümser yüzü, Yılanı delikten çıkartır sözü, İstiklâl marşında yaşarır gözü, Duygulu insanlar, selamlar size. Yağmur da, çamurda aşk ile koşan, Her acıda gözü sel gibi çoşan, Halkına hizmette, bendinden taşan Vatan âşıkları, selamlar size. Yıllarca tebeşir tozu yutanlar Üç yüz atmış beş gün oruç tutanlar Bize karşılıksız ilim satanlar Cefakâr insanlar, selamlar size. Öğrenciye ana baba olanlar Kültür yaylasına oba olanlar Kara günde halka aba olanlar Vefalı insanlar, selamlar size.. Birtakım elbise, yıllarca gider Mecburen çok şeyi taksitle öder. Yine de Allah'a şükürler eder, Mütevazi güller selamlar size. Sınıfta öğretmen,cephede asker, Böyle yiğitleri gördüysen göster. Bu görev azim ve cesaret ister. Korkusuz insanlar selamlar size. Sivaslı Bünyamin sizleri sever, Gerçekleri yazar, sanmayın över. Öğretmeni sevmek dünyaya değer, Başıman taçları selamlar size. BÜNYAMİN DOĞAN 19,11.1999	OKU KARDEŞİM Sakın ha usanma kendi kendinden İlim coşup taşsın gönül bendinden İbret almak için bayrak renginden Bırak cehaleti oku kardeşim Gafkete dalıp da zalimlik etme Bu güzel dünyadan bilgisiz gitme İlimi, alemi gel inkar etme Bırak cehaleti oku kardeşim Bedenin su ile ekmeğe muhtaç Bilgiler yaralı gönüle ilaç Ne darda kal ne de kimseye el aç Bırak cehaleti oku kardeşim Dedenden babandan ibretini al Düşünme bilginin kapısını çal Kök sağlam olursa kırılır mı dal Bırak cehaleti oku kardeşim Cahillik çok acı sakın unutma İlim çiçeğini sula, kurutma Ömür zoru ile ömür çürütme Bırak cehaleti oku kardeşim Çıkar hatırına insan ayırma Zalim baban olsa bile kayırma Bulduğun fırsatı elden koyurma Bırak cehaleti oku kardeşim Yaradanın emri oku değil mi Kültür şu yüzlerin akı değil mi İlim insanlığın kökü değil mi Bırak cehaleti oku kardeşim Ölse, cahil insan ilim istemez Kalır karanlıkta kendi bilemez Cahil ömür boyu bir kez gülemez Bırak cehaleti oku kardeşim İnsan yaradanın emrine uyar Kamil kul sözleri yürekten duyar Bilgi insanları saraya koyar Bırak cehaleti oku kardeşim Sivaslı Bünyamin sever alimi Sever kitapları sever ilimi Yeter silmek için gözün selini Bırak cehaleti oku kardeşim BÜNYAMİN DOĞAN 04/07/1995
ŞOFÖR AMCA Dinle ne olursun şoför amca tavsiyem sana Araban sürer iken dikkat et ne olur bana Levhalar, kurallar hitab eder aklı olana Kendini bilen insan kıyar mı bilerek cana Hız yapma, sokak aralarında biraz yavaşla Hapise girer kaza yapanlar gözünde yaşla Aman kural tanımazlık etme, uymaya başla Sakın haa arabanı kullanma yolda telaşla Okulların önünden yavaş geç, unutma bizi Havalı korna ile ne olur korkutma bizi Direksiyonda sohbete dalıp ağlatma bizi Merak eder anamız babamız her birimizi Arabanı kontrol et yola çıkmadan önce Düşün yuvanı el yuvası yıkmadan önce Uy kurallara mutlaka bir can yakmadan önce Göz yaşlarına engel ol henüz akmadan önce Duyar acı haberi Bünyamin yanar yüreği Kiminin kazada kolu kopmuş, kanlı gömleği Kuralları öğren şoför amca, sonra sürmeyi Trafik kurallarına uyup öğren gülmeyi  BÜNYAMİN DOĞAN  26/04/1997	ŞOFÖR BEY Dinle şoför gardaş, kendine acı Aceleciliğin sabır ilacı Hatadan uzak dur, olma davacı Yolları kan gölü etme şoför bey Hem kendini düşün, hem de milleti Bitsin trafiğin terör illeti Kazada bitmesin ömür niğmeti Yolları kan gölü etme şoför bey Unutma hanımın bekler yolunu Kontrol et sağı hem de solunu Arabanla ezme insanoğlunu Yolları kan gölü etme şoför bey Aman sarhoş sarhoş araba sürme Trafik işini oyuncak görme Acemi insana araba verme Yolları kan gölü etme şoför bey Dört teker üstünde hava atılmaz Soför dikkat eder söze katılmaz Tavsiye, nasihat neden tutulmaz Yolları kangölü etme şoför bey Kimsenin canına olmasın kastın Sürat düşmanındır kurallar dostun Sinirli şoförden sakini üstün Yolları kan gölü etme şoför bey Her gün acı haber her gün bir kaza Akıllı şoförler aldanmaz hıza Yalvarırım yaşlar dolmasın göze Yolları kan gölü etme şoför bey Besmele çek yola çıkmadan önce İyi düşün canlar yakmadan önce Hesabı iyi yap inceden ince Yolları kan gölü etme şoför bey Ben bilirim deme hata yaparsın Virajda yavaşla yoldan saparsın Hatalı sollama ele çarparsın Yolları kan gölü etme şoför bey Sivaslı BÜNYAMİN görür kazayı Çoğunda yocular çeker cezayı Eller gezer iken fezayı ayı Yoları kan gölü etme şoför bey BÜNYAMİN DOĞAN 04/12/1997
ANAMA MEKTUP Unuttuk kerpiçten duvarları, toprak damları Betondan dikilmiş binalara gireli anam. Düşünemez muhanet yüzünden kimse canları, Gırtlak için rezil olanları göreli anam. Üç beş kuruş cebinde yok ise selam alınmaz, Durumun birazcık zayıfsa kapın çalınmaz. Anam bilirdim dünya malı ile insan olunmaz, Ben de unuttum şehir yerine geleli anam. Ana, baba, yaşlıya şehirde saygı kalmamış Şehirli kızları hizmet için gelin olmamış, Geçmişine bakıp da insanlar ibret almamış Şehirler viran olmuş, insanlık öleli anam. Unutulmuş emmiler, dayılar gayrı el olmuş, Gelinler oturmuş baş köşeye, gonca gül olmuş, Gitmiş izzeti ikram akrabalık serap çöl olmuş, Belki yıllar oldu sen bir defa güleli anam. İşte gerçeği, şehir yerinin acı olsa da, İnsanlar huzuru bulamıyor, para bulsa da. Sözlerimden çoğu aklıselim ibret alsa da, Bünyamın'e derler ya, akıllı ya deli, anam. BÜNYAMİN DOĞAN 13.3.1997	DÜZCE DEPREMİNE AĞIT Ağlama gözlerim yaşın kalmadı, Düzce de dikili taşın kalmadı. Gözyaşsız ekmeğim aşım kalmadı, Lokmalar boğaza düzüldü gardaş., Ağustos ayında vurgunu yedim, İnşallah bu acı son olur dedim. Henüz akşam üstü ayakta idim, Enkazda bedemin ezildi gardaş. Kırk beş saniyede olanlar oldu, Çoğunu yatakta, uyku da buldu. Neyleyim bu emir allahdan geldi. Alnımıza acı yazıldı gardaş. Milletimin gönlü ateşte yandı, Nice masum beden kana boyandı. Bu acıya yürek nasıl dayandı, Kadere karalar çizildi gardaş. Ağlar anam bacım ölü başında, Kan geliyor gözden akan yaşında, Kimi yedi, kimi yetmiş yaşında, Kanları toprağı süzüldü gardaş. Kaynaşlı yok oldu, Bolu sallandı, Ankara, İstanbul, yolu sallandı, Akşam üstü Anadolu sallandı, Gönül bu acıyla sallandı gardaş. Yıkıldı yuvalar, ocaklar söndü, Nice şehir, ilçe, bucaklar söndü, Yavrusunu saran kucaklar söndü, Gönül harabeye döndü be gardaş. Gözlerim yaş dolu yara derinde, Mahşer yeri sanki deprem yerinde, O soğuk havada, gece birinde, Haline yüreğim yanar  be gardaş. Yıkılmış binalar harebe olmuş, Bahçeler, sokaklar ölüye dönmüş, Birçoğu binanın içinde kalmış, Bu acıyla gözler pınar be gardaş. Sivaslı Bünyamin analar ağlar, Eşinin başında sunalar ağlar, Yerde insan, gökte turnalar ağlar, Devrildi binlerce çınar gardaşım. BÜNYAMİN DOĞAN 13.11.1999
MEHMET KÜÇÜK 1952' de Avanos'un Sarılar kasabasında doğdu. İlkokulu doğduğu  köyde, ortaokulu Özkonak ortaokulunda, 1972 de Kayseri Sanat Enstitüsünü, 1978 de Ankara Yüksek Teknik Öğretmen Okulunu bitirdi. 1995 de Erciyes Üniversitesi Makine bölümünde Yüksek Lisans yaptı. 1990 da makine bilgisi Milli Eğitim Bakanlığı yayınları arasında temel ders kitabı olarak yayınlandı. 1995 de Acılar Bulut Yüklü şiir kitabı yayınlandı. Halen Kayseri Merkez Endüstri Meslek lisesinde çalışmakta, evli  olup, atilla ve akın isimli iki çocuk babasıdır. ANASAM üyesidir. ANNELER İÇİN -Anneler gününde- Yıldızlardan bir demet buket yerine Dünyayı bağışlasam bir taç yerine Ay'la güneşi versem de ellerine Anne hakkı ödenmez saygı olmadan Yemeyip yediren,giymeyip giydirensin Acılarımıza kol kanat gerensin İki cihanda varsın bir dileğimsin Cennetine girilmez iznin olmadan. Sen güldüğünde aydınlanır dünyamız Sevginle coşarız,hüznünle ağlarız Sevgilerden birine gönül bağlarız Sevdaların bilinmez sevgin olmadan Mehmet KÜÇÜK, Nevşehir 1990	SEVDA BAHÇEMDE AÇILAN SEVGİ ÇİÇEĞİM  -Sevgililer gününde- Sevdikçe sevdasına doyulmayan sevdiğim Susadıkça içtiğim kanılmayan sevdiğim Ölünceye kadar tahtımın sultanısın Sevda bahçemde açılan sevgi çiçeğim. Gündüzüm seninle,gecelerim seninle Tüm engelleri aşar giderim sevginle Seninle çarpan kalbimin sesini dinle Gönül bahçemde açılan gönül çiçeğim. Seven kalbimiz keder nedir bilmesin Gece aydınlığım,gündüz ipek böceğim Yuvamın bekçisi gönlümün neşesisin Güz bahçemde açılan son çiçeğim benim. Mehmet KÜÇÜK, Kayseri 1995
KAYSERİ Akılla ilim bir olmuş sanatında Türbeler, kümbetler şehri Kayseri'nin. Süleymaniye'yi Erciyes'ten  almış Memleket mimarı Sinan Kayseri'nin. Erciyes'e inat dikmiş bedesteni Koca Selçuklu Sultanı Alaeddin. Hat sanatında kıvrılmış inceliği Halıları nakış nakış Kayseri'nin. Kendimi bildim bileli imanımı Hala sesleniyor Seyyid Burhaneddin. Cumaları,bayramları,akşamları... Coşar minareler, dolar camilerin. Aşık olup sevdalaşmış yıllar yılı Adınla özdeştir canlı ticaretin. Ne gözü açıklar var Türkiye'mizde Yalnızca adı çıkmış Kayseri'nin. Kadınları kek'ten,erkekleri çek'ten Hırsından ölüp gidecek Kayseri'nin. Meşhur bir mantısı var birde çemeni Pastırma sucuk diyarı Kayseri'nin. Mehmet KÜÇÜK, Kayseri 1990	BİR PINAR Kİ Pınarım, pınarlar gibi çağlardın Gönüllerden gönüllere akardın Susayan yolcular senden içerdi Kaynağı sendeydi tüm pınarların... Senide kattılar köpüklerine Döktüler deryalara denizlere Alıp götürdüler seni faniler Dalga dalga ummanlara karıştın... Tadı yok artık sensiz sevgilerin Kayboldu gamzelerin gülücüklerin Bir gül fidanıydın bu bahçelerde Suları çekildi sevda çeşmelerinin... Hayal mi,gerçek mi nedir sandığım? Can evimden vurdun beni yaraladın Meğer rüya imiş yaşadıklarım Beni  tatlı rüyadan uyandırın. Mehmet KÜÇÜK,  Kayseri 1990
MEMLEKET SEVGİSİ Bu gençler ki, Ümit dolu yarının büyükleri İstikbalde büyük hamleler yapar Bu gençler ki geleceğin sembolleri İstiklal için can atar, can katar. Öyle bir millet ki, Her bir parçası cennet şirini Kokuyor bir gül gibi yaprak yaprak Bir memleket ki üzerinde sahibini Yaşatıyor, yaşatacak bu toprak. Bir millet ki, Yüksek minarelerinden ezanlar Okundu yıllar yılı kalbimize Aşkla imanla mucize destanlar Getirip yazdırdı tarihimize. Bu bayrak, Dalgalandı bütün burçlarda Şan şeref verdi kanıyla rengiyle Dalgalanır göğsümüz kabarır da "Ne mutlu türküm diyene" Mehmet KÜÇÜK,   KAYSERİ 1980	YALVARIŞ Seninle olmak gibi,kalbimdir Dokunduğum her şeyde sen varsın Her nimetim de senin sevgindir Kokladıkca,güllerim solmasın Allahım Sensin bana sevmeyi öğreten Ümidim sevmek,sensiz olmasın Açtırdığın güllerdir titreten Hazan yaprağı gibi solmasın Allahım Güzelliği seyrettik özünden Sevgi verdin sevgisiz yüzünden Kadehler dolu gönül suyundan Susuz çeşmelerinden dolmasın Allahım Mehmet KÜÇÜK,  Avanos 1983
SENİNLE ARZUM Seninle dolaşmak kızıl akşamlarda Seninle yok etmektir kor alevlerimi Sır dolu gözlerinde bilmecelerimi Ve seninle sonsuzlaşmak karanlıklarda... Yaşamak, en iyisi arzularımızın Uykusuz gecelerimde masal anlatmak. Keder ve sevinçleri beraber paylaşmak Sefil yaşadığımız o kötü günlerin. Yuvamızda mutluluk parolamız olsun, Neşe dolu günler, gecelerimiz olsun. Alnımızdaki hatlar nakışımız olsun O en güzel, en eşsiz gülüşlerimizin. Mehmet KÜÇÜK,Ankara 1978 CUMHURİYET ve ATATÜRK Her yıl yirmi dokuz ekimlerde Seni anıp, seni yaşıyorum Çarşılarda,  pazarlarda Gönlümce gülüyor, ağlıyorum. Sen yükseldiğin bunca yıllarda Ben yaşadığım onca yıllarda Sen gürbüz çocuklarınla doldun İleri gittiler uygarlıkta. Artık gök yüzü bulut yerine Başka başka görüyor gözlerim Duman kaplı ekmeğim ondan Şimdi demir dövüyor ellerim. Samsundan bir güneş gibi doğduk O fikrin ışığında kurtulduk Dağlara, denizlere kıyasla Ona dev gibi anıtlar kurduk. O ruhta bükülmez bir çelik var Fidan filizlenip dallanıyor Orda kartal güvercin beraber O ruh yine seninle yatıyor. Eğer bir hükmetseydim zamana çocukluğumu senden alırdım Tarihe sor cevap versin sana Burda Millet olarak yaşadım Mehmet KÜÇÜK,  Kayseri 1995	GÖZLERİNDE KAYBOLSAM Ateşler içinde bir kızıl lale Kor olmuş dudaklar sanki meşale Gönülden gönüle akan şelale Sevdalanmış beni yakar gibisin Sarılıp koklasam bir gül yerine Sevdanda gezinsem bir çöl yerine Baygın hülyalara dalar gibisin Gözlerinde kaybolsam göl yerine Mehmet KÜÇÜK,  Kayseri 1995 VEFASIZ AŞK Başka sallanıyor artık saçların O güzel yüzünden eser kalmamış Bir manasız olmuş ki bakışların Vefasız aşkından eser kalmamış. Büyük aşkımızın sonu bir hazin Yıllar çabuk geçti, ayrılık zalim Bende ne sen kaldın,  ne de hayalin Vefasız aşkımız meğer yalanmış. Mehmet KÜÇÜK,  Kayseri 1995 ANI Senden kalanlar ne var ki şimdi Anılarımda kalanlar olmuş Yaz bahçeleri çiçeklerdendi Eskisi solmuş, yenisi solmuş. Kuşlar gibi uçmak hevesinde rüya cenneti mutluluğumuz Hani ya o güz bahçelerinde Yaslandığın ağaçlar kurumuş. Gönül ufkunda hayaller vardı Bir sarhoşluktu yaşadığımız Dağ pınarları ceylan bakardı Su içtiğin çeşmeler kurumuş. Mehmet KÜÇÜK,  Kayseri 1973