Alırım başımdan güllük tacını,
Yârin bahçesinde gördüğüm zaman.
Kökünden sökerim gül ağacını,
Yârin bahçesinde gördüğüm zaman.
İzine rastlarsam yârin bağında,
Rengini görürsem al yanağında,
Aç tırtıl olurum gök yaprağında,
Yârin bahçesinde gördüğüm zaman
Yaprağın değerse nazik tenine,
Dikenin batarsa yârin eline,
Kırk balta vururum her sitiline,
Yârin bahçesinde gördüğüm zaman.
Girdiğin duyarsam yârin düşüne,
Rastlarsam yâr ile bir cümbüşüne,
Götürüp dikerim mezar başına,
Yârin bahçesinde gördüğüm zaman
Bülbül olur, gül dalında öterim,
Goncanı koparır, gülün atarım,
Her buketin beş paraya satarım,
Yârin bahçesinde gördüğüm zaman.
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

 -ANASAM Genel Bşk. Sayın Sabit İnce’ye- 
Tâ Dedem Korkut’dan beri,
Destanlaşmış eserleri,
Sayısız ulular, pirler,
Üçler, beşler, onikiler,
Bunlar bizim Alperenler!..
Kafiye, vezin ve hece,
Anadilim güzel Türkçe,
Tam da Ahmet Yesevi’ce,
Üçler, beşler, onikiler,
Bunlar bizim Alperenler!..
Sevgisiyle derviş Yunus,
Mevlâna’sıyla okyanus,
Bunlarla yaşar bu ulus,
Üçler, beşler, onikiler,
Bunlar bizim Alperenler!..
Üç kıtada dokuz asır,
Hemi uygar hem muassır,
Yiğit, mağrur, atak, cesur,
Üçler, beşler, onikiler,
Bunlar bizim Alperenler!..
Bestesi “İstiklâl Marşı”
Mehteri titretir Arşı,
Her bir