Alırım başımdan güllük tacını,
Yârin bahçesinde gördüğüm zaman.
Kökünden sökerim gül ağacını,
Yârin bahçesinde gördüğüm zaman.
İzine rastlarsam yârin bağında,
Rengini görürsem al yanağında,
Aç tırtıl olurum gök yaprağında,
Yârin bahçesinde gördüğüm zaman
Yaprağın değerse nazik tenine,
Dikenin batarsa yârin eline,
Kırk balta vururum her sitiline,
Yârin bahçesinde gördüğüm zaman.
Girdiğin duyarsam yârin düşüne,
Rastlarsam yâr ile bir cümbüşüne,
Götürüp dikerim mezar başına,
Yârin bahçesinde gördüğüm zaman
Bülbül olur, gül dalında öterim,
Goncanı koparır, gülün atarım,
Her buketin beş paraya satarım,
Yârin bahçesinde gördüğüm zaman.
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

 -ANASAM Genel Bşk. Sayın Sabit İnce’ye- 
Tâ Dedem Korkut’dan beri,
Destanlaşmış eserleri,
Sayısız ulular, pirler,
Üçler, beşler, onikiler,
Bunlar bizim Alperenler!..
Kafiye, vezin ve hece,
Anadilim güzel Türkçe,
Tam da Ahmet Yesevi’ce,
Üçler, beşler, onikiler,
Bunlar bizim Alperenler!..
Sevgisiyle derviş Yunus,
Mevlâna’sıyla okyanus,
Bunlarla yaşar bu ulus,
Üçler, beşler, onikiler,
Bunlar bizim Alperenler!..
Üç kıtada dokuz asır,
Hemi uygar hem muassır,
Yiğit, mağrur, atak, cesur,
Üçler, beşler, onikiler,
Bunlar bizim Alperenler!..
Bestesi “İstiklâl Marşı”
Mehteri titretir Arşı,
Her biri bir köşe taşı,
Üçler, beşler, onikiler,
Bunlar bizim Alperenler!..
Kimi “şairler sultanı”,
Kimi “ozanlar ozanı”,
Ömer hepsinin hayranı,
Üçler, beşler, onikiler,
            Bunlar bizim Alperenler!.. 

Dilde tevhit, kalbde iman
Aşkı cemâlullah olan,
Cennetinle muştulanan,
Kullarından eyle Ya Rab!...

Erenlerin kemâlini,
Cennetinde cemalini,
Görenlerin amelini,
nasib eyle bize Ya Rab!...

İlâhî aşkla cezbeye,
Saadet-i Ebediyye,
Erişilmedik mevkiye,
erenlerden eyle Ya Rab!...

ilmin deryasına dalan,
rehberi Hazret-i Kur’an,
menzili Maşuka varan,
Kullarından eyle Ya Rab!...

Akıl, fikir, mantık, beden,
Amentüye iman eden,
Hak yolunda candan, serden
Geçenlerden  eyle Ya Rab!...

Aklı selim kullarından,
Ehli kelam dillerinden,
Sana giden yollarından,
Varanlardan eyle Ya Rab!... 

Ey ! kutsal sevdamın sırrı AL BAYRAK:
Sensizlik esaret, sensizlik ölüm...
Seninle vatandır ancak bu toprak,
Vatan, millet, din ve devlet sembolüm...

Mülkümün tescili, ufkumun süsü,
Kahraman ırkımın şeref tacısın,
Naçiz tabutumun kutsal örtüsü,
Cihangir ruhumun son miracısın....

Şühedâ kanıdır rengiyin AL’ı
Sancağı Resul’sün, hilâl’i Ekber...
Tâ doğuştan gönlüm sana sevdalı,
Kâbemdir gölgeyin düştüğü her yer...

Türk – İslam  harsı’yla dokudum seni,
Nesilden- nesile kalan istikbâl...
İlahi bir aşkla yazdım besteni,
Yaşanmaz billâhi sensiz İstiklâl...

Çanakkale, Dumlupınar, Sakarya;
Zaferiyle tescil ettim ismini,
Yemin ettim, Şahit olsun hür dünya,
Yan bakanın canlı koymam neslini!....

Şölene çağırdım eski çağları,
Yeniler yanında köhne mi köhne.
Gönül sarayının mamur surları,
Eski haşmetinden yoksun bir sahne.

Çağa tutsak olmuş yonu taşları,
Beton hücrelerde küflenir kanım.
Sinan’la gömülmüş uygar düşleri,
Mermer sütunlardan silinmiş adım.

Halıdan, kilimden kalkmış nakışım,
Boyalı tırnaklar oymuş gözümü.
Ustasız çırakla, zevksiz nakkaşım,
Yozlaştırmış, sanatımı, feyzimi..

Üç kıtada giyindiğim kisbeti,
El çırpmadan soyunmuşlar mindere
Üç asır taktığım altın kemeri,
Bir çırpıda kaptırmışlar ellere...

Hecesiz, vezinsiz, şiirsiz; şair,
Taklitçi, kopyeci, şöven bir inat.
Yunus’suz, Bâki’siz, Akif’siz devir,
Ne kadar yeniyse o kadar bayat...

ALBÜM

Kendim acırım halime,
Erişemezsem gayeme.
Anlatmak kolaysa dile,
Bir ömür sığdı albüme.

Acı, tatlı günlerimi,
Hasret dolu yıllarımı,
Garip, mahzun hallerimi,
Bir hayat sığdı albüme.

Annem, bacım, kardeşlerim,
Neşeli, mesut günlerim.
Bununla gönül eğlerim,
Bir nesil sığdı albüme.

Amca, dayı, arkadaşlar,
Kimi ölmüş, kimi yaşar.
Hayat bunda yeni başlar,
Bir tarih sığdı albüme.

Unuttum hatıralarım,
Bakar hayale dalarım.
İçim burkulur ağlarım,
Nefret ederim albüme.

Bu bir hayat seceresi,
Yazmak Ömer’in gayesi.
Anlamazsan dersin, deli
Hazine var bu albümde.

FATİH NAME

Yaratıktan yaradan’a uzanır,
Bizim gönlümüzün karasevdası.
Bu yolda ölenler bile kazanır,
Gonca güle benzer aşkın yarası.

Med-cezir raksında hayat denizi,
Her tufanda Nuh’un gemisindeyiz.
“Sev” diye yaratmış Yaradan bizi,
Yunus’ca bir aşkın pençesindeyiz.

Vuslat kılavuzu Hazret-i Kuran,
Leyle-i  Kadr-de inen mucize.
Ezelden, ebede götüren iman,
Sayesinde güldü bahtımız yüze.

Veda Hutbesi’nden  gelir deseni,
Bünyemize giydiğimiz libasın.
Kankardeşi bildik hakk’ı seveni,
Kalbden, kalbe gider yolu ihlâsın.

Bezm-i Elest’deki “AHD” e vefamız,
Şehadet imzalı ikrâr senedi.
Nefs-i Emmareyle olan kavgamız,
Kan davası gibi bitmek bilmedi.

Kabe’yi gönülde, kalbde taşıdık,
Kıtalara çil çil minarelerle.
Bir “müjdeyle” çağlar açıp, kapadık;
Fetih namazları kıldık Fatih’le...

MELAL 

Lağım çukurundan farksız kalbimi;
Tevhidin nuruyla yıkayan iman.
Seninle bulurum ancak ben-beni;
Ebedi rehberim Hazreti Kur-an!..

Kuduz salyasından iğrenç şehvetim,
Şeytan’ın nefsime kurduğu pusu.
İslam’ın zırhında arım, iffetim;
“El hayaül minel iman” tapusu!..

Bitkisel hayatta akıl hastası,
Bana benliğimi çok gören yasak.
İnsanlık hakkımın anayasası,
Hakikate teslim, hakkı savunmak...

Bünyemi, kurt gibi  saran cehalet;
İlimsiz alimin makam sarhoşu.
Gönlümü fetheden sevgi, muhabbet:
İstiklal Marşı’na  duyduğum huşu!..

Olanca çıngısı, koru bağrımda,
Hürriyet aşkıyla yanan kölenin.
Düşman boğazlarım Dumlupınar’da,
“Geçilmez” emriyle Çanakkale’nin!..

Hilalle süslenmiş Bayrak güzeli;
Kırk melal koynunda geçer her gecem.
Nefer gönlüm gurbet ele  düşeli,
Serhat nöbetçisi duygum düşüncem!..

EVLADIM

Ya Şehit ya Gazi tanı soyunu!
Fatih’le yaşıtsın bırak oyunu!
Sakın ha kaybetme  milli duygunu:
Kaybedince yaşaman zor evladım!..

Örf, adet, an’ane kanunun yasan;
En kutsal varlığın bil ki bu Vatan!
Göklerdeki Bayrak nabzımdaki kan:
Demeyince yaşaman zor evladım!..

İnançta, amaçta tek vücut millet,
Sosyal adaletle mücehhez devlet,
Her birini namus, şeref, haysiyet:
Bilmeyince yaşaman zor evladım!..

İlimde , sanatta, fende  mucit ol!
Zaten mevcut değil başka çıkar yol.
“Türk-İslam harsı”nı kendine ekol;
Yapmayınca yaşaman zor evladım!..

Bırak sağı, solu sade Türküm de !
Laz , Kürt, Türkmen, dadaş tek bir ırkım de !
Vatan, millet, din ve devlet ülküm de!
Demeyince yaşaman zor evladım!..

Beyhude konuşur sanma Ömer’i,
Elbette mümkündür aklın zaferi.
Çağdaş uygarlıkta özlenen yeri;
Almayınca yaşaman zor evladım!.. 

TUTSAK EMELLER

Tutsak emellerim bir dolunaya
Gözlerim takılıp kalmış uzaya,
Çakılmış çıkmıyor soylu umutlar
Paslı çivilerle çürük tahtaya.

Ferhadın şirini gözümde sıla,
Böylesi nasip mi bilmem her kula?
Deli gönül feth-i Mübin sevdalı,
Sarılmış yakamdan aşk-ı müptelâ.

Gülmekle çözülmez gönlümün buzu,
Basmışlar kanayan yarama tuzu,
Nice Kays’ı  Mecnun etmiş bu sevda,
İçtikçe yanarmış aşkın susuzu.

Çığa sevdalanır gönlümdeki kar,
Kıskanır halimi görse kutuplar,
Haykırsam duyar mı acep yâr beni,
Seni seviyorum sende gözüm var.

Küle döndüm hâlâ yanmak isterim,
Halimi tarife yetmez bir terim.
Esrarında yâr gizliyse ölümün,
Çarmıha gerseler sever Ömer’im.