İlim ve irfanın siz bülbülleri
Eğitim kadrosunun eşsiz gülleri
Bilgiyle dolduran boş gönülleri,
Adsız kahramanlar, selamlar size.

Hepinizin adı öğretmen geçer
Fidan elinizde yapraklar açar.
Ölü gönüllere hayatlar saçar,
İlim pınarları, selamlar size.

Fidanı elinde kırmadan büken
Okulda yıllarca kan ter döken
İlim tarlasından ayrığı söken
Azimli insanlar, selamlar size.

Derdi olsa bile gülümser yüzü,
Yılanı delikten çıkartır sözü,
İstiklâl marşında yaşarır gözü,
Duygulu insanlar, selamlar size.

Yağmur da, çamurda aşk ile koşan,
Her acıda gözü sel gibi çoşan,
Halkına hizmette, bendinden taşan
Vatan âşıkları, selamlar size.

Yıllarca tebeşir tozu yutanlar
Üç yüz atmış beş gün oruç tutanlar
Bize karşılıksız ilim satanlar
Cefakâr insanlar, selamlar size.

Öğrenciye ana baba olanlar
Kültür yaylasına oba olanlar
Kara günde halka aba olanlar
Vefalı insanlar, selamlar size..

Birtakım elbise, yıllarca gider
Mecburen çok şeyi taksitle öder.
Yine de Allah'a şükürler eder,
Mütevazi güller selamlar size.

Sınıfta öğretmen,cephede asker,
Böyle yiğitleri gördüysen göster.
Bu görev azim ve cesaret ister.
Korkusuz insanlar selamlar size.

Sivaslı Bünyamin sizleri sever,
Gerçekleri yazar, sanmayın över.
Öğretmeni sevmek dünyaya değer,
Başıman taçları selamlar size.

Sakın ha usanma kendi kendinden
İlim coşup taşsın gönül bendinden
İbret almak için bayrak renginden
Bırak cehaleti oku kardeşim

Gafkete dalıp da zalimlik etme
Bu güzel dünyadan bilgisiz gitme
İlimi, alemi gel inkar etme
Bırak cehaleti oku kardeşim

Bedenin su ile ekmeğe muhtaç
Bilgiler yaralı gönüle ilaç
Ne darda kal ne de kimseye el aç
Bırak cehaleti oku kardeşim

Dedenden babandan ibretini al
Düşünme bilginin kapısını çal
Kök sağlam olursa kırılır mı dal
Bırak cehaleti oku kardeşim

Cahillik çok acı sakın unutma
İlim çiçeğini sula, kurutma
Ömür zoru ile ömür çürütme
Bırak cehaleti oku kardeşim

Çıkar hatırına insan ayırma
Zalim baban olsa bile kayırma
Bulduğun fırsatı elden koyurma
Bırak cehaleti oku kardeşim

Yaradanın emri oku değil mi
Kültür şu yüzlerin akı değil mi
İlim insanlığın kökü değil mi
Bırak cehaleti oku kardeşim

Ölse, cahil insan ilim istemez 
Kalır karanlıkta kendi bilemez
Cahil ömür boyu bir kez gülemez
Bırak cehaleti oku kardeşim

İnsan yaradanın emrine uyar
Kamil kul sözleri yürekten duyar
Bilgi insanları saraya koyar
Bırak cehaleti oku kardeşim

Sivaslı Bünyamin sever alimi
Sever kitapları sever ilimi
Yeter silmek için gözün selini
Bırak cehaleti oku kardeşim

ŞOFÖR AMCA

Dinle ne olursun şoför amca tavsiyem sana
Araban sürer iken dikkat et ne olur bana
Levhalar, kurallar hitab eder aklı olana
Kendini bilen insan kıyar mı bilerek cana

Hız yapma, sokak aralarında biraz yavaşla
Hapise girer kaza yapanlar gözünde yaşla
Aman kural tanımazlık etme, uymaya başla
Sakın haa arabanı kullanma yolda telaşla

Okulların önünden yavaş geç, unutma bizi
Havalı korna ile ne olur korkutma bizi
Direksiyonda sohbete dalıp ağlatma bizi
Merak eder anamız babamız her birimizi

Arabanı kontrol et yola çıkmadan önce
Düşün yuvanı el yuvası yıkmadan önce
Uy kurallara mutlaka bir can yakmadan önce
Göz yaşlarına engel ol henüz akmadan önce

Duyar acı haberi Bünyamin yanar yüreği
Kiminin kazada kolu kopmuş, kanlı gömleği
Kuralları öğren şoför amca, sonra sürmeyi
Trafik kurallarına uyup öğren gülmeyi

ŞOFÖR BEY

Dinle şoför gardaş, kendine acı
Aceleciliğin sabır ilacı
Hatadan uzak dur, olma davacı
Yolları kan gölü etme şoför bey

Hem kendini düşün, hem de milleti
Bitsin trafiğin terör illeti
Kazada bitmesin ömür niğmeti
Yolları kan gölü etme şoför bey

Unutma hanımın bekler yolunu
Kontrol et sağı hem de solunu
Arabanla ezme insanoğlunu
Yolları kan gölü etme şoför bey

Aman sarhoş sarhoş araba sürme
Trafik işini oyuncak görme
Acemi insana araba verme
Yolları kan gölü etme şoför bey

Dört teker üstünde hava atılmaz
Soför dikkat eder söze katılmaz
Tavsiye, nasihat neden tutulmaz
Yolları kangölü etme şoför bey

Kimsenin canına olmasın kastın
Sürat düşmanındır kurallar dostun
Sinirli şoförden sakini üstün
Yolları kan gölü etme şoför bey

Her gün acı haber her gün bir kaza
Akıllı şoförler aldanmaz hıza
Yalvarırım yaşlar dolmasın göze 
Yolları kan gölü etme şoför bey

Besmele çek yola çıkmadan önce
İyi düşün canlar yakmadan önce
Hesabı iyi yap inceden ince
Yolları kan gölü etme şoför bey

Ben bilirim deme hata yaparsın
Virajda yavaşla yoldan saparsın
Hatalı sollama ele çarparsın 
Yolları kan gölü etme şoför bey

Sivaslı BÜNYAMİN görür kazayı
Çoğunda yocular çeker cezayı
Eller gezer iken fezayı ayı
Yoları kan gölü etme şoför bey

Unuttuk kerpiçten duvarları, toprak damları
Betondan dikilmiş binalara gireli anam.
Düşünemez muhanet yüzünden kimse canları,
Gırtlak için rezil olanları göreli anam.

Üç beş kuruş cebinde yok ise selam alınmaz,
Durumun birazcık zayıfsa kapın çalınmaz.
Anam bilirdim dünya malı ile insan olunmaz,
Ben de unuttum şehir yerine geleli anam.

Ana, baba, yaşlıya şehirde saygı kalmamış
Şehirli kızları hizmet için gelin olmamış,
Geçmişine bakıp da insanlar ibret almamış
Şehirler viran olmuş, insanlık öleli anam.

Unutulmuş emmiler, dayılar gayrı el olmuş,
Gelinler oturmuş baş köşeye, gonca gül olmuş,
Gitmiş izzeti ikram akrabalık serap çöl olmuş,
Belki yıllar oldu sen bir defa güleli anam.

İşte gerçeği, şehir yerinin acı olsa da,
İnsanlar huzuru bulamıyor, para bulsa da.
Sözlerimden çoğu aklıselim ibret alsa da,
Bünyamın'e derler ya, akıllı ya deli, anam.

DÜZCE DEPREMİNE AĞIT

Ağlama gözlerim yaşın kalmadı,
Düzce de dikili taşın kalmadı.
Gözyaşsız ekmeğim aşım kalmadı,
Lokmalar boğaza düzüldü gardaş.,

Ağustos ayında vurgunu yedim,
İnşallah bu acı son olur dedim.
Henüz akşam üstü ayakta idim,
Enkazda bedemin ezildi gardaş.

Kırk beş saniyede olanlar oldu,
Çoğunu yatakta, uyku da buldu.
Neyleyim bu emir allahdan geldi.
Alnımıza acı yazıldı gardaş.

Milletimin gönlü ateşte yandı,
Nice masum beden kana boyandı.
Bu acıya yürek nasıl dayandı,
Kadere karalar çizildi gardaş.

Ağlar anam bacım ölü başında,
Kan geliyor gözden akan yaşında,
Kimi yedi, kimi yetmiş yaşında,
Kanları toprağı süzüldü gardaş.

Kaynaşlı yok oldu, Bolu sallandı,
Ankara, İstanbul, yolu sallandı,
Akşam üstü Anadolu sallandı,
Gönül bu acıyla sallandı gardaş.

Yıkıldı yuvalar, ocaklar söndü,
Nice şehir, ilçe, bucaklar söndü,
Yavrusunu saran kucaklar söndü,
Gönül harabeye döndü be gardaş.

Gözlerim yaş dolu yara derinde,
Mahşer yeri sanki deprem yerinde,
O soğuk havada, gece birinde,
Haline yüreğim yanar  be gardaş.

Yıkılmış binalar harebe olmuş, 
Bahçeler, sokaklar ölüye dönmüş,
Birçoğu binanın içinde kalmış,
Bu acıyla gözler pınar be gardaş.

Sivaslı Bünyamin analar ağlar,
Eşinin başında sunalar ağlar,
Yerde insan, gökte turnalar ağlar,
Devrildi binlerce çınar gardaşım.