ADINI ŞİİRLERİME YAZSAM

ADINI ŞİİRLERİME YAZSAM Bir yazabilsem adını şiirlerime ve birde haykırabilsem beni duymayanlara Böyle yaşarmış gibi görünmek yetti canıma artık yoruldum Eğer böyle gider ise yaşam bende son bulur,yeni bahar yok artık Bil ki bu bir vedadır bu gün olmasa bile yarına çok var daha Bir gecenin uzunu çekilir gibi değil bitmez ki bitsin Senli geçen rüyalarda avutmuyor,dindirmiyor yürekteki yarayı Kim bilir kaç kişi yaşadı,kim bilir bu bende ki sevdayı Ben demiyorum ki gökyüzündeki yıldızları bana toplayın Sadece seni seviyor ve seni istiyorum İçin için çöküyorum bende hayat ya tükendi ya tükenecek Bu masum sevginin yükünü söyle bana kim yüklenecek Bir yazabilsem adını şiirlerime ve birde haykırabilsem beni duymayanlara Ve birde,ve birde koklasam saçlarını ağlasam doyasıya Kim ve nasıl tutacaklarsa tutsunlar beni o zaman Yok etsinler istersen gömsünler mezara gam değil Yeter ki adını adımın yanına yazsınlar başka sevdam yok benim Ben seni seviyorum çünkü her şeyim sensin MURTAZA EKİCİ	RÜYADAKİ SEN Yine kafam karışık,yine uyku yok bu gece bir tanem Saat sabahın beşi,tüm şehir uykusunda Hayaller uyumuş,sevdalar uyumuş,hatta hatta umutlar bile uyumuş Kimileri tüm bunları rüyalara bırakmış çaresiz Kısmetine ne çıkarsa yaşamak,uyanınca unutmak üzere Ya sen ne yapıyorsun bir tanem,gece senide sardı mı kollarına Bu geceye de bensiz mi kapattın göz kapaklarını Anlamadın mı hala uykunun unutmak olduğunu Ve her uyanışın yeni umutlara kucak açtığını Sen uyuyorken ben yıldızları seyrettim ikimizin yerine Bir yaklaştı bir uzaklaştı seninki benden Gökyüzü kalbimiz kadar berrak,hava sevgimiz kadar sıcaktı Gün ağardı güneş doğacaktı birazdan uykuların üstüne Ve bir alev gibi ısıtacak,bir hasret gibi yakacaktı içimizi Bu gün dünden güzel olsun gel maziyi aratma bir tanem Tut ellerimden tut ve bırakma bir tanem MURTAZA EKİCİ
GECELER SÖYLESİN Ben susayım geceler söylesin çektiklerimi sana Göz yaşlarıyla gelen sensiz sabahları ve geçmeyen zamanı Bana bakıp bakıp ışıldayan yıldızların göz kırpışları İçimdeki karanlığı bir nebze olsun aydınlatmaya çalışan hilali Ah..! nasıl anlatsam,bir anlatabilsem içimdeki dünyayı Sana dokunmanın sıcaklığını,sen yokken içimdeki soğuğu Gözümün önünden hiç gitmeyen gözlerin geliyor aklıma Ya o gülüşlerin bir çığ gibi koparır içimden bir şeyleri Her şeyin benimle ama bir sen yoksun yanı başımda Başımı göğsüne yaslayıp sıcaklığını yaşayacağım bir sen Göz çukurlarım doluyor tut tutabilirsen damlalarını Biliyorum bu damlalar ya beni boğacak ya da sevgimi Ruhum kararıyor içerimden ılık ılık bir şeyler eriyor sanki Seni sensiz yaşamanın üzüntüsü sarıyor bedenimi Gözümün önünden hiç gitmeyen gözlerin geliyor aklıma Ben susayım geceler söylesin çektiklerimi sana MURTAZA EKİCİ	KAR TANESİ Artık hiç bir şey eskisi gibi değil kar tanesi Yürüdüğümüz kaldırımlar ve çukurlaşmış parke taşları Hani üç beş kelimeyle bir şeyler paylaştığımız parklar Ve bir ucuna iliştiğimiz banklar bile değişmiş Ya o adam olmaz dediğimiz çam fidanı Açmaya gücü yetmeyen solan menekşe O kırık dökük derme çatma kır kahvesinde Bir muhabbet olsun diye içilen çaylarda değişmiş Değişmiş kar tanesi her şey değişmiş olmazcasına Kalplerdeki sevgi,saksıdaki çiçek ve bahçedeki güller Nerede o sımsıcak merhaba diye uzanan eller Bakışlar mimikler,hatta gülücükler bile değişmiş Niye sanki gökyüzü eskisi gibi masmavi ve denizler dünkü deniz Su aynı değil Nerede uçurtmalar cıvıl cıvıl çocuk sesleri Değişmiş kar tanesi onlarda değişmiş MURTAZA EKİCİ
MEKTEPLİM Bu bendeki seni aklımdan silmedikçe kendime gelemem zor mekteplim Sensiz uyanışımın bilmem kaçıncı sabahında yine tuhafım,tuhaflığım sensizliğimden Ve sana olan özlemimdendir mekteplim Unutmuş gibi yapıyor ve kendimi oyalıyorum bir şeylerle,normal yaşıyormuş gibi Görünmeyi de beceriyorum artık mekteplim Yeni bir mevsimin gelişi bile değiştirmiyorsa hiçbir şeyi,daha ne demeli ve Bilmem nasıl anlatmalı mekteplim Bir gül sevmenin de olduğunu anlamazsın elbet canın yanmadan,ve ben Dikenleri avuçladım ve acını hissettim,sevgini yaşadım mekteplim Bazı zamanlar bir bakışını nasıl özlerim bir bilsen,ya o ellerinin sıcaklığını İçime düşen kor gibi buzlarını erittiği bu kalbime Seni nasılda seviyor muşum meğer mekteplim MURTAZA EKİCİ	SENİ SEVDİĞİMİ UNUTMA Kara gözlerine baktığım zaman dolaşırım yıldızların içinde Rüyalarım yine senle doluydu her an ayrı yerde ayrı biçimde Anlarım gözünden,bakışlarından bahsederdi bana duygularından Tutunca ellerini yanardı özüm,senden başkasını görmezdi gözüm Dinlerdim gecelerde duygularımı,Allah’a açardım avuçlarımı  Senli gecelere kavuşmak için ederdim her zaman dualarımı Ya gelsen diyordum karanlıkların içinden gün gibi Alsam seni kollarıma,sarsam koklasam gül gibi Avunuyorum hayallerimle gem vuruyorum duygularıma Karların arasında bulduğum kardelen çiçeğimden ayrıyım Kalbim sende tutsakken düşüncelerimin özgürlüğü anlamsız Yaşadım dediğim günlerin yok olduğunu anladım bir anda Uçuyordu değer verdiğim ne varsa bir bir elimden Ben ne yaparım ya sende gidersen bu diyardan Vurmaz mıyım kendimi dağlara salmaz mıyım boşluğa Bitirmez miyim bu ömrü bırakır mıyım kendi haline Bırakma beni kara gözlüm dostlar içinde el gibi Beni götürmezsen bile al götür hayallerimi Ve hiçbir zaman unutma seni sevdiğimi MURTAZA EKİCİ
HEP SANA DOĞRU Yürümekle bitse hiç durur muyum Koşarım elbette hep sana doğru İçimde dertleri durdurur muyum Açarım elbette hep sana doğru Durdurmuyor beni içimdekiler Bitmek istiyor bu sabır denen şey Bendini yıkıyor gönlümdeki sel Coşmak istiyorum hep sana doğru Hasret duvarını kaldırmak için Kanayan yarayı dindirmek için Kokunu içime sindirmek için Esmek istiyorum hep sana doğru Ekici’nin gülsüz bahar ayından Sevgisiz yeşeren harap bağından Gönlümün perişan bu otağından Göçmek istiyorum hep sana doğru MURTAZA EKİCİ	AKŞAMLAR Düşüncem katmerli moralim bozuk Dünden daha beter haldeyim şimdi Gayesiz biçimde geçiyor günler Uykusuz geceler yalan akşamlar Bana destektiniz çok zor günlerde Yoksa sizde kaldınız mı dünlerde Nerede kaldınız gözüm yollarda Onu bana alıp gelen akşamlar Ne hayallerime ortak oldunuz Sessiz saatlerde sırdaşımdınız Bir teselli diye sarıldım sana Uykuları benden çalan akşamlar Sevdiğimi sana emanet ettim Senin hepsindeydim sana tutsaktım Ben yine yalnızdım sen ise yoktun Gündüzleri hiçe sayan akşamlar Şunu bil akşamın tek şahidisin Ben sende kiracı sen sahibimsin Hayaller bir yana rüyalarımsın Ondan tek hatıra kalan akşamlar MURTAZA EKİCİ
SEN BENDE BEN SENDE BİR ÖMÜR Eğer sevmeseydik söyler miydik hiç Sen bende ben sende bir ömür diye Günlerce hayaller kurar mıydık hiç Sen bende ben sende bir ömür diye Bir gün bile bize aylar gibiydi Küçücük engeller dağlar gibiydi Gözler güler kalpler ağlar gibiydi Sen bende ben sende bir ömür diye Bir hayli olmazlık bir sürü engel Öyle bir çıkmaz ki beter mi beter Tutundum aşkımın son yaprağına Sen bende ben sende bir ömür diye Seni doyasıya sarmazsam eğer Yaşamak nafile ölmeye değer Sen yok isen bile hatıran sözler Sen bende ben sende bir ömür diye Kara gözlüm seni nasıl özledim Karanlıkta ışığım güneşte ki gölgemdin Her şey bir tarafa ben seni sevdim Sen bende ben sende bir ömür diye MURTAZA EKİCİ	SEVDİM Bir yâr için diyâr diyâr gezilen Kaderimdir bu alnıma yazılan Bir renk olup bulutlardan süzülen Ben güneşte yalnız kızılı sevdim Gülünce gözünün içi gülerdi Hayatı bir başka,  başka severdi Her şeyin dünyama bir anlam verdi Yüzüne yansıyan hüzünü sevdim Sabırı sevdanın özünde gördüm Doğruyu sevginin izinde gördüm Bilseydin seninle ne hayal kurdum Dostane bakışlı gözünü sevdim MURTAZA EKİCİ
AKLIMDAKİ SÖZ Bu gece hayatı bir daha süzdüm Gözümün önünde gözlerin kaldı Topladım her şeyi, böldüm, çıkardım, Yalnızca aklımda sözlerin kaldı. Sevmeyi hayatın kırkında buldum Kendimi feleğin çarkında buldum Saatler geçtikçe söndü umudum Yalnızca aklımda sözlerin kaldı. Bir günü analiz ettim gözümde Her şey değişmişti gülen yüzümde Sevgiye kapalı alın yazımda Yalnızca aklımda sözlerin kaldı. Seni buldum desem yiter görürüm Hayatımı dünden beter görürüm Sönmüş bir alevi tüter görürüm Yalnızca aklımda sözlerin kaldı. Bükülmesin boynun, solmasın yüzün İstemem bir daha yanmasın özün Selvi gibi boyun ve kara gözün Yalnızca aklımda sözlerin kaldı.	ÜMİTLERİ İPE DİZDİM Sen dağda ceylanı dost edinmiştin Ben yürek yaralı gezdiğim zaman Anlatamam seni çok özlemiştim Ümitleri ipe dizdiğim zaman. Suya yazdım buz kapladı üstünü Hiçe saydım bana olan kastını Nasıl da özledim ben can dostunu Yüreğim elimde gezdiğim zaman. Gözüyün içinde bir göz olsaydım Kalbinde kendime bir yer bulsaydım Seni nasıl sevdim bir anlasaydın Adına şiirler yazdığım zaman. Sineme ok saldı sevdiğim kaşlar Maziye karıştı hayaller düşler Islandı kirpikler, döküldü yaşlar Murtaza’da yara azdığı zaman
GÖNÜL Dolmadı mı çilem yetmez mi daha Yolculuk görünür akşam, sabaha Eğer böyle varır isen ALLAH’a Korkarım sıratı zor geçen gönül. Eğer cahil isen düşersen gafa El görsün diyerek dizilsen safa Boş yere uğraşıp yarsan da kafa Korkarım sıratı zor geçen gönül. Gördüğün rüyayı hayıra yorsan Kötüyü unutup iyiyi görsen Murtaza kendini toprağa sarsan Korkarım sıratı zor geçen gönül. MURTAZA EKİCİ	BANA MI KÜSTÜN Hani çağlayandın sevgi dağında Sular mı kurudu, buza mı kestin Birlikte akardık hayat yolunda Ayırdın yolları bana mı küstün? Sabahı birlikte sabah ederdik Gel denilen yere birlikte geldik Hüzün beraberdi, birlikte güldük Güzeller güzeli bana mı küstün? Doğruyu yanlışta arama derdin Bazen hüzünlenir, bazen gülerdin Sen istesen dağı bile delerdin Söyle ey sevgili bana mı küstün? Söylemezsem eğer sözüm yanacak Dillerim yanacak, özüm yanacak Senden başka dal bulamaz konacak Güllere mi yoksa bana mı küstün? Hep yalan eyleyen ne varsa senden Anıları silip, süpürüp giden Bu günü ayırıp koparan dünden Zamana mı yoksa bana mı küstün? MURTAZA EKİCİ
YORULDUM Kimi zaman aştım tepeyi, düzü Bahardayken gördüm gelecek güzü Aradım ya bulmak zordu dost yüzü Ben yoruldum, yollar niye yorulmaz. Tanımazdım yağmur nedir, sis nedir Beslediğim duygu nedir, his nedir Bende yoktu, bilmezdim ki pes nedir Ben duruldum sular niye durulmaz. Bir sözüne çok güvendim derinden Kalbimi sen söküp aldın elimden Yaram sızılıyor her bir yerinden Ben kırıldım, dallar niye kırılmaz. Murtazayım, bu aşk seni bitirir Dalında meyveyi erken yetirir Sabır eyle belki bir gün getirir. Gerçek belli hayal niye sorulmaz. MURTAZA EKİCİ	KERKÜK’E ÖZLEM Bir zamanlar kızıl elma oldunuz Kalplerde sizdiniz, gören gözdünüz Size yâr olana yâren oldunuz Türklüğün kanayan yarası Kerkük. Bir rüya görseydik yarısı sizden Beraber ağlardık, yanardık özden Gönülden ıraksa ırakmış gözden Türklüğün özlemi, sevdası Kerkük. Sevda türküsünü birlikte çaldık Nice zaman gaflet uykuya daldık Biz hep birlikteydik, hep oradaydık Türklüğün hasreti, sılası Kerkük. Örf ve adetine hiç el değmemiş Namerdin zulmüne boyun eğmemiş Saydığı değerden ödün vermemiş Türklüğün gürleyen sedası  Kerkük. MURTAZA EKİCİ
BEN OLUYORUM Ben daha gönlümü açmam kimseye, Sonunda üzülen ben oluyorum. Herkes bir şeyleri alıp gidiyor Hasrette boğulan ben oluyorum. Zaman çabuk geçti alışamadım Serap gördüm suya ulaşamadım Seni Leyla bildim  kavuşamadım. Çöllere dağılan ben oluyorum. Hep seni aradım yol izlerinde Uykuyu yitirdim bu gözlerimde Yalnız kalpte değil her bir yerinde Kırılan, eğilen ben oluyorum. Gizledim gözümden akan yaşları Görmek istemedim senli düşleri Gitti, geri döndü göçmen kuşları Yerinde yığılan ben oluyorum. Hiç aramasan da sormasan beni Gözlerim unutmaz o gözlerini Yaşamaya kalksam her sözlerini Duyguda dövülen ben oluyorum. MURTAZA EKİCİ	DOST CEMALİ’YE Dost Cemali sana dost olabilsem Bağlansam sırt sırta bel denen yerde Eren dergâhında post olabilsem Buluşsam seninle gel denen yerde Güzelde seninle birlikte olsak Güller gibi açıp birlikte solsak Ummana dalıp da aşk ile dolsak Çağlasam seninle sel denen yerde Sevgi gönlümüzde sabırsa elde Şiir türkü olur mızrapta telde Bir söğüt yaprağı, belki de gülde Yeşersem seninle dal denen yerde Düşmezsin inşallah yokluğa derde Oyun bitse bile kapansa perde Bugünde olmadı belki ilerde Yürüsem seninle yol denen yerde. Gönül dostlarına açıktır özüm Dost Cemali gibi hep güler yüzüm Murtaza’yım artık bitiyor sözüm Şairi, şiiri bol denen yerde. MURTAZA EKİCİ
SABAHIM Her geceye dost diyerek sarıldım Uykularım kaçtı bense yoruldum Halimden habersiz yâre kırıldım Uyan ey seherim, sabahım uyan. Bir mateme salma garip gönlümü Bu uğurda tükettirme ömrümü Koklamadan soldurdular gülümü Uyan ey seherim, sabahım uyan Gözüm açık gider onu sarmadan Usanıp da bıkmam haber sormadan Gün doğmuş sayılmaz seni görmeden Uyan ey seherim, sabahım uyan MURTAZA EKİCİ	ŞEHİTLERİN ARDINDAN Bugün yine bir habere üzüldük Çaresizdik, ezildikçe ezildik Otuz dört can gökyüzünden süzüldük Şehidim, askerim ruhun şad olsun İçlerinde rütbeli var, er vardı Kalbimizde her birine yer vardı İçimizi sonsuz bir acı sardı Şehidim, askerim ruhun şad olsun Kimi sevgiliydi, yârdı, yârendi Bu insanlar acıları sarandı Onlar bizden, içimizden bir candı Şehidim, askerim ruhun şad olsun Uçak bir bahane yetmiş eceller Arkadan ağladık, sallandı eller Başınız sağ olsun bütün sevenler Şehidim, askerim ruhun şad olsun Terhisi elinde, yürekte hasret Niyet nereyeydi, ne oldu kısmet Bu ölüm güzeldi, mekanın Cennet Şehidim, askerim ruhun şad olsun Bir diyardan bir diyara giderdi Vatanı kendinden üstün severdi İşte bu uğurda canını verdi/ Şehidim, askerim ruhun şad olsun
SENİN OLSUN Gecede kayboldum, olmaz sabahım Göklere yükseldi feryadım, âhım Sana gönül vermek ise günahım Bendeki bu canı al senin olsun. İnat etti günler, geçmez seneler Sevgiyi yok ettik, aşktan ne haber Aynı gülü koklamazsak beraber Diken benim olsun, gül senin olsun. Kırdın artık kanadımı, kolumu Hep yokuşa sürdün benim yolumu Bir hasretle büyüttüğüm dalımı Salla sök yerinden, al senin olsun. Hep bahara dedik, bahar gelmedi Gayri dayanacak gücüm kalmadı Dolsun dedim ama asla dolmadı Kuruttun suları, göl senin olsun. Hesap bitti felek aldı öcünü Bu günü ararken yitirdim dünü Sineme basarak derdi, hüzünü Ben gitmeyi seçtim, kal senin olsun. MURTAZA EKİCİ	KOR GİBİ Doğru senden yana, hak senden yana Açlık bana düştü, tok senden yana Azlar benim oldu, çok senden yana Bu paylaşım bana zor gibi geldi. Yük hep bana düştü, hamalın oldum Sevgiyi tatmadan sevdalın oldum Yaşadım sanırken yok oluyordum Ayrılık sonradan kor gibi geldi Uzattım elimi boşluğa çıktı Ne ümitler vardı hepsini yıktı Sanki bir hasretti içime çöktü Bu dünya başıma dar gibi geldi. MURTAZA EKİCİ
BULDUĞUM ZAMAN Hani diyordum ki olsak birlikte Yürüsek kırlarda elin elimde Bir çiçek bahçesi sanki yanımda Özünü özümde bulduğum zaman Sensiz bu dünyanın tadı olur mu Yaşam devam eder yoksa ölür mü Hiçbir şey aklıma gelmez bir türlü Dizini dizimde bulduğum zaman Bilesin ki sensiz hayli beterim Canım diyemezsem sana ne derim Sonu yok hülyaya dalar giderim Gözünü gözümde bulduğum zaman Aşk ateşi armış her bir yerimi Taşıyamaz oldum bu bedenimi Soğuklar üşütmez benim tenimi Yazını yazımda bulduğum zaman Murtaza bu yana öldürmez seni İstesen veririm bu tatlı canı Küllenip gidiyor yürek yangını Sözünü sözümde bulduğum zaman MURTAZA EKİCİ	GÖRDÜM Dün gece aklıma yine sen düştün Seyrettim lambalar yanıyor gördüm Saatler geçtikçe soldu ümitler Hayalleri bir bir donuyor gördüm Oturdum masaya kaldım yerimde Çizgiler oluştu bak yüzlerimde Sana gelmek için her seferinde Yoluma engeller doluyor gördüm Suların çağlayıp aktığı zaman Burnumda özlemin koktuğu zaman Bu gözlerim sana baktığı zaman Ta özünden yaşlar geliyor gördüm Murtaza dünyada her şeyden geçti Yaşama gönlünden bir ömür biçti Aşkın şerbetinden bir yudum içti Dünyayı tersine dönüyor gördüm MURTAZA EKİCİ
BABAMA Küçükken başımı hiç okşamadın, Yıllarca saygıdan söz ettin baba. Senden büyüklerden niye utandın, Sevgiyi gönlünde hapsettin baba. Töreler gereği kucak görmedim Sevgi vardı ama bana vermedin Bir gün olsun seni güler görmedim Duyguyu gönlünde hapsettin baba. Öpülesi elin şimdi çok uzak Telefon mu etsek, mektup mu yazak Kime ne söyleyip, kimlere kızak Hayatı gönlünde hapsettin baba. Yıllar sonra can özünden bağlandık Hep geçmişe yandık, düne ağladık Varlığın yetermiş çok geç anladık Gurbeti gönlünde hapsettin baba. Baba bizler seni çok sevdik özden Sensiz zevk alınmaz bahardan, yazdan Sen bizi korudun kıştan, ayazdan, Baharı gönlünde hapsettin baba.             Baba emeğin çok, helâl et hakkın             Dünyaya uzaksın Allah’a yakın             Bizler yolundayız, üzülme sakın             Sen, seni gönlünde hapsettin baba. Baba bütün kışın bahara dönsün Bundan sonra yüzün daima gülsün Gurbetlik yok olsun tılsım bozulsun Hazanı gönlünde hapsettin baba.             Murtaza ola ki düşerse dara             Dili seni söyler akşam, sabaha             Senle ümit ektim gelen bahara             Yaşamı gönlünde hapsettin baba. “Tüm Babaların Babalar Günü Kutlu Olsun” MURTAZA EKİCİ	KÖREBE Hani körebecilik oynardık ya küçükken, Görmek yok, sadece hissedeceksin kalbinle, İşte buldum diyeceksin. Buldum dediğin şeyin ne olduğunu bilmeden. Aç gözlerini körebe, aç da gör. Neyi bulduğunu, ne ümitlerle nelere sarıldığını. Görmesemiydin keşke, gözlerin kapalı gönül hasretiyle Devam etseydin daha günlerce aramaya. Bitecek bu oyun gözlerini açtığında, Ve tekrar kapatmak zor olacak gözlerini. Bir daha inanmayacaksın hayallere, İçinde beslediğin ümitleri yok edeceksin kendi ellerinle. İstersen bir daha dene şansını Son bir ümitle bir daha ara dört bir yanını. Yada razı ol kısmetine, Aç gözlerini körebe, açta gör neyi bulduğunu. MURTAZA EKİCİ
YOK OLAN BİR GÜN Bugün de gece uykusuna hiç dokunmadan Emanet ettim gündüze.Bugünü de yok saymaya hazırdım çoktan. Kısmetime nereden çıkmışsa bir yol çıkmıştı, Gidecek belki de dönmeyecek. Ve yine sensiz gidiyorum bu yolculuğa. Hep yanımda hayal ettiğim seni yine alamamıştım yanıma. Kimine umutların başlangıcı, kimine hayatın Sonu olan Niğde yollarındayım. Yağmur damlaları cama vurmakta hiç de geç kalmamıştı. Yol devam ediyor, yağmur da devam ediyordu. Bir tek geride kalan sendin, benden uzak ama Sevgisi benimle olan. Ey Allah’ım her şeyler oluyordu burada, önce Başlayan yağmur, sonra arkadan gelen kar. Ama benim keşke diye düşündüğüm şeylerin Olmaması için ne var. Ve olmadı işte beklediğim, ben hala hayattayım. Elbette sevgimde hayatta söküp atamadığım. Onunla olamadığım ama yalnızda bırakamadığım. Hayret yol bitti, sevgi büyüdü Ben halâ yaşıyorum.	ÖKSÜZ GECELER Bir sayfayı daha yırttım takvim yapraklarından. Bugünü de dünden saymaya başladım artık. Dalgalar üzerinde sallanarak yolcusunu bekleyen, Bir gemi gibi bekledim seni. Ama hiçbir zaman yolcusu olmadım bindiğin geminin. Hep payıma arkandan el sallamak düştü nedense. Amaçsızca çığlık atarak suya dalan martı gibi, Ben dalmadıysam bile hayallerim çoktan dalmıştı suya. Çoktan yola koyulmuştu ümit gemisi beni almadan. Kulağımda kalan bir siren sesi, Ve ardından bakan buğulu gözler. Kaybolan ümitler, kararan dünya ve hıçkırıklar. İşte yine yalnızlık ve yine öksüz geceler. Bugünü de dünden saymaya başladım artık. Bir farkı kalmadı diğer günlerden. MURTAZA EKİCİ
YEŞİL ADA Açınca her şeyi güzel oluyor Her tarafı yeşil, yeşilsin ada Nice anıları içine gömdün Ne kadar çok şeye şahitsin ada             Hasretlik denirse alası sende             Çoklarına yolun beklettin ada             Belki bazısını bastın bağrına             Sende sevilmeye hasrettin ada Her şeyin ne kadar güzel olsa da Çok uzaktasın ve gurbetsin ada Hatırına bir şey gelmesin sakın Sadece vatanı özledim ada Seni tanımayan ne bilsin seni Kaderine küsmüş bir adasın sen Belki de yolunu yeni çizdiler Türklüğün simgesi sen Türksün ada Murtazayım seni çok sevdim özden İnan sana asker geldim bu yüzden Kaderde birliğiz dönmeyiz sözden Geleceğin güzel mutlu olsun ada “Bu bir askerlik anısıdır.” KAYSERİ’YE Sen güzel kentisin Anadolu’nun Her köşesi bir kültürle dolusun Sevginin insana giden yolusun Sana uğramadan güneş batarı mı? Erciyes’in içten bir göz kırpışı Sevdadır kuşların kanat çırpışı Eridikçe kar suyunun akışı Kar içinde kardelenler biter mi? Halısında nakış nakış işlenen Birlikte olmaktır senle düşlenen Gün geçtikçe bir gün daha yaşlanan Yaylalarda yine duman tüter mi Hala bozulmamış bir çok yapısı Açıktır insana gönül kapısı Sevecendir Kayseri’nin hepisi Özelliğin saymak ile biter mi Bir salkım koparsam Talas bağından Kayseri”ye baksam Ali dağından Tekir yaylasının soğuk suyundan İçmek için bilmem ömür yeter mi MURTAZA EKİCİ