KELEBEK

	I yorgun bir kelebek düşünde sevi kısacık ömürde yaşam ötesi yaşam çığlıklarımız. ve karanlık bulutlu bir gece. rüyasında renkleri ne kadar yeşil ve gülleri nasıl kan kırmızıdır bir kelebeğin zor olan sevmek değil, gülümseyebilmek. göz bebeklerinde bir aşkı tutup tutkulu mu, tutuklu mu bilmeden yaşayabilmek. gözlerim sıradan bir kelebek rengi tüm servetim kanatlarım siyah, beyaz bir dünya bilmediğim değil, unutmak istediğim. her sorunun bir üçüncü cevabı yoksa yaşadığımız yaşam değil işkence üç tek'dir cevaplar içinde ve sen bir tek bense bir hiç imkansız ötesi ısrarlar direnmek gerek kadere ne yazık ki gücümüz boyuneğmiş bir dal direncinde. düşlerim, düşlerinin eşi mi yüreğin, yüreğimin kardeşi mi ya sen sevdiğim sen ne kadar benimsin yüreğin söyleyebilsin. ilk ışıklarında doğan güneşin prematüre bir bebek çığlığında güven katili bir korku neyin çilesi çektiğimiz sevi güveni yaşatır, güvense seviyi besler içimizde. bir kelebek kelebeği sever, bülbülün şarkısı bülbüle sanma güller yetim kalır, gülün sevdası da güle. perdeliyorum öyle mi, yüzümü ellerimle aynada sevdiğim hayalin, gözlerimin içine bir bak görmüyorsan, ne diyebilirim. bir sarmaşık ısrarıyla tutunmak hayata. ve yazık etmemek bir kelebek ömrünü kaç gün yaşadık ki ve kaç gün var, elde daha yanlış sevdaların değil yanlış zamanların faturası gözyaşları, korkular, güvenmelisin güvenebilmeli yüreğim. hiçbir sorunun cevabından korkmaz sevgiye sevdalı bir yürek yarınları mı tükettik de şimdi dünün hüzünleri Olmasın Olmalısın Neden? kanatlarını delice çırpan bir kelebeğin yarını yoktur ve bir kelebek düşünde ancak bir kelebekle mutludur. gökyüzü ve gökgürültüsü yeryüzünde deprem diren haydi, yıkılmamalıyız. ıslandık iliklerimize dek bu yağmurun adı gözyaşı sevdiğim tut ellerimden bastığım toprak kaymasın Rüya da olsa yaşamak güzeldir bir şiiri ya sen Sen söyle var mısın.		II denizkızı deniz adamı yer mi denizkızı ipeği düşün ve ipeksiliğini teninin kaç ipek böceği ömrü var kozamızda . dokun hayata bir ucundan yar oldugunu bileceksin varlığını sevinin ve sevgilinin yaşamıyorsan yazamıyorsun . Avcı, nasıl bir merak bu bir günlük ömrü çokmu gördün sen sevdin mi hiç avcı ağlamak nedir bilirmisin yüreğine kanar bir kelebeğin içi damarlarında kanın kurudu mu avcı Canı, cananı bilirmisin . zor ve dar zamanları ömrün koşma peşimden iki kanat çırpınışı daha gün batımında bekle söz ölmeye gelirim birkez daha . yada yaşamaya belki bir denizülkede bir dolunay öyküsünü kara adamlarının beyaz öykülerinde birleşşin elllerin kenetlendik kelepçelerle bir ucundan sen tut sevinin bir ucum bahardalı . bir uçdan bir uca serap çöller vahaya döndü önce sonra bir barajın yüksekliğinden suya kavuştu toprak zelzele... ve yeşil bir rüya, yeşil çiçek dalında yeşil yaprak . bandırmadan tren gelir oysa benim feribota biner gözlerim bir farenin kuyrugunda biter egeliliğim ben marmaralıyım marmara, sevgilim ve kürek mahkumuyum, forsa! çek kürekleri. . yanık buğday kokusu yere düşen bi damla kan gözyaşından kurumuş gözler bana sevdaları ver artık ağlamak istemiyor ellerim ellerim yanıyor şimdi. . her gece özlemin ışığı camımda ellerimde bir düş hayat bulur kalem gözyaşımla ıslak dudaklarından gelen bir rüzgar kelimelerin sihri can yakar tesadüflerin kucağında büyüyüp yanmışım yanacağım kadar . beni de getirecek seni getiren yollar bana pusulamda bir dişi kuşun bir dişi kemirir beynimi uç hadi beynimi de al yüreğim zaten gitti gideceği yere kadar . köleliğini seviyorum ellerimin o eller ki seni yazar o eller ki seni dizer o eller ki seni çizer seni sevdiğim gibi ellerimi de seviyorum . bitmedi ömrün, hey kelebek! hadi yaz..

	III bir yudum çayda iki damla can bir kaşığa sarılıp birlikte döndükçe sarhoş su damlası dudaklarda yarım şeker tadı muhabbet kusu deliliğinde anlamsız şarkılar sen sevdalı bir gecede getir bana seni . mola verdin mi pınarbaşlarında sıcak yaz günü terlerini ve çoşkulu akan bir pınarın sesinde yıkadın mı ellerini gölgesinde güzel ağaçların önce serinliği ateşi tatmış elleri hisseder insanın içersin bir yudumda kana kana dinmeyen bir pınardır, sevin . bir düş ülkesinin mecnun masalı bu yorgun, soluk soluğa gözlerinde ateşe bakar birde geride kalan yollara değerdi yaşamaya ömür boyu eteklerinden kopup geliyor herşey nice dağların tepesinde rüzgar. . sevi perisini buldu yorgun bir kelebek düşü hep bildiğin, aramadığın doğduğun dünden beri içimde özgür ve güçlü kanatlı rüyalarda vardın inanmadığım ülkelerin keşfedilmemiş prensesi . uyku esir alır yorgunluğa eziliriz hakediyorsun sevda dalı ikincil bir yaşam sunsun yeniden gelseydim derler ben de geldim şansımla yoksa boşa ararsın . mutluluk ağacımda sevinç çiçeğimdin aldın, verdin ve beni yendin paylaştığın sevi sardı yüreğimin yüreğinde evi vardı . iki şımarık çiçek dileğinde ifadeler ellerini serbest bırak zorlama sakın hiçbirşeye ne ürk nede beklenti say yazmayı sevdiğim kadar kalbine yaslanıp dinlemeli . bana sen canı anlat kuş kalbinin sevincini kıpırtıları ve sarsıntıları ürkmeden, beklentisiz bilerek özgür ve rahat . esaretiyle mutlanma çabası ellerin içeriği içten hisleri iletmekten ötesi kelimelerin kıpırtılar bir seviyi anlatır ya daha saçlarından sözetmemişssem gözlerinden bile . yürek ürkütmez ki bu bir sevi paylaşımı bizim kelimelerimiz söylemekten ürke ürke mapus' larda tükettiğimiz çizgisini bilir dilimiz öyleyse korkma söylemeliyiz . sen temiz bir bahar havası ve sırtımı yasladığım söğüt ağacı öyle sızıları var ki bedenimin varlığın yenerken hoyrat ve zalim . kader, keder istenmeyen misafirler yetiştirip büyüttüler bizi hüznün kollarında onlar gitsin duyarsız sevgisiz insanlara seviyi öğretsin...		IV İnatçı bir dolunay ısrarıyla sabah kapında sevi. kanarya sesi böler uykularımı ölüm vakti geldi mi çiçeklerin kırma dallarımı güpegündüz . O "ölü bir ozan" bazan bazan susuz bir balık bir dev adamın minik yorganlarda üşür parmakuçları ört üstüme yıldızları şiirannem. . kapında ısrarlı zil sesi değişimin vakti geldi. vazonda su, güller ve hanımelleri koparma derken bile kokusunu bildiğin çiçeklerin kökleri içimden kopar gelir bir yetim bahçedendir sevincin. bilmeyecek misin? . her su veren ele açmayan narin çiçek kara gecelerin kör kelebeği ellerimde gözlerim hey! ümit ışığım gel desem gelmeyecek misin? . gel dendiğin yer beklediğin durak kal dendiğin yer yakınlar içinde ırak güpegündüz düşlerinde varolmanın bayramı . Kutlu olsun! "varlığım varlığına armağan."

	V bilinmezlik içinde gizli ve anlamlıdır sevi kimine kolaydır öldürmek elleri üşüyen bir devi tabutlarınıza sığmaz oysa yüreği ve gözleri mezarlık kapısında bir adam bekler kendi cesedinin gömülmesini ruhunu almak için kömür karası avuçlarına . trenler geçer şairlerin içinden kimisi ezer geçer kimisinin istasyonda bekler yüreği oysa benim istasyonsuz duraklarda raylara zincirli esir tren vagonları içinde geçti çocuklugum gelmedin ve ben gidemedim. . siyahı seviyorum karanlık insanların gündüz yüreklerinden siyah bir geceye sıgınırım ve yıldızlı bir yorgan örter üstümüze o zaman zaman . tersine bir dünya ışık kölesi pervanenin yaşaması için sevgilinin yanma mesafesince uzak durmalı yüreğin. ve her gelen dost giden bir sevgilidir. dost ölümleri seçer yüreğim ipeği sunmak için insana kozalarda can verir binlerce kelebek düşü . sen hayal geminin tek, ilk ve son yolcusu ben ayakları yok elleriyle yürüyebilen adam. yüzümde tebessüm birgün yine ıraklar yakın olmalı şimdi gidiyorum sende gel.		VI Kelebek Düşünde sevi her sevinç biraz öyledir.. yine de, güçlü elleri olmalı adamın toprağa dokunduğunda sarsılmalı yeryüzü ve güçlü kolları sardığında bir kadını . güçlü gözleri olmalı baktı mı delip geçmeli mıhlamalı sevdalara en önemlisi güçlü bir yüreği. ya bu beceriksiz ve ifadesiz adam bu kör karanlığa kanat çırpan bu aptal kelebek... . gel yorgun savaşcı bir dost yüreğe yaslan. kavgacı bir fidan kök salıyor toprakta derine giderken her kök sarsılır yer sarsılır gök üşür elleri cebinde insanın. ve söyle hangi can gülen bir yüzün ardında saklı hüznü de görebilir . pencereme geldiğinden beri sarıldığım bir dalsın yürek yangınlarında elimden tutan bazan küskün bir çiçek "dost bir liman" bazan sevgili kimi zaman ve bazen şiirannem başımı omzuna yasladığım ben bana ben diye sahip bir canı sevdim . hani misafirliğim vardı yüreğine yakın bir yerde nerelerde geziyoruz ve tende taze bahar kokusu mu bu ne? . yüreklerin teslim olma anı yakalayamadığım bir ilk öyküsü yeniden yazmalı ürkek ellerimin şiirini gözlerinde tutuklu başlamış ve ezberlenmiş bir yağmur türküsünü . anlatmakla bitmeyen sen'i sana karanlık odalarda yalnız değiliz ben sahip çıksamda bu bizim şiirimiz ellerin ellerim olsun diye hep içimde yaşattım seni . derim ki yüreğime yaslan dirensin kalplerimiz bir dalda iki yaprak gibi düşlemek ve bir sarmaşık gibitutunmak kanatlarını haketmiş sevi kuşlarımız uçsunlar özgür ve yine güvenle gelsinler gönül kafeslerine adını yüreğimde duy ve huzurla yanımda uyu... . sarıl bir dala tutunur gibi sarıl bir seviyi içinde hissedip sarıl iki yarım elmanın sevdası sarıl kavuşmalar gördüğüm anlardır ve düşünü kurdugum dünyada seninleyim bir ömür boyu.

	VII ellerim üzülme dokunamam diye hangi gülü gördün dikensiz dikenli güller asla çirkin olmaz ki Roza. böyle daha da güzelsin. . ve ayın karanlık yüzünde çirkin bir adam gölgesi sevinin masumiyetine özlemin hoyratlığı katık olmuş kara gölgeler sarar düşleri sorma, ellerim niye yanar. . dikta yüreğim şiire hapseder kendini ve sevgili şiirle mahkum susma vakti geldimi bir ozanın bir güvercin vururlar şehirde bir hırçınkız ağlar geceleri gün ışığını görmeden gözlerim. . ellerim kan revan düşler devam ediyor dudaklarda gözden inen bir damla acı tuz tadı senden gelen rüzgarlara bıraktım kanatlarımı ölümüne direnmeyeceğim ve düşler senin için saklı penceremde. . geleceğinin düşü, gitmelerin hüznünü silsin...		IX hiç hiç olmak nedir düşündün mü hiç hatırlanmamak hiçe gitmek hiç kimseyle ve alışmak yokluğuna sana rağmen seni sevmek ben içimde yaşarım yaşatırım bunu sona rağmen yine yeni bir dilek dilekağacında asılı delikanlı yüreğim korkuyorum karanlığa koşmaktan düşersem ki acıdan değil ayağa kalkamam diye. oysa yürümeliyim koşmalısın sevdiğim birgün bıkacaklar kalemimden, ve asacaklar bileklerimden..

	X günaydın günle gelen güneşle gitmeyen bahar. günaydın çiçeklerin nazlısı ve küskünü kaderimin acı olsada gitmelerin kelebek düşleriyle yine gel sensizliği tüketmeyi isterim avuçlarımda ve dudakların sonsuzluğu verir bir hayat ışığı ellerinden kulaklarımda Ay hikayeleri en içimdeki ürkek çocuk dalgalarından korkup uyumaya gidiyor düşlerime savaşamaz ki yüreği sevgiden öteyi bilmez kumrular ellerim uslu bi çocuksun sen hiç olmadığın kadar. sen günebakan ben yere düş gezgini bir yürek alnımda dudakların düşlerimden korkuyormusun yada gerçeklerimden gel tut ellerimden ne servetinde gözüm dünyanın ne koparılmış bir çiçek düşümde eridim tükendim de bir yürek bekliyorum gözlerine giden yolculuklarda.		XI rüzgar çağıracak seni ve dağlara çıkacaksın doruklarda haykıracaksın sevgiyi kalemin yazacak ve gözleri okuyacak sadece sonra o gözlerde tükenene dek kalacaksın bir seher vakti.. kasabamı kuşbakısı görebildiğim bir tepede rüzgarla gelen serinliğe verdim yüzümü senmiydin... ateşi tutabilirmisin. kaçar mı ki tutasın kanatları mı var -evet sevda kanatlıdır. direnemediğim bir cansın sevdam ateştir ellerin hayatımı ellerine bıraktım sana direnmiyorum artık güneş çiçeği güneşten mi gelir güneş kollarını açtığında kendini mi farkeder ve yakmakdan mı korkar ki bir adım geridedir en zor aşk belki de güneşinki saramaz sevdiğini... kelimenin yolculuğunda bu yürek beni bırakmaz ki ne dokundurur güzelliğine nede can verir ellerime eller mi onlar sadece elçi aç ellerini. adın adımdır bir nefesi paylaşmak ne demek paylaşmakdan öte bir elmanın yarısını düşlemek sevda çarşıda pazarda satılsaydı. bütün bütün. bir med cezir daha ve kendi içimde bitirdim dalgaları bu kez güneşi görmek güzel ya serinliği gölgenizin deli gönlümün deli kızı ah buz dağlarını eriten kardelen ben seni sordumdu can çiçeği kelebeğin rüyasına renk katmalısın yağmurlu günlerde gökkuşağından.

	XII dalgalar alır kollarına ve götürür derinlere yüzme bilmediğimi bile bile ben yine de bırakırım kendimi denize ya bir deniz kızı tutar ellerimden ya ölürüm gece kollarında sevmem denizi sevmem aslında kanatlarım olmalı benim çıplak ayaklarım değmeden suya göğsüne ulaşabilmeliyim su beni boğar dalgalar ürkütür insanlar ah insanlar mangal yürek sevdalar yürek işidir sanat bazen fırçada hayat bulur bazen kalem elimde denizin tutmasına benzemez toprağın tutması insanı ve sarması bir bulutun geceyi kolay değildir sanat emek ister acı da tuzu biberi yasak sevdam "boyalı kuşum" neden resimde kan kırmızı alev mi dudakların ateş mi yüreğim yangın kızıllığı mı güneşin fırçayı tuale yüreğinden ayrı mı vurursun makyajı bozulmuş monalisam ağlayan denizkızım söz sana denizi getireceğim. ilmek ilmek dantel dantel ince oya boydanboya doyasıya beni boya...		XIII bitince karanlıklar bir seher vakti gelip de al koynuna sinende sakla beni geceye dek yaşat ellerinde ve gece usulca ağladığım yastıklarda bırak gözyaşlarımı bir martının kanatsız yaşaması yada kelebeğin ölmesi kozada ipek yorganlarda sen uyu diye ben bir deniz büyüttüm yangınlarda su yanar derler ve yanar usum delikankızım gülenyüzüm gel artık sensiz kaç gecenin sabahında hayal meyal bir halde uyanmak hüznü kardeş bildiğin yüreğinde sevinci de özkardeş kılmak -öyleyse sevmeli be kardeşim gözlerinde pırıltısı geleceğin bir hayalin yansıması aynamda yüreklerde çırpınan umut kuşu hayat ipte yaşamaksa cambaz ustalığıyla özgürlüğün elinde meşalen ve dengede durma sanatı yaşam sevmekse kaçınılmaz azığı canların canlar canım mısın sevda. gecedüşüm umutkuşum seni bulmuşum delikankızım gülenyüzüm gel artık.

	XIV birlikte koşmak da güzeldir birlikte konuşmak da dinlemenin büyüsü dinginliği de getirir ve suyun berraklığını akıcılığını ellerimizin şimdi gönüller kanat çırpar -hey ufukta yolculuk mu var. nasıl bir hayal gibi geldiysen bir gerçek gibi kal öylesine dağlara birlikte tırmanırız belki serin vadilerde konaklarız deli mavilerde, tende tuz tadı bir pınarbaşı serinliğini düşlemek yaz sıcağında ve ıslanmak yağmurda delicesine güçlü rüyalar ülkesine hoşgeldin. kalbimden geçeni bilirmisin. bilir mişsin karşındaki yüreği kocaman kendi küçücük bir çocuk halimi ürkekliğime ver vefasızlığıma değil. ve bana seni anlat anlat ki kendimle kalmayayım sensiz elim tutmaz gözüm görmez mademki elin elimde seni bırakmam yagmur fırtına boran gelmişssen gidemezsin. ve ebruli sevdaları gönlümün sevilen özlenen kokusu ötelerden gelen yaz çiçeği sevilelim sen üzülme...		XV yaslanırsın göğsüne ulu bir çınarın ve uyursun belki. gözlerini sımsıkı kapatıp olmasın sabah dersin körebe ürkekliğiyle ellerin bulur sevdayı bırakmak istemezsin sımsıkı sarılırsın ışığa ışık beyazdır ve bir beyaz yedirenktir en az bilirim dersem inan kendi içimden önce yangınları bilirim sebepsiz alev alev gelen mısraları okurken yanar ellerim dokunduğum taşlar değil uzak dedikleri diyarlarda öyle yakın bildiğim sen sahi neredeydin yaz sarhoşluğunu gecenin yaz sarhoşluğunu ellerinin ve gözlerimin içine bak hayal mi hayal rüya mı rüya oysa gerçek kadar güzel. olmaz dediğim bilmediğim olsun. uyanmak istemem sabaha sürsün ömür boyu gece yıldızlı bir gecede ellerinle ver bana seni şahit tutarak hilali belki rüzgar soluklu yaşadım ama hep meltem di adın kasırgalar kopsada içimde fırtınayı duysada bir dost yüreği ben hiç bir dalı bilerek kırmadım.. bir kez daha gelsen pencereme gözlerini sorsam talihsiz gecem de yine gelmeyi denermisin yüreğime adımı sordun ya adın adımdır ve sonrası birkaç adım daha daha yürürsün yoları daha daha sevda daha delice koşarsın ufka ve bir kez daha söz vermeli mutluluğa hüzün nasıl gelirse de biz onu çevirmeliyiz sevince ellerimizle sevmeyi öğrettim kalbime önce beklentisiz ve kaygısız herşey olsa da yada hiçbirşeye de teslim ettim onu sonra rüzgarı bekledi yelkenlerim uzak denizleri yakın eder küçücük sandallar sevgi bir gemi yolcusu iki can ve ne varsa derya içre..

	XVI bir yaz gecesi rüyası güneş bizimle birlikte batıyor ellerimizde doğacak yeni güne gel ve ışığın dahasını iste yitik bir değerdir ve kolayca harcanan yoklar şehrinde zaman kelebekler ölmesin kozalarda sensiz sessiz çığlıklarla Tüm işgallerine kapattım yüreğimi sevdaların yokluğuna değil gülüm varlığına direneceğim ve bir ömür sürse bile sadece seni bekleyeceğim gecelerde severek sabahlanan bir candan gündüz neden ürker ellerim korkma sevdiceğim tüm güzel elbiseler senindir gün gelince dilediğince giyin. ne yarınım var nede henüzüm gün geçtikçe tükenen can kuşum sevdalara vurulmuşum. o defterlerden adını sildiğim bir tanımdır kötülük seni silmek ise ellerimle intihar havalansın diye yerküre bir pencere açtım geceme bir kelebek geldi bir iğne deliğinden yüreğimi bir sızı deldi seni içime sakladım şiire yazdım gelirsin diye ve okursun gözlerimden		XVII istemez mi yorgun yüreğim bir nehir kıyısı serinliğinde dinlenmeyi aya benzer güneşten ne yansıtıyorsa ve dünyandan nasıl görünüyorsa. hey sen karanlıklardan korkan ışığı yanında taşırmısın.. o yıldız değil ki yüreği "aya benzer" bir adam senmişsin aradığım.. yanıbasımdaki can selaltı dumanaltı şimdi kalbim ya ellerimi bana verin yada bırakın gideyim. sondan kurtuluş yok buralar buz kesiyor tendeki sıcaklık yüreğinden burdaki soğukluk ise buz tutmuş öfkemin eseri serapla kutsadım hatta. bense bir yalancı cenneti kendi elerimle kurup hergün yıkılışını seyretmekten bıkmadan yorulmadan ve sahte cennetlerde cehennemi yaşama pahasına bir oradan bir oraya vururum kendimi şimdi şiirle kavgasında gönlümün.

	XVIII burdayım ve ay bir adım ötede sevdanı karşıladım yollarda bir yolcuyu bekler gibi ne kadar güçlü olsa da bir balık hep ürkektir ve bir balığı oksamak bilirim kolay değil. beynimden dilime varana dek kelimeler kaç kapıyı aşmakta bilirmisin bazen duygular ağır gelir rüzgarla bir kalkışma bakarsın bir isyan kapı yok pencere yok darmadağın aşar gecer dalgalar geceyi ve dalgalarda seni bulursam gelirmisin kaçmak gerek yalnızlığa ve paylaşmak bir düşü olanca güzelliğiyle hayale ortak olmak yön vermek dilediğince hatta sevgiyi tanımlamak gerek bazen olabildiğince düşlemek umutsuzlukdan bir umut imkansızlıktan imkan doğar bitirme beni içinde yaşat bırak kanatların olsun kırmak mı istiyorlar kırsınlar kalplerin de kanatları yokmu gönül kuşunu görmeyen gözler nerden bilsin aydınlığı sevdan şiir tadındadır hep bir düşkadın bir hayalçiçeği şiirle yaşar şiirle büyür kelimelerin sihri değil duyguların gücü bu özlemdir söylenen türkü kelepçeli ellerimi özgür bırak sana köleliği getirecek olsa bile içimdeki devin yaşadığını gördüğümde tükenen bir ışıktan öte birşey değilim karanlık kaplıyor yokluğunda ve o karanlıga bir iğne deliğinden ışık sızıyor parçalanarak gökkuşağını hediye etmek için sana yedi parça olmaya razıyım da acı veriyor zamanla gözyaşı yağmurlarıyla gökkuşağının doğuşunda gün ışığından ayrılırken sancılıdır yedirenk Birkadının ellerine doğar çocukluğum ve bir kadının ellerinde büyür yine şiiri en iyi anneler bilir ve şairler de bir annedir hediye etmek için size bir bebeği sarsılır ve yaşarlar derinden...		XIX kelebekler öykülerde yer ettiler isterim ki kollarımda dinlenesin sıcaklıgı kadar insanın serinliği de gerekiyor sana dağların doruklarından serin rüzgarlar getirmeli avuçlarımda buzdağının sularını getireceğim yudumla. içimde ifadesini bulmamış çocukluğum sevdiklerime vererek büyüdüm almayı pek bilmeden ve bir gün şiiri keşfettim yada rüyanın resmini yapmayı ne kadar sevsem de seni bunu sana vermeyeceğim...

	XX O kadar kötü mü bu kelebek suçu nedir ki sevmekten öte nefret edeli gözyaşlarından o kadar çok zaman oldu ki sensiz ve sessiz gecelerde sesinle nefesinle olmak yada hüznünle aglamak var veya yokum ben şimdi istemekse senin elllerinde ne yapabilirim ki bundan öte gel dersen gelebildiğimce kal dersen kalabildiğimce ve git dersen direnmeden tüm silgiler melektir tıpkı kalemler gibi ve şimdi sen de sil günah defterlerinden beni.		XXI büyüyememiş yarım kalmış çocukluğum hep eksik kaldı bir yanım bir yanım hep yarım koşup terleyemedim sevip okşayamadım seni çok sevdim ama hiç söyleyemedim şimdiyse karlar kan kırmızı. sevdiceğim buz dağlarında deli dolanıp hasta olup kor alevler içinde doyasıya öksüremeden öleceğim oysa bilirsin istedim gecen ve gündüzün de pencerende hastaysan hasta olup nabzında nerde nasıl yer ettiğini anlıyorsun biliyorsun da işte derinliğin ve deliliğin sahibi herşeye rağmen yine de kalbinin bir köşesinde yaz günü yangını ateşinde nefesim serinliği getirsin her gördüğün kelebekte ölü bir ipekböceğini hatırla kozayı avuçlarında taşı ve götür gittiğin yerlere..

	XXII sevmek hiç ucuz olmadı.. hiç kolay söylenmedi gözyasını tadmadan şu iki kelime. "seni seviyorum" oysa sevmedi beni sonbaharı ömrümün sarstı kırdı durdu dallarımı resimlerde bile değil ki hayal adam ayışığım. şimdi ucunda ecel de olsa kır kalemini yazma artık hasretini.		XXIII kelebekler kaç gün yaşamalı minik kelebeğin dünyasında dalgaları büyük denizleri uçsuz bucaksız bir üçüncü cevabı hatırlatan umudu aradım dağ başlarında yerde bulamadığım göktedir diye. dur durduğun yerde deli gönül rüzgar kara yollara götürür ve bilmediğin uzak diyarlara yanlışlara sürükleme istersen ama gel dersen geleceğim duyup da inanamadığım.. hayallerinde "neyinim senin" kim daha bencil kim daha çirkin. bir damla seni almaya kalksan büsbütün yasaksın bana en büyük işkencecisiyim beynimin. sevenler ve sevilenler ikisi aynı iki kişi oldugunda güzel. olsa...

	XXIV yüreğinin dehlizlerinde kaybolan kör adam deli dalgalı bir yürek can çiçeği kendini niye hırpalar sorularsa sorunları çağırır. yollarımda güpegündüz kaybolursun zavallı bir çocuk ağlar yüreğimde garip korkularla dünyaya bakan uyku ile ecel arasında ne fark kaldı günlerdir bir omuzu düşlemeli ve gerçeği belki de gönlündeki çiçek gözyaşlarıyla beslenir ve kurur gider kimbilir. denizkızları denizden gelir saçlarındaki çiçeklerse içilesi sularla beslenir. başka hayale sarılıp kırıp atılacak ayna olma korkusu sevi dolu bir yüreğin son çırpınışları. yine de dahasını iste.		XXV renkler içinde ayrı bir renk acının ki o sen değilsin sen sen değilsin. kim kimdir bilmezsin bir sihrin gizine kapılıp da acı gerçeği hatırladığında ellerinde kan görürsün o renk acının rengidir. acı ise hiç olmayan kimliğin yorulası bir labirent yolculuğu sorgulayan işkence mavisi gözler bir bahar sabahı serinliğinde elele yürümeli yürek gidemediğinin farkında olsa bile benlesin içimde bir yerde vazgeçtim gitmelerden senden ve kendimden ve şimdi hüküm zamanı dalgaların ne şaşkınlık ne acı ne bir heyecan bir sis bulutuna gizlendim ışık gelince aydınlanacak güntutulması ne günegündüz görünmez adamı yenmek için çizgi romanları boyarsın sevdanın boyası ne renktir yeşil de aşk olur mu yoksa aşkın boyası mı olur deme gözlerin yeşilse aşk yeşildir. ve sorulmuş sorulara verilmemiş bir cevap yine -savaşmıyoruz sevgilim.

	XVI ben ne deli yaşarım sevdaları ölümüne... hiçbir duvar kelebeğin düşlerine engel olacak kadar güçlü değil. geldinse durma dokun ellerime...		XXVII geniş bir dünyaydı içiçe içiçe daireler çize çize genişledi dalgalar ve kırıldı geri döndü yine içiçe ellerim donarya yazarken kelimeleri süzmekten korkar oldum gülmekten esareti getirme bana ölçmeye kalksam seni içimde aklımın terazisinde tek ölçü -hiç kimse için ağlamadım ağlamak istemiyorum ki yerli malı bir aşk bizim sevdamızda gözyaşı bulunur nasılsa böyledir sıradan sevdalar sıradan ama eksiksiz ve biz böyle güzeliz tadımız tuzumuz ekşimiz ve hayatın kendisiyiz ama dünya eziyor bizi Ay'da yasamalıydık dünyaya gölgemiz düşmeden kolay mı sevdaları yasaklamak sevgiliden geçmeden bırak cennette kalsın elma..

	XXX yine binlerce kelebek can verir kozalarda ne olur pencerelerini açma açma bir daha . tükendim. . ve siz ipeği seyredersiniz, hiç dokunmadan...