YOL TURKULERİ

	YOL TÜRKÜLERİ Kısmetse dönerim dedim, Gittiğim; Seraplı saatleri, Yanık türküleri Olan yollardan Dağları aştım, memleketler gördüm, Yanık türkülü aşıkların Sazları çaldı, Sözleri sözdü. Geçtiğim yollardan, Nice benler, Nice sözler, Nice türküler Geçti, kim bilir? Uzakta pembe düşlerin Hülyası, Köylü kızın rüyası, Deniz kenarında, Kırmızı çatılı Beyaz boyalı Üç-beş katlı Yalılar vardı. Parsel parsel ayrılmıştı, Küçük bir koyda, Sanki sular sahipli Kıyılar yasaklıydı Bilecik il sınırı, Tabelanın ağıdı... İstanbul yetmiş kilometre, Umutların şehri... Katlar kat üstünde, Mahmut bey yalısı Harabe han sırtında. Parke parke yollar, Şu sokak çingenelerin, Şu sokakta mühim, Korkulu bir çetenin.. Taksim parkı Talan çetesinin... Aksaray, Çek-senet mafyasının... Garibim Rize'li uşağa, Köşe başı bir büfe... Anadolu'nun gurbet türküsü, Tarla başında, üçüncü kat Asırlık, derme-çatma Şu tahta evde. Bir türküde benden, Ağıt belki, Hali harap cümbüşten Sağ selamet çıkana eyvallah		YOL TÜRKÜLERİ-2 Şehzadeler şehri Manisa'dan geçiyorum, Osmanlı yaşıyor hala Bir Cuma vakti, Yada bir bayram sabahı Muradiye de ... Manisa dağından uzanıyor şakaklarıma Sabahı özlemiş rüzgar Sıcacık.. Ağır aksak gidiyor yaşlılar Yatsı namazı çıkışında, Hepsi aynı yöne doğru Ve buluşuyorlar Ayniali de Yanı başlarında şehir çocukları... Dergah yaşıyor maziyi, Her gece aynı ihtişamıyla Osmanlıyı soluyorlar. Uluparka giriyorum Ve bir hüzün gözlerimde, Birden bire ruhumun şadırvanları boşanıyor, Dirilen ölüler kapatıyor muslukları, Titriyor ayaklarım Çiğnerken mabetleri. Ulu Camiiden seyre dalıyorum Manisa'nın gözlerini, Ruhlar çarpışıyor havada, İncecik bir yağmur dökülüyor Saçlarımı okşarcasına... Yağmur değil! Belki de; Şehzade Mehmet ağlıyor Yada Murat Han... Bakıp bakıp Manisa'nın çehresine... Bir yolcusun Dünya sana gurbet, Bir yolcusun Yollar bitmez elbet, Hiç bitmesede yollar Hep sabret.
	YOL TÜRKÜLERİ-3 Dünyanın yüzsüzlüğünü Vurma sırtına, Çizme alnına. Güneşin her doğuşunu Hasretle bekleme. Bir çınarsın Kah selvi gibi serpilir Bir pınarsın Kah ırmak gibi dirilir, Sanma gitmekle yollar aşınır... Sanma gitmekle yollar aşınır, Yollar uzundur Yollar büyük, Aşınmaz bin defa geçsen de... Bir yolcusun Dünya sana gurbet, Bir yolcusun Yollar bitmez elbet... Hiç bitmese de yollar hep sabret. Hiç bitmese de yollar hep sabret, Geçecek zaman Susacak mekan Çınar kurur, Pınar çekilir de bir an, Yollar bitmeden yolculuk biter. Bir gecesin, Değerini bilmez insan Bir gündüzsün, Değerini bilmez insan, Aşk ateşi söndüğü zaman Buz dağları titretir seni, Bitersin ömrüm. GELME Günün en hüzünlü saatlerinde Akşamları, Salıyorum gözlerimi boşluğa Seni bekliyorum. Gelme ey sevgili! Seni beklemek senden de güzel		KAYSERİ Erciyes'in altına tünemiş şehri Kar merhametiyle okşarken, Kuzeye güneye ve batıya Gurbet trenleri giderdi. Gurbet trenleri giderdi, Pembe yüzlü gelinler Dudaklarının alında Ve gözlerinin ta içinde Yar dedikleri hasreti saklarlardı. Ana ağlardı, baba ağlardı, Erciyesin çetin cevizleri gibi Sağlam yürekli delikanlılar Doğuya giderdi bu şehirden, Kimi Develili Süleyman Kimide Yahyalılı Salih gibi Alınlarına "yiğit" yazdırıp dönerlerdi Bir akşam üstü delikanlıların omuzlarında. Ali dağından güneş kurtulunca Kayserinin bütün sokakları,caddeleri canlanır İnsanları,hayvanları emeğin kölesi olurdu Akşamları yuvalarına dönerdi babalar. Şen şakrak, Anneler mantı yapardı, Ablalar sofrayı hazırlarken Küçük kardeşler neşe saçardı Kayseri'nin soğuğu vardı Soğuk insanları yoktu. Sivas caddesinde sinemaya gidilir Kale içinde alış veriş yapılır Mimar Sinan da dinlenilir Hunat da namaz kılınırdı Kayseri'nin tarihi vardı Mevsimlerin rengi değişti Erciyes boynunu büktü, Eskilerden pastırma sucuk kaldı Birde Mimar Sinan'ın adı ... Ne sıcak insanlar var Nede her evde arabaşı, Artık para var... Mevsimler değişince Kayseri'de değişti.
	ANNE "Anneme" Yağmurlar seni getirir bana Avuçlarıma göz yaşlarını doldururum, Nerde bir yavru ağlarsa Bilirim ki sen oradasın anne Düşlerim seninle güzelleşir, Gecelerim yanlızlıktan kurtulur anne. Odamın karanlık duvarları Aydınlığa kavuşur hayalinle , Uzakların şarkısı vardır, Islatır yanakları birden bire Hep sen varsın o şarkılarda anne. Hangi rüyada sevinçler coşarsa, Hangi gönülde özlemler büyürse Sen olursun orda anne. O serin rüzgarlar eserde eser, Bir yaprak kavuşur toprağa, Bir buse kondurur yanaklarıma, O rüzgarlar seni getirir anne. Şimdi kar yağıyor üzerime, Buz gibi dokunuyor yüreğime, Tut ellerimi,sıcacık dokun,sev Seni, seni özlüyorum anne ÖĞRETMENİM " Halil Alaş'a" Kucak açtın bize yaban ellerde Baba şefkatiyle estin gönüllerde Sevgiyi, saygıyı işleyip derslerde Doğruya ışık oldun öğretmenim. Görev aşkı vardı ki bam başka Evlatlarını davet edip büyük aşka Merhametin karşısında çıkartılırda şapka Biz seni anlayamadık öğretmenim. Sabah olunca dersine koşardık Bir yudum bilgiye, kültüre koşardık Bir yerimiz sızlasa sana koşardık Sensiz öksüz kaldık öğretmenim. Zalimlerin zulmü sana uğradı Meyveli ağaçsın ya herkes taşladı Şimdi soğuk rüzgarlar başladı Işıksız kaldı gecelerimiz öğretmenim. Bize değer verip gönlüne buyur ettin Ne istediysek yettin, yettirdin Düşmanına bile sen düşman değildin Bulur muyuz bir daha seni öğretmenim Sanma yolun yolcusuz kalacak Bizim bildiklerimizi herkes bilecek Öğrettiğin her harf sana dua olacak Mekanın cennet olsun öğretmenim 24 kasım 1999 ANASAM öğretmen konulu şiir yarışması 1. mansiyon ödülü		YABANCI İLE GÜZEL YABANCI Kırk diyarda at sürdüm Kırkında da ün buldum Şimdi sana vuruldum Kölen olam sev beni GÜZEL Yiğitliğin bellidir Kırk diyar sana azdır Sevda sana zincirdir Köle edemem seni YABANCI Gözlerine bayıldım Bakışından ayıldım Önün sıra yayıldım Kölen olam sev beni GÜZEL Esen seher yelidir Vakit senin vaktindir Sözlerinde iyidir Köle edemem seni YABANCI Od düşürdün gönlüme Bıçak vurdun sözüme Peri oldun gözüme Kölen olam sev beni GÜZEL Baygın gözlü yabancı İçime düştü sancı Lakin gerçekler acı Köle edemem seni YABANCI Gerçekler doğrumudur ? Sözümüz eğrimidir ? Aşktan öte ne vardır ? Kölen olam sev beni. GÜZEL Git yoluna bekleme Sözü söze ekleme Yüreğimi yoklama Köle edemem seni YABANCI Göğü yere ağdıram Akan sular durduram Fırtınalar dindirem Kölen olam sev beni GÜZEL Boşa zaman harcarsın Çabuk yola düşesin Nice güzel göresin Köle edemem seni
	ŞİİRLERİM Ve bir zaman elbet göçeceğim dünyadan Biliyorum kemiklerim sızlayacak ettiğiniz duadan Görecek sizi biri, okuyacak mekanda Yüzleriniz solacak, eriyeceksiniz zamanda Bir suç vardı,suçu işleyen birde suçlu Şuçlu gitmiş çoktan, suç olmuş hem de şuçlu. Cezalar olacak yağacak üstünüze adaletten, Adalet ki anlamaz ahınızdan vahınızdan. Ve nöbet zamanı bekleyin memleketi Sizi yazan kurumuş kemikle, çürümüş eti. Deyin ki, biz günahıyız şurda yatan ferdin O yüzden böyle ortasına düştük derdin. Hakkınızdır bağırın, kızın bana Ben ettim sizi hamal çileli zamana Hazan mevsimlerine şahit etmek için sizi Attım üzerinize hiç düşünmeden közü.		Bİ ÇAREYİM "Babama" Biçareyim odlar düşer içime, Okşar bakışlarımı gözlerin, Her bedende akseder gibi hayalin, Bir hal oldu içime. Yıllar söyler hasretimi, Bilemem dağlar kadar mı? Okyanuslar yeter mi? Sükutta her an benliğim, Bir bilinmezin kollarında, Sensizliğe derman yeter mi? Mehtapla yarenlik ederim, Sarhoşluğuyla hatıraların. Eser bir rüzgar bizim diyardan, Nefes nefes çekerim. Dökülür sensizlik düşlerime, Geceye karşı durur zaman, Hem hal olur benle mekan, Saatler isyana başlamak üzeredir. .
	MEVSİMLERİN SÖYLEDİĞİ "ERSAN İÇÖZ'E" İnci taneleri gibi dizilir zaman mekana, Sıra sıra söyler ömrü mevsimler. Bahar bir ayrı güzel,kış öylesine Yaz mehtabı seyre dalmış mutlu günahlar Hülyalı gecelerin aşk çocuğu: Bilmez misin deryalar içinde bile yanar gönül Sen ki;iklimlerin sevdalı öpücüğü Artık dur biraz, Yapraklar anlatıyor,mevsim sonbahar.		TOROS DAĞLARI Heybetinden ürker senin gökkubbe Geceleyin tacın olur yıldızlar Sevdan ile dilimdeki her tövbe Karışır da rüzgarlara giderler. Selvi boylu güzellerin can alır Sularında aşıkların dolanır Yellerinden gönüllere aşk kalır Yamacında mor sümbüller açınca. Yaz gelince yaylaların şenlenir Ruhtan ruha tatlı sohbet demlenir Türkülerin en güzeli söylenir Sevincinden meşke dalar Aladağ.

	PAZARCILAR "Mustafa ve Hüseyin'e" Geceye karşı durdu gün, Uykuya bekçilik ettik, Üç naçar yürek Zindan soğuğuna dert anlattık. Sabaha yakalaştığımızı bilirdik. Çalış'ın, Kalaba'nın büyük avlularında Emekçi traktörler çalışınca. Alelacele tezgahımızı açardık, Sigara dudaklarımıza İstanbul yosmaları gibi yapışır, Ellerimiz cepte donardı. Akşamdan yapılan hesaplar Suyun yüzünde dolaşır, Battı batacak! Çehrelerimize idamlık mahkumların Umutsuzluğu yerleşirdi. Gün kadın sıcaklığında dokunurdu Tepeyi geçtiğinde. Birkaç kişi uğrar, fiyat sorardı; "Kaç para, kaç para", Ses tonları paralarının kuvvetinde. Ezile, büzüle cevap verirdik, İçimizden"haydi al, haydi alsana" derdik. Almazdı da, dalga geçer gibi Arkasını dönüp gitmesi yok mu? Söverdik ağzımız dolusunca... Ya bir memur, ya bir köylü Siftah atardı saatler sonra. Haydi bir daha "Bismillah," Satılacak ha, satılacak ha!		SON "Havva Cidan'a" Anlattı Tek bir suçu Bin defa defalarca... Yalnız kaldı Ağladı, Her gece, saatlerce... Bir duyguydu ağlamak, Sevmek kadar büyük. Sustu, birden bire. Adı hüzün mü? Yoksa düş müydü? Yazdım, biliyorum, Kaç defa; defalarca Hatırlamak Unutabilmek kadar zor. Önce şarkıydı Sonra roman... Hayat kadar uzun Asır kadar kısa, Sular gibi coşkun Ölümden öte durgun... Konuştu, biliyorum Saatlerce, günlerce, yıllarca, Ama sustu Birden bire...
	BİLMEZLER "TUFAN BAKAR'A" Yarına sevdalı nice faniler Ne günahlar yüklenir sırtına bilmezler Dünden düşlere kalan anılar Kaç gece gönülleri üzer bilmezler Kırların göğsünde filizlenen çiçeği Nice baharların okşadığı böceği Sevgileri coşturan koca yüreği Zaman koynuna alır görmezler.		YAPRAK İçimden esip geçiyor rüzgar, Bir yaprak konduruyor dallarıma, Muhabbetle sokulduğum yaprak Düşüveriyor içimden dışıma. Yeşilden sarıya çalan renginde Muhteşem mevsimlerin tadı... Hüzünlü mevsimlerin konağında, Mağrur kalınmış ezelin Tükenmek bilmeyen öfkesi var. Kayıp gidiyor yüreğimden bir hal, Bir hal ki; doyulmamış arzularla tanışık, Sükut ediyor bütün benliğim Yaprağın bıraktığı öfleyle karışık.
	AYKIRI " Dadaşhan Kavas'a" Gök kuşağı yolumu kesti gece, Mehtabı seyrettim öğle vakti. Yağmur günlerce yağdı çöle, Kutuplarda güller açtı. Duvardan gelen sese Ağıtlar karıştı Dilimde hece Dondu kaldı Günlerce Yedi renkten yedi pay verdiler Sarı renkten yolunu çizdim Denizi göğe çektiler Sulardan güller derdim Gökteydi yıldızlar Toprağa serdim Ağladılar Güneşi böğründen akladım Kızıl kanlara bulandı Karanlığı sakladım Yalnız benim oldu Sensiz yaşadım İlkbahar, yaz, sonbahar, kış Bir ömür geçti gitti Yapmadan hiçbir iş Bir çiçeğim olsaydı...		BİR ASKER "22 Kasım1992'de Şırnak'ta şehit olan Salim Uçar'a" Kırlı bir günde çekip gitti, Yoksuldu çok, çok yoksuldu, Üç beş kuruş harçlık buldu Ağlamadı ağlamadan gitti. Karlı bir günde geri döndü, Ağlamadıydı giderken amma Ağlattı dönüşünde dostu- düşmanı, Kırdı geçirdi tabutun içinde,bütün milleti. Geldiğinde kar yağdı,çok yağdı, Al bayrağın altında kendide allıydı, Vurmuşlardı,vurdukları yine bir askerdi, Duymadı kimse vurdular diye. Babası duydu yemek zehirlenmesi Annesi duydu kalp krizi diye, Kardeşleri bildi tabut açılınca Ağladılar abi seni vurmuşlar diye. Tören yapıldı askerler ağladı, Polisler teröre hücum eyledi, Yakınları yıkıldı,öldü,dirildi, Koydular mezara allı bir asker. 24 kasım 1992
	BİZ "Abim, annem ve altı kardeşime" Umutlar devşirdik gülüşlerden, Kahkahalara bekçi olduk biz. Sevgiler topladık gönüllerden Sevdaların aşığı olduk biz. Geceyle gündüzün arasına Köprüler kurduk, vuslat olduk biz. Aslıyla keremin yarasına Şifa dağıttık melhem olduk biz. Ağaçla baharın sevincine Can suyu kattık, ortak olduk biz. Çiçekle arının hevesine İştiha verdik arzu olduk biz. Nefretin sevi yendiği yerde Meydana çıktık engel olduk biz. Zalimin mazlumu ezdiği yerde Adaletin anahtarı olduk biz. Çiçek bitmeyen çorak toprağa Tohum verdik bereket olduk biz. Gülmek bilmeyen kuru dudağa Öpücük verdik hayat olduk biz. Kalem ile kağıdın derdine Şiirler yazdık derman olduk biz. Mısraların tükenmez aşkına, Şahitlik yaptık hayran olduk biz.