VURUR GECEYE

	SEN Bir şahin sürüsü Çullanmışken can evime Çaresiz ümitsizdim Çeyrek varken ölüme Tepemde bin bir bela Dolaşırken gözü kanlı Seni gördüm Karanlıklar içinden Bir bulut hüznü ile Yağarken sonbahar Sendin ilkbaharı yaşatan Karakış gönlüme.		SENİ ARIYORUM Bölük pörçük duygular Ve sevdanın karmaşasında Karanlık bir labirent içinde Gire çıka çıkmaz sokaklara Seni arıyorum. Yerimde durmanın Ümitsiz olmanın İşe yaramayacağını biliyorum Karanlığın ortasında,görmeden Kafamı duvarlara vura vura Yolumu unutmadan Ümidimi kaybetmeden Deneye yanıla Seni arıyorum.
	SEVDA İki insanın kalabalık yalnızlığında Birlikte söylenen bir türküdür sevda Yalansız,içten bir gülüştür En sıkıntılı bir anda Kıyasıya tutuşulan bir kavgadır sevda Ölürcesine Kırılmaz kocaman bir ümittir Un ufak olur dünya döndükçe Kanayan bir yürekte Bir avuç cam kırığıdır sevda Mavi gözlü çocuktur Gülümseyerek bakan Zifiri karanlığa.		ZAMAN Korkunç bir hızla Devreder eskiye yeniyi Tarihin kum saati Yetmez Arap çölleri Sürer müthiş dönüşüm Yeni eskinin omuzlarında Ölüme doğar usulca Solar bir tomurcuk Dönüşerek eskiye Bitmiştir beklenen gün Beklenecekler sonsuz Gecedir günün habercisi Bir ümit dökülür karamsarlığa Ve bir şiir başlarken biter

	SUSMA Delikanlım Buğulu gözlerindeki pırıltı Yüzündeki çocuksu ifade Binlerce kelimeden daha anlamlı Kafanın içindeki aydınlık Gün gibi ortada Ama istersen yine anlat Herkes duysun Yüz kere bin kere anlat Tekrar tekrar bıkmadan anlat Yüreğini,sevdanı, inancını Kendini ve özlemini Ser ortaya Kalmasın bilinmeyen sana ait Konuş, bağır, ağla Ne varsa insana dair Tüm duygularını vur açığa Ama ne olur Düşüncelerini zincire vurma.		SON TREN Hayli geç bir zamanda Nice uğraştan sonra Ulaştım istasyona Son tren kalkıyordu Toplayıp tüm gücümü Özleyip bir düşümü Uzattım ellerimi Kapalı kapılara Bin bir güçlükle Tutundum demirlere Büyük bir adım attım Giden merdivenlere Bindim en sonunda Son trenin O en son vagonuna Biletim bile yoktu Ödeyip cezasını Umuda geç kalmanın Ayakta da olsa Çıktım son yolculuğa

	YOL Yol ümittir Ümitse yol Bir yol var Bir ümit var Ucunda sen varsın. Ben sana ulaşmak için İlerliyorum bu yolda Yağmur yağıyor ıslanıyorum Aklıma sen gelince Hava günlük güneşlik Ben ulaşmak için sana Yürümeye kararlıyım bu yolda Sırılsıklam olsam da		UMUT Bir gün umutsuzluğa kapılırsan Ve engeller çıkarsa karşına Uzun,karanlık acımasız yolda Uzaktaki belli belirsiz ışığı gör Onu göremezsen eğer Bir ışık yak kendine Ama sakın ola umutsuzluğa kapılma Uçurumun kenarında olsan da Sıkı sıkıya sarıl yaşama Ağlayan gözlerini kapat Gül delicesine,tüm gücünle Kalbinin tüm hücreleriyle Sev sevebildiğince Ve ümidini,sevgini,inancını tüketme Ekmeğin tükense de.
	VAKİT ARTIK GEÇ Kalmanı istesekte Kalamazsın biliyorum Vakit artık geç Ağlamanın zamanı değil Haydi durma git Belki seversin o şehri Kimsenin gelmediği Kimsenin bilmediği O gizli bilmeceyi Giderken hırkanı al Üşütme kendini Ve sevdanı bırak bize Umudunu,direncini İnan ki Yeter hepimize Haydi durma git Vakit artık geç Ağlamanın zamanı değil Görüşürüz elbette O şehirde Er yada geç.		YENİDEN Biliyorum,hiç kolay değil Zorludur yaşamak acılarla Çaresi yok çekilecek Çelik gibi güçlü olmalısın Dünyan yıkılsa bile Çıkıp yıkıntılardan Yeniden,en başından başlayabilmeli Ve her şeye rağmen Dikilip ayaklarının üzerinde İnadına gülümseyebilmelisin Hayata ve insanlara Her sabah bir bebek gibi yeniden doğabilmeli, Yeni günü yüreğinde duyabilmelisin. Türkülerle,halaylarla coşabilmeli, Çocuklarla oynayıp koşabilmelisin Gömüp içine acıları,silip gözyaşlarını Dolu dolu gülebilmeli Ve Ferhat gibi,Şirin gibi Sevebilmelisin...

	TREN Bir demir yığını geçer önümden Kıvrıla büküle Bir yürek sesi gibi rayların sesi Dokunur insana Bir demir yığını geçer önümden Ağlamak geçer Direnir göz bebeklerim Nereye gider bu tren Böyle çığlık çığlığa		CAM KIRIĞI İçinden çok derinden En acıyan yerinden Yavaşça toplayın sevgi kırıklarınızı yüreğimden Ne olur canımı yakmayın Basıp geçmeyin üzerinden Usul usul toplayın Kırık sevdalarınızı yüreğimden

	İNCEDEN Bir kadın için için ağlardı Tüm şehir susardı Bir yıldız kayardı Karanlığa benim kanım akardı İnceden Yer yarıldı bir haber yok geceden Sen yoksun ya içim buruk niceden Bir kadın için için ağlardı Tüm şehir susardı Bir yıldız kayardı Karanlığa benim kanım akardı İnceden		OLURUM Güneşli şafaklar olurum Kar tutan gecelerde Kör akşamlarda Mavi gözlü sabahlar olurum Sular seller olurum Çöl iklimlerinde Ölüm denizlerinde Suya sevdalı balık olurum Dost gülüşlü yarınlar ararım Gri havalarda Kuytu yalnızlığımda Birden kalabalık olurum

	AY IŞIGINDA insanlar yürüyor Dağ başlarında Namlular parlıyor ay ışığında Silahlar birden patlıyor Sanki kurşun yağıyor Bir anne ağlıyor ay ışığında Bir tomurcuk usulca Düşüyor toprağa Bir yıldız kayıyor ay ışığında Bir yerlerde Yine sabah oluyor Bir bebek doğuyor ay ışığında Çok uzaklarda Hiçbir şeyden habersiz İnsanlar uyuyor ay ışığında Sussun artık silahlar Tomurcuklar solmasın Anneler ağlamasın ay ışığında		ESKİ SANDIK İhtiyar bir sandıkta Bana ait eskiler buldum Çatı katında Çoktandır unutmuştum Kapağını açınca Tıka basa doldurulmuş İmkansız hayaller buldum Arasında kırık dökük umutlar Kenarında naftalinli sevdalar Bir köşede çocukluğum Eski sandıkta ne varsa Çıkardım yavaşça Hepsini kokladım Usulca okşadım Sonra özenle Tekrar doldurdum içine Sığdıramadım Nasıl sığmışlar anlayamadım Sandığı güçlükle kapadım Hayallerim arasına sıkıştı Umutlarım dışarıda kaldı

	BİLEBİLSEYDİM Ömrümün yaprakları sararıp Bir bir dökülürken önüme Ben baktım Ve sadece güldüm ölüme Gülebilseydim keşke Ölebilseydim Bilebilseydim Başka bahar var mıdır Yoksa bu sonbahar mıdır.		SAAT Eski bir saatte Bir akrep ve yelkovan yaşardı Zaman ve mekandan habersiz Dar zamanlarda Yelkovan hep akrebi arardı Ve akrebi buldukça Ona kavuştukça Bulmanın sihri kayboldukça Çocukça Hep bulmaya koşardı Eski bir saatte Bir akrep ve yelkovan yaşardı Zaman ve mekandan habersiz

	GÖRDÜM Amansız zamanların,sonsuz anlarında Zamansız sonlar gördüm Yağlı urganları ben ördüm Karanlık zindanların,dar hücrelerinde İdamlık umutlar gördüm Demir sürgüleri tek tek ben sürdüm Hayatın ortasında Cellatların yüzünü gördüm Ölümün sırlarını onlara sordum Çorak tarlalarda Yeşeren ümitler gördüm O tarlaları bende sürdüm. Sevdasız yürekler Ve yüreksiz sevdalar gördüm İçlerinde bende vardım		DİP DALGALARI Kayıp bir balıkçının saçını okşar dip dalgaları ve biraz uzakta annelerini arar yitik bir balığın yavruları GAR SAATİ Ben bir gar saatiyim küçük bir istasyonda bekleme salonunda eğer bir kaç yolcu varsa ve gün aşırı gelen posta hiç rötar yapmazsa değmeyin mutluluğuma Ben bir gar saatiyim küçük bir istasyonda bekleme salonunda hiç yolcu olmasada zamanının dolmasını bekleyen.

	OLTA Bu gece Attık oltamızı seninle Gecenin derinlerine Bir kaç yıldız umuyorduk Yada bir parça bulut Birazcık ay bekliyorduk Ne yıldız bulduk Ne de umut Hüzün takıldı iğnemize Yayıldı gecemize		DÖNGÜ Kalıba dökülmeden paslanır Kor ateşlerde eriyen demir Hırçınlaştıkça uslanır. Ölüme yaslanır Binbir güçlükle yaşanan ömür Başladıkça sonlanır.