BELEDİYELERDE  ATIK  DEĞERLENDİRME YÖNTEM  ve  TEKNİKLERİ


 

GİRİŞ

Kapitalist sistemin bir uzantısı ve tüketim toplumunun da doğal bir unsuru olan tüketimin körüklenmesi daha doğrusu aşırı tüketimin "erdem" haline getirilmesi netice olarak küçük dünyamızı çöplüğe çevirmiştir.

Üretimleri büyük bir bedelle yapılan bu değerler sokağa bırakılır bırakılmaz toplumun sağlığını bozacağı endişesi ile insanların yaşadığı yerden mümkün mertebe uzakta olan çöp depo yerlerine taşınarak veya taşınmayarak çevreyi koruyucu hiç bir önemli tedbir almaksızın dökülmektedir. Atıkların ve artıkların bu şekilde kullanabileceği ise toplumca kabul gören yanlış bir kanaattir. Oysa ki evlerden işyerlerinden kamu kurumlarından ve/veya endüstri ünitelerinden atılan katı atıklar önemli bir çevre kirletici parametre olmasının yanında çok önemli bir ekonomik değerdir.

Bunlardan dolayıdır ki son zamanlarda özellikle endüstrileşmiş ülkelerde katı atıkların geri kazanılması ve çevre sağlığını bozmadan bertaraf edilmesi yolunda yoğun olarak bilimsel ve kamuoyunu aydınlatıcı ve yönlendirici çalışmalar yapılmaktadır.

Evsel ve endüstriyel katı atıklar farklı sorunlar ortaya koymaktadır. Evsel katı atıklar kentlerdeki üretim ve tüketim normları değiştikçe hem nitelik, hem de nicelik açısından değişme göstermektedirler. Genelde evsel atık miktarında hızla artış olduğu ve kimyasal ve toksik maddelerin bu miktar içindeki payının da giderek arttığı kabul edilmektedir.

Belediyelerde atık değerlendirme denilince esas itibarıyla üzerinde duracağımız büyük şehir belediyeleri olacaktır.

Bilim adamları şu anda güneş ışığını elektro-kimya türünden bir enerjiye çevirebilen bakterilerden yararlanma fikrini incelemektedirler. Yani "biyolojik güneş pili" Nükleer enerji tesislerinin yerini alabilecek canlı varlıklar alacak.(1)

Önümüzdeki otuz yıl içinde önem bakımından biyoloji, kimyanın yerini alacaktır. Biyoloji plastik, gübre, kumaş, boya, böcek ilacı ve daha birçok ürünün üretiminde petrole duyulan ihtiyacı azaltacaktır. Zamanla manifaktürden biyofaktüre geçilecek. Genetik mühendisliği tarımda dünyadaki besin miktarını artırmak için kullanılacak. (2)

 

(1) Toffler, Alvin: Üçüncü Dalga, Altın Kitaplar Yayınları İstanbul, 1996, sh:208

(2) Toffler: Age, sh:209