KARINCANIN AYAK iZLERi

bir toz zerresiyim

             akılalmaz sonsuzda

dizeler

arayışım gizleri

 çaresiz çırpınışım

             sözcükler.,

 yaralı bir karıncanın

 beyaz kağıtlardaki

 kanlı ayak izleri...

Eleştirerek katkıda bulunan tüm dostlara ve en az on kez yazıp-diz.cn Nevin'e teşekkür yetmez....

1990-Mart 1994 izmir

- Öğrencilerime

TAN YELLERİNİN FİSKELERİNE,

 ŞAFAK AYAZLARININ

                 BURUK ÖPÜŞLERİNE

 VE ÇiĞ TANELERİNİN

ISLAK DARBELERİNE

                  DAYANAMAYAN GÜLLER,

 FIRTINALARA

KASIRGALARA NASIL DAYANSIN...

1982- Ankara

Ey kafeslerin çıkmazında ağlayan bülbül,

sen sonsuz gökyüzünde gidecek yersiz, kalmayı bilir misin.

1992 - îzmir

SÜRGÜN Bir kentin kıy ısındayım Akşam Kanlı bir gül saçlarımda Bütün yüzlerde o bildik taşralık Bir soluk öncesi ayrılık Bir soluk sonrası karanlık Yitik zamanların mültecisiyim gece firarlarının faili  elim yüzüm tedirginlik  Bir adım gerisi deprem Bir adım sonrası uçurum.,. Alanlarımı tanklar çiğnedi kalabalıklar telaş içinde gülüşlerde polisler dolaşıyor bakımlarda zincir sesleri her evin karşısında bir muhbir oturuyor sevdalarda keynesçi ekonomi politika mübadele mübadele dostluklar arkadaşlık-markadaş!ık has-zeamet-timar hüzünler dileniyor eski gramofonlarda şehitliklerde içki meclisleri meclislerde muhterem cemaat-i kiram bir yanda genelevlere düşmek helal bir yanda başını açmak haram... taşa kesti ağaçlar kale kale Evler mahpus damı yıllardır yaşadığım bu kentle yabancıyım üstüme üstüme gelir karanlık bir aşksız.lık ormanında yitiğim bıçaklar saplı sırtımda bıçakların sunuda yol almaktayım bir yanım muhbir sağnağı bir yanım ?aptiye deryası Kalsın sevdiceğim çok uzaklarda bu kenti terk ettiğimi asla bilmesin bilmediğim bir evde-yabancı bir sokakta saksılarını sulasın-içkisini yudumlasın içimde bir çatlak da ondan kalsın ve her kentten ayrılırken tazelenip kanasın Ardımdan dostlukların iskelet parmakları sallanır Parmağımda kelebeklerden kalan ışıksı bir toz savrulur... gülüşler yırtılır peşim sıra nefretler akar bir çift hasret kandili gözlerim ıssızlarda bütün yol boylarında umuda yanar Mülteci bir akşam-sürgün bir rüzgar bir adım öncesi taşra kentler bir adım sonrası taşra insanlar Önüm sıra kovgunlara vatan olmuş sonsuzlar Zaten bir ayrılık mültecisini ancak sürgünler anlar 11.6.93	ÇÖL ISSIZDA GÜL KOKUSU Hadi yüreğinin en dibindeki yaraları göster bana bana en derin kıvrımlarını belki istediğin yanıtı veremem sorularına belki sözcükleri m de ki gizem teselli olmaya yetmez acılarına ama paylaşmanın tadını yaşarız birlikte sevincin parmak uçlarında kalan tozunu acıyı paylaşmanın tuz, tadını... Acının bile ladini almak ve bazûn bir kavgada Ölümüne savaşmak yaşamaktır bilirsin bunu... Yıldızsız yalnızlıklarınla yaslan çöl ıssız yalnızlıklarımın hasırına birbirimizin yüzlerini okuyalım  yürek çizgilerimizi çözelim susarak bilgece sözler isteme benden beni duyumsa... Evet acıyım-yaralıyım-kan içindeyim sevinçleri-umu t lan korumak için  direnmenin bedeli değil mi senin de acın  sevdayı ve yaşamı sürekli keşfetmenin ataklığı değil mi  valnizlıSın senin de... Kimi zaman bilinmeyen bir dinin görülmemiş dervişinin akılalmaz sabrını bir biz taşıdık... kimi zaman tüm dinler kovdu bizi sorguladık durmaksızın ne varsa dünyayı sonsuzda zamanı bir anda .samı ölümlerde sevdada kavgayı sorguladık kendisiyle bizim sadar hesaplaşan başka bir sorgucu olmadı... Kuşkusuz yarın başka bir ayrılıktır bu günden an andan ayrılıktır soluk soluktan yarın başka bir rüzgar sav ürür seni beni başka bir rüzgar derler ki: tüm maceralar ayrılıklarla başlar Gel ayrılıklardan söz edelim bu akşam Susalım Bizim ayrılıklarımızı sözcükler tanımlamaz sözcükler anlatamaz özlemimizi topkı bir dua gibi Suskun geceler gibi susalım Susarak konuşmayı biz kadar başka kim bilebilir... 10 Bakışlarımızda Kavgalar -yenilgiler yangın yerleri fırtınalar batan gemiler Yüzümüzde Çizgi Çizgi însanlık tarihince yazılan onca keder. Zulanda giz edip gizle yüzümü  acını coşkularla bastırmak isteyince  açıp açıp oku bakışlarımı  tıpkı benim yapacağım gibi Kimi zaman işkencede buluştuk  kimi zaman zindanda-daragacında elbet gene buluşuruz belki kavga-belki sevda  ama mutlaka coşkuda  yasamın anlamı coşkuda... 30.3.1992
YILLAR SONRA KENTE DÖNDÜĞÜN ZAMAN Kar üstüne düşen kınalı keklik  kardelen dedikleri kanındır belki kursağında kalmış bahara sevdan  çevrilmiş yıldızlara boncuk gözlerin sonsuzlardan hesap sormakta sanki.. Yedi dağ üstüne damlar kurdular talan oldu kuş yuvası-gül dalı sevda pavyonlara-barlara düştü dilim eğri hançer oldu ağzımda konuşmam suç sayıldı. içki bardaklarının kulpuna dikildi. kurtuluş bayrakları Sarhoşlara meze oldu devrimci marşlar  dürüstlük; "seksen öncesine dönmek" sayıldı  işkenceden yeni çıkmış kızlara barlarda bardak bardak epiktir ve kirli yataklarda meme-bacak freut terapiler çekildi kucak kucak dolaştı sığınaksız kalanlar... Ey kocakent su berrağı-gün aydını coşkular büyüttüm puşt acılı karanlıklarda sana pusulu-pusatlı-puslu nice dağ haşindi düşüp düş oldum gökkuşağı türküler çağladı cehennem yüreğimden  Ölümü parka yaptım kocakent . Ve türküm tükenmiş yüreklerde alkolle karılıp  Kız, tavlama malzemesi yapıldı. Vakitsiz biten aşklar bilirim tomurcukta kopan güller gibidir kuş kanadı kalem olsa den izler mürekkep gökyüzü kağıt ayrılığın acısını yazamaz... Yaşlı dalları kesilmiş gün Kanlı  yapraklar dökerken bir başka ayrılıktır akşam bir başka kavuşmadır yıllar sonra kente döndüğüm zaman... "Bu kentte en güzel antlar bir anı oldukça öldürür beni.."* diyen bir arkadaş vardı vuruldu okul yolunda son bakışı bende kaldı bende kaldı inci mercan gözyaşı her yağmurda ağlayan o hüzün gözlü kızın şimdi her adımda cana gelir anılar yaşanır yeni baştan tüm ayrılıklar o anılar ki nerede olursan ol kapaklanan deli taylar damarları kesilmiş ırmaklar gibi kanar... Yeşil parkalı gülüşlerle aydınlanan alanlar-bulvarlar-varoşlar cana gelir en güneşli gülüşlerin kurşunlandığı yerde onurlan n satıldığı mezatlar entel barlar ve getolar yükselir... Ey sevdayı pavyonlara düşüren Ölümü parka yaptığım kent ayrılık dedikleri sana dönmekmiş meğer ve titreyen ellerinin "güneşin battığı yere dört nal giden atların..." bayrak gibi dalgalanan yelelerine * Mehmet Gemici (1955-1983...	sımsıkı yapışacak dermanı kalmamış gayri Dilerim utancın yeşertsin seni çiçekler patlasın yaralarından Hasretimin yetim kalmış çocuğu kuru memelerinde yeniden dirim bulsun çözülsün onurunun boynundaki kördüğüm Beni sevdalara çağır kocakent gayri bitsin hasretlik bitsin şu sürgünlüğüm... 9.7.1992
SiVAS 93 Karanlık kararlar alıyor kara hırkalı adamlar dağlarda serilmiş kara... Parkalara sarınmış şarkılar kasırgalarda gece baskınlarında ışıklar kararır şaşı işklar dolaşır kaldırımlarda sağır kalabalıklarda birden bire silahlar patlar korelmiş duyarlıkların yüzüne taze kan sıçrar körpe can sıçrar vurulmuş düş sıçrar bir cam gibi tuz-buz olmuş gülüş sıçrar Taş düşer-su yarılır ve bir an tükenir suda müthiş kıpırtısı taşın su yeniden uyur düşman uyumaz... Sivas’ta.. Kanla kirlenir tarih  karanlık yangınlarda... Bu kaçıncı Pir Sultan  bu kaçıncı Şarkışla...	FISILTILARLA DA OLSA SÖYLE TÜRKÜNÜ Gülüşleri buz sarkılı dürüstlükleri cilalanmış kör ıssız dostluklar artığısın sirenler gözelenir göğsünün çatalında kuduz. köpekler uluşur yalınkat sevdalar bıkkınısın tarazlanmış yanılgılar bezgini kırılmış düşler ezginisin... karanlığının altından korkak sular akarzçağıltısız sen yalancı aynalarda bir hayal işin başkalarını yaşamak gün boyu belki de hiç olmadın-ne gerçek ne de masal Ve her akşam doğarsın sancılı yalnızlıklara yeniden gözlerin bir çift ölü balık keder denizlerinde bütün bastırılmış isyanların sabır taşlarına keser param parça gecelerde... yüzlerce yıl çağıltıyla beslenen çatal göğsün karanlık kuyularda diken büyütür şimdi  seni irinli sevdaların sokaklarında  kör düğüm kör düğüm kavrandıran yalnızlık köreltir kırk gözeli pınarlarını  sığlaşır gidersin kristal aynalarda  geride bir hayal kalır senden  kanar ılgıt ılgıt  en derin uykularda... Gün gelir bir başkası olduğunu sanarsın oysa bu sokaklar pas bağlamış namusların mezarı karanlığın kaleleri korkuyu korur işkenceler duvarları çatlamış adaletler beyninde örümcek besleyen yetkililer harman yanar gibi katledilenler tüm bu irinli yaralar içinde ağlamasını yeniden öğren gerekirse isyan isyan gözyaşlarınla diren ve sancılar içinde bir hayal olmamak için kristal aynaları kırmayı öfkeyle bağırmayı öğren... sözüm şu sana gözüm soyun yılgınlığın kanlı kürkünü Nerede ve ne zaman olursa olsun Zulmü saltanat kılanın tukur yüküne Fısıltılarla da olsa söyle türkünü
AYRILDIKTAN SONRA ANLAYACAKSIN NASIL SEVDİĞİNİ çünkü ayrılmanın da vahşi bir tadı var  öyle vahşi bir tad ki dayanılır gibi değil  çünkü ayrılık da sevdaya dâhil çünkü ayrılanlar hâlâ sevgili Attilâ ilhan	ATEŞ KUŞU Saat gece iki Ateşe verilmiş haziran Dili koparılmış cumartesi Saatleri Ökçelerle ezilmiş kent benim lanetim Günahkar çocuğu Arşpel'in utancını saklamış gecelere kanayan akışımın tanığı gecelere Şarkım Orman yangınlarından arta kalan ateş çığlığı Bir yel eser seni düşündüğümde  bir sevda kuryesi soluğu serin savrulur küllerim kanar giderim... Engerek ağusu değil yüreğimden gövdeme yayılan akrep ağusu değil acın senin-eldesizliğin dayanılmaz yokluğun birikir de ciğerimi parçalar için için yanarım... Yaşamı yemyeşil gülen yapraklar dökülmüş toprağa gazele dönmüş  Susmuş derin akışlı sularda çağlayan coşku  yitirmiş sonsuzunu maviler  Yokluğuna ölüm demem acının dişleri geçmez ölüme Sana giden yolları kan bürümüşse uçurumlar kesmişse bütün gelişlerini  neye yarar aşktır demek yaşamanın anlamı Saat gece iki buçuk şimdi umutsuzluğun dünyanın tüm çölleri yüreğim yokluğunun kum saati z.amanda ve her kum tanesi eldesizliğin Boşluğunda çırpınan sözcükler neye yarar Karanlıkta uyuyan acımın tanığı kent varsın yıkılsın utancından... Kavgalar yaşadım-nice kavgalar  demiri hamur eden ateşleri dağladım  akkor oldu yüreğim ayrılığın örsünde  dudağımda yalanlanan türküler yarım kaldı yarım kaldı yaşadığım onca kent Katliam alanlarında kurbanlık koyun gibi vurulan arkadaşların acısına dayandım Kanla yarım kalmış sevdalardan sonra bilek damarlarımı kesecek kadar korkak biri değilim... Kanlı bir çeteleye dönse de yürek çekmedim fitilini coşkusuz, kavgalarda fırtınasız sevdalara hiç inancım olmadı ondandır yangınlarda aradım seni ateş kuşu seni okyanus kasırgalarında ve bulduğum zaman kanlar içinde yaralı bir kayıktın çırpınan dalgalarda umut umut türküler yoldaş ettim yalnızlığına Ve yemden doğmanın ömrebedelligini tam yaşıyoruz derken  yarım kaldı dudağımda öpüşün  ellerin yarım kaldı avuçlarımda... Güneşin türküsünü karaya boyadılar yüce dağın sümbülünü yoldular zulüm dendi adına Yağan kar-buz tutun su gün gelir de erir gider sel olur yüreğe çarpan buz dağları erimek bilmez bu da zulüm değil mi... Coşkulara vatan olan bir yürek nasıl dağı kesilir acının Küllenmeyen ateşlerin cchennmeden geldiğini  kim inkar edebilir!. Ey sert kayanın bağrına zamanı çizen rüzgar türküm yanmış ormanlardan kalan küllerin çığlığı Savur sevdamı kanatlarınla ona yaralarına bassın beni ateşimle acısını dağlasın Ve ona sevdamı anlatsın acı çığlığım anlasın sevdiğim hep onu sevdiğimi ve artık ağlamasın ve artık ağlamasın... 17.10.1993