KAHVERENGİ DENİZLERİMDİ HÜZÜN GÖZLERİN

KUMDAN EVLER KURDUM KİRPİKLERİNE...

KUMDAN EVLER

Ama kavuşmadan söz edebilmek için önce ayrılık denen şeyi bütün çeşitleriyle çok iyi bileceksin, tıpkı bütün kavun çeşitlerini, yıldızların bütün hareketlerini, bütün yazı türlerini bilir gibi... '

Mevlana Celaleddin Rumi
(Radi Fiş,Mevlana,sf.65)

I güzelliği bende kalsın gülüşün gülerken çağlayanlar gibi yüreğime dökülüşün çünkü yana yana yaşananlar da toz olup savruluyor zamanda avucuma bıraktığın o ellerin iki ürkek serçe kuşu o öpüşün bende kalsın hani o:    depreminden yüreğimin söküldüğü an kanar an ki o müthiş bakışlara zaman örümceğinin ağlar ördüğü... güzelliği bende kalsın sözlerin titrek dudaklarından açılan yaşam bakışın yakışın sağnak sağnak yağışının anlatılmaz dağdağası ellerime bıraktığın o körpe yüreğinden parmak uçlarımdaki yanık yarası bende kalsın anladım kirpiklerin örttükçe gözlerini coşkusuz bir ömürde daralan bir avuç kalan ölü bir gökyüzüdür zaman kumdanmış bütün evler bütün hevesler yalan... 9.l0.97. Güzelyalı

II insan yitirince keşfediyor yitirdiğini kanıyor geriye dönmeyecek andaki gülüş nereye gidiyor geçmiş zamanda kalan ürperti büyülü bakışlara bir örümcek ağ örüyor                                             (durmadan hani o kızlar vardı   esin esin esintiydi     gül sağnağı yürüyüşleri ölümü yarar giderdi zamanı yoklar giderdi sevdayı okşar giderdi memeleri şimdi boşalmış birer dağarcık nerede tükendi çılgın çalkantıları nice gülüşler vardı kuş sağnağı geceye mehtap katardı dolu vurmuş güller gibi yüreklerinden koparıldılar cellattı cellatlara mezar olacak kadar bağışlamak bilmeyen kaldırımlar insan yitirdiklerini yitirdiği zaman anlar bir deli yağmurdur ömrün ki nafiledir yalan bütün saltanatlar hanlar hamamlar saraylar kumdandır bütün evler bütün hevesler yalan yüreğinde yaşadığın ne varsa bir onlar ömründen kalan...          9.l0.97. Güzelyalı

III hevesler ki mutlak geçicidirler gönlünü oyalar yayılır kof bir ömrün sınırlarına ulaşılmazlıkla büyürler hevesler neyi besler insanlığın o büyük o mutsuz bahçesinde her aşk bir başka katılmak yaşamın dokusuna dönülmez akşamın ufkunda aslolan bir insanlık şarkısı mırıldanarak katılmak ayın doğuşuna hevesler cangılında bütün vakitler geç  son bir faslı yok ömrün yürek insanlık ırmağının damarlarında akıyorsa sultanlar ölürken anlar göçer bütün saltanatlar bir hiç bile değil toz olup uçtuğunda kof keyifler-sırça saraylar kumdandır bütün evler bütün hevesler yalan hevesler  ömrümüzün sırtına vurulmuş eyer ayırmak kendini başkalarından seni yalnızlığa boğan              . yalan beklentiler ki mutlak geçicidirler zındanlar kimin kanıyla kimin canıyla savaşlar onuruna  tecavüz edilmiş sömürgeler gerillalar kula kulluk ve yağma umudu hapseden zındanlar yıkılmadan kırılmaz zinciri aşkın taş duvarlar sarar gülüşün bir yanını dünya insanca olmadan  bütün evler kumdan olur  bütün hevesler yalan... 30.l0.97. Bolvadin

IV toprakta çekirdek gülün damarında su yürekte hüzün ve görünmez saati ömrümüzün işler kurmadan büyülü bakışlara bir örümcek ağ örüyor durmadan zalime baş eğme yüzüne tükür cellâdın karanlığa ışık doku yıkılmadan özgür değilsin kendine ördüğün zından ne verir ki başkasına kabuğunu kıramayan sonunda bitecek ömrün daldan düşen yaprak gibi o zaman : her an öyle  yaşayacaksın bir aşk mektubunun zarfını açmak gibi... l4.l0.97. Tabaklar Ky.